III SA/Wa 2807/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Staniszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2012 r. sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w części dotyczącej pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji w zakresie pytania 5) zawartego we wniosku; 2) oddala skargę w pozostałym zakresie; 3) stwierdza, że postanowienia wskazane w pkt 1) nie mogą być wykonane w części, w jakiej zostały uchylone; 4) zasądza od Ministra Finansów na rzecz K. C. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący – K. C., działający pod firmą "A.", złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Opisując zdarzenie przyszłe wyjaśnił, że jako czynny i zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług podpisze z rolnikiem ryczałtowym umowę na dostawę produktów rolnych lub na wykonanie usług rolniczych objętych załącznikiem Nr 2 do ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – dalej "u.p.t.u.". Nabywane produkty rolne (usługi rolnicze) będą wykorzystywane do wykonywania przez Skarżącego czynności opodatkowanych. W dniu podpisania umowy Skarżący wpłaci na rachunek bankowy rolnika przedpłatę (zaliczkę) powiększoną o kwotę zryczałtowanego podatku od towarów i usług tytułem zapłaty za objęte umową produkty rolne (usługi rolnicze). W przyszłości, zgodnie z umową, rolnik ryczałtowy powinien przeznaczyć przedpłatę (zaliczkę) na zakup środków do produkcji produktów rolnych lub do świadczenia usług rolniczych, np. na pozyskanie gruntów. Na potwierdzenie wypłaconej przedpłaty (zaliczki) w dniu wypłaty Skarżący wystawi rolnikowi ryczałtowemu fakturę VAT RR, której oryginał przekaże mu tego samego dnia. W treści wskazane będą m.in. przedmiot transakcji w ilości, jakości wskazanej w umowie, wartości netto ustalonej na dzień podpisania umowy produktów rolnych lub usług rolniczych, zryczałtowany podatek od towarów i usług oraz wartość brutto. Skarżący ujmie fakturę w rejestrze zakupów VAT oraz w deklaracji VAT-7 za miesiąc, w którym wypłaci rolnikowi przedpłatę (zaliczkę). Taką formułę wystawienia faktury VAT RR Skarżący przyjmie z powodu braku możliwości określenia faktycznej wydajności ilościowej, jakościowej i wartościowej, jaką rolnik ryczałtowy uzyska co do przedmiotu umowy i w objętym nią okresie. Po dostarczeniu przez rolnika ryczałtowego wszystkich objętych umową produktów rolnych (wykonaniu usług rolniczych), sprawdzeniu faktycznej ilości, jakości i wartości dostarczonych produktów rolnych (usług rolniczych) ustalona zostanie rzeczywista cena na dzień dostawy produktów (wykonania usług). Po zrealizowaniu umowy Skarżący wystawi i wyda rolnikowi ryczałtowemu dokument, w którym wykazane będą dane identyfikujące dokument potwierdzający dokonanie przedpłaty (zaliczki). Na różnicę pomiędzy ww. fakturą VAT RR dotyczącą przedpłaty (zaliczki) a ustaloną na dzień dostawy ceną faktycznie dostarczonych przez rolnika ryczałtowego produktów rolnych (faktycznie wykonanych usług), powiększoną o kwotę zryczałtowanego podatku od towarów i usług, Skarżący wystawi fakturę VAT RR rozliczeniową. Kwotę różnicy powiększoną o kwotę zryczałtowanego podatku Skarżący wypłaci na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego po dostarczeniu przez niego wszystkich objętych umową produktów rolnych (wykonaniu usług rolniczych), tj. w dniu wystawienia faktury VAT RR rozliczeniowej. Tego tez dnia Skarżący oryginał faktury przekaże rolnikowi ryczałtowemu. Fakturę VAT RR rozliczeniową Skarżący ujmie w rejestrze zakupu VAT oraz w deklaracji VAT-7 za miesiąc jej wystawienia, tj. za miesiąc, w którym Skarżący wypłaci rolnikowi ryczałtowemu kwotę różnicy między fakturą VAT RR dotyczącą przedpłaty (zaliczki) a kwotą ustaloną na dzień dostawy wszystkich produktów rolnych (wykonania usług rolniczych) objętych umową. Zdaniem Skarżącego, brak jest natomiast sensu i możliwości rozliczenia przedpłaty (zaliczki) wypłaconej według deklarowanej na podstawie umowy ceny produktów rolnych (usług rolniczych) z ewentualnie wystawioną fakturą VAT RR, która miałaby udokumentować na nowo całość faktycznie pozyskanych produktów rolnych (wykonanych usług rolniczych). Z tego względu Skarżący nie wystawi faktury VAT RR dokumentującej na nowo całą dostawę produktów rolnych (całość wykonanych usług rolniczych) według ceny ustalonej na dzień dostawy produktów (wykonania usług). Skarżący nie wystawi także faktury korygującej VAT RR (zerującej) do faktury VAT RR dotyczącej przedpłaty (zaliczki). Skarżący zaznaczył, iż takie postępowanie może być powtarzane. Do tak opisanego zdarzenia przyszłego sformułował siedem pytań, w tym: 1) czy jego postępowanie opisane we wniosku oparte, w jego ocenie, w całości na argumentach i stanowisku organu zawartym w interpretacjach indywidualnych: [...] z [...] lipca 2010r., [...] z [...] stycznia 2010r. (winna być data [...] stycznia 2011r ), Nr [...] z [...] stycznia 2011r., wydanych przez Dyrektora izby Skarbowej w W. w imieniu Ministra Finansów, jest prawidłowe? (we wniosku pytanie nr 1) 2) jeżeli postępowanie Skarżącego opisane we wniosku jest nieprawidłowe, to dlaczego pogląd zawarty we wniosku oparty, w jego ocenie, w całości na argumentach i stanowisku organu zawartym w interpretacjach indywidualnych [...] z [...] lipca 2019r., [...] z [...] stycznia 2010r. (winna być data [...] stycznia 2011r), Nr [...] z [...] stycznia 2011r., wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w imieniu Ministra Finansów, jest zdaniem organu uprawnionego do wydania interpretacji indywidualnej nieprawidłowy? (we wniosku pytanie nr 2) 3) czy planowane postępowanie Skarżącego, oparte w jego ocenie w całości na argumentach i stanowisku organu zawartym w interpretacjach indywidualnych: Nr [...] z [...] lipca 2010r., [...] z datą [...] stycznia 2010r. (winna być data [...] stycznia 2011r.), Nr [...] z [...] stycznia 2011r. wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w imieniu Ministra Finansów jest jednak zdaniem organu wydającego interpretację indywidualną z jakiś powodów nieprawidłowe, to czy Skarżący powinien wystawić fakturę korygującą VAT RR zerującą fakturę VAT dokumentującą wypłatę przedpłaty (zaliczki), a następnie powinien wystawić nową fakturę VAT RR na całość dostarczonych towarów rolnych przez rolnika ryczałtowego lub usług rolniczych wykonanych przez rolnika ryczałtowego według cen na dzień dostawy wszystkich produktów rolnych lub na dzień wykonania wszystkich usług rolniczych? (we wniosku pytanie nr 5) Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez przedstawienie pytań w zakresie podatku od towarów i usług oraz własnych stanowisk do tak zadanych pytań. Wskazał, że pytania 1, 2 i 5 nie są pytaniami z zakresu podatku od towarów i usług, Następnie, postanowieniem z [...] czerwca 2011r., pozostawił bez rozpatrzenia wniosek o wydanie interpretacji w zakresie wydania opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania Skarżącego w oparciu o stanowisko organu podatkowego zawarte w odrębnych interpretacjach podatkowych (pytania nr 1, 2 i 5 wniosku). W ocenie Ministra Finansów, pytania powyższe nie są pytaniami z zakresu podatku od towarów i usług, ponieważ nie dotyczą sfer uregulowanych tą ustawą, a tym samym pozostają bez wpływu na zakres i sposób zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Skarżącego. Pytania te nie dotyczą przepisów prawa, z których wynika podmiot i przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawa opodatkowania i wymiar podatku. Dotyczą jedynie wydania opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania Skarżącego w oparciu o stanowiska organu podatkowego zajęte w odrębnych wydanych mu interpretacjach. Minister Finansów podkreślił, iż nie jest uprawniony do wydawania opinii co do merytorycznej poprawności wydanych wcześniej interpretacji indywidualnych bez względu na to, kto jest ich adresatem. Wniosek w zakresie tak przedstawionych pytań nie spełniał zatem wymogów z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku Skarżący powielił treść pytań oznaczonych numerami 1, 2 i 5, stwierdzając, iż są to pytania z zakresu podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe oraz fakt, że Skarżący nie uzupełnił wniosku, na podstawie art. 14g § 1 i art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, w tym zakresie wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia. W zażaleniu na to postanowienie Skarżący stwierdził, iż Minister Finansów bezpodstawnie i bezzasadnie odmówił udzielenia odpowiedzi na zadane przez niego pytania, nie wskazując żadnego z wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, którego wniosek nie spełniał. Nie wskazał także żadnego konkretnego przepisu świadczącego, iż wniosek nie spełniał wymogów określonych przepisami prawa, a zatem w sprawie nie miał zastosowania art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. Skarżący podniósł, że pytanie 5 sprowadzało się do kwestii, czy powinien wystawić fakturę korygującą VAT RR, a zatem było to pytanie stricte podatkowe. Postanowieniem z [...] sierpnia 2011r. Minister Finansów postanowienie z [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy. Wyjaśnił, iż Ordynacja podatkowa nie zawiera definicji interpretacji przepisów prawa podatkowego, określając jedynie w art. 3 pkt 2 "przepisy prawa podatkowego", a w art. 3 pkt 1 – "ustawy podatkowe". Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej musi zatem dotyczyć przepisów podatkowych. Tylko w zakresie ich interpretacji władny jest wypowiadać się właściwy organ podatkowy. Zdaniem Ministra Finansów, zażalenie nie spełniało wymogów określonych stosownymi przepisami Ordynacji podatkowej, ponieważ nie zawierało zarzutów przeciwko zaskarżonemu postanowieniu z [...] czerwca 2011r. Minister Finansów powtórzył dokonaną w tym postanowieniu ocenę spornych pytań Skarżącego i ponownie zajął stanowisko o niemożności wydania na ich podstawie interpretacji indywidualnej. W skardze złożonej na powyższe postanowienie, uzupełnionej pismem z 7 lipca 2012r. Skarżący wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie postanowień. Zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej: – art. 14b § 1 przez błędne rozstrzygnięcie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku w zakresie pytań nr 1, 2 i 5, pomimo złożenia prawidłowego wniosku i udzielenia odpowiedzi na te pytania w interpretacji indywidualnej nr [...] z [...] czerwca 2011r.; – art. 14g § 1 przez błędne zastosowanie, pomimo że przepis ten może mieć zastosowanie wyłącznie, gdy wniosek o interpretację indywidualną nie spełnia wymogów określonych w art. I4b § 3, a przedmiotowy wniosek spełniał wszystkie wymagania wynikające z tego przepisu (organ podatkowy nie wskazał ani jednego wymogu z art. 14b § 3, którego wniosek nie spełniał); – art. 169 § 1 w zw. z art. 14h przez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że pytania nr 1, 2 i 5 nie są pytaniami z zakresu podatku od towarów i usług, pomimo wyraźnego wskazania w poz. 47 części D.3. druku wniosku przepisów o podatku od towarów i usług mających być przedmiotem interpretacji oraz niewskazania żadnych przepisów, których wniosek miałby nie spełniać; – art. 121 § 1 w zw. z art. 14h przez prowadzenie sprawy w sposób niestaranny i merytorycznie niepoprawny oraz wewnętrznie sprzeczny bez zachowania zasady bezstronności w sprawie. Podkreślił, że we wniosku o interpretację szczegółowo opisał zdarzenie przyszłe, przedstawił własne stanowisko w sprawie oraz pytania z zakresu podatku od towarów i usług. Przepisy wskazane we wniosku były przepisami prawa podatkowego, o których mowa w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Minister Finansów nie wykazał, dlaczego nie może ich zinterpretować na tle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego. Zdaniem Skarżącego, ocena czy przepisy dotyczące konkretnego podatku będą podlegać zakresowi przedmiotowemu interpretacji indywidualnych ustala się i aktualizuje na gruncie konkretnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego rozumianego jako wniosek w indywidualnej sprawie. Zarówno bowiem interpretacja organów podatkowych, jak i jej ocena przez sąd, dokonywana jest na podstawie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez podatnika. Okoliczności zdarzenia przyszłego opisane we wniosku wyznaczyły zatem zakres i przedmiot interpretacji, a także przedmiot i zakres sprawy administracyjnej o jej udzielenie. Skarżący uważał, iż treść art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej należy rozumieć w ten sposób, że to wnioskodawca ma uprawnienie do uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Możliwość uzyskania interpretacji indywidualnej odnosi się więc do stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie wnioskodawcy w ramach danego podatku. W efekcie wnioskodawca ma uzyskać rzetelną informację, jak w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie, co może mieć wpływ na prawidłowość dokonania przez niego rozliczenia tegoż podatku. Skarżący powołał się przy tym na orzecznictwo. Wskazał również, że wnioskodawcy często powołują się na wydane już interpretacje indywidualne oraz orzecznictwo podatkowe w analogicznych sprawach jako argument przemawiający za prawidłowością ich stanowiska, co organy podatkowe komentują zwyczajową formułką, iż nie wiążą one w innych sprawach. Podatnik powołując się na wcześniejsze rozstrzygnięcia oczekuje odpowiedzi zgodnej z nimi ze względu na zasadę zaufania do organów podatkowych. W przekonaniu Skarżącego, Minister Finansów faktycznie udzielił odpowiedzi na jego pytania w interpretacji indywidualnej z [...] czerwca 2011r. nr [...] uznając za nieprawidłowe jego postępowanie dotyczące rozliczenia faktury VAT RR dokumentującej przedpłatę (zaliczkę) oraz faktury VAT RR dokumentującej różnicę pomiędzy wypłaconą rolnikowi ryczałtowemu zaliczką a wartością faktycznie dostarczonych produktów rolnych i usług rolniczych (pytania 1 i 2). W interpretacji tej udzielono również odpowiedzi na pytanie 5, dotyczące wystawienia faktury korygującej VAT RR. Skutkiem tego zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie o pozostawieniu wniosku w zakresie tych pytań bez rozpatrzenia, są rozstrzygnięciami pozbawionymi sensu. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Zarzuty skargi uznał za niezasadne. W piśmie procesowym z 9 lipca 2012r. Skarżący, nie mając pewności, czy Dyrektor Izby Skarbowej przekaże Sądowi pismo stanowiące uzupełnienie skargi, powtórzył w całości argumentację przedstawioną w tym piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga w części zasługiwała na uwzględnienie. I. Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej w części dotyczącej trzech pytań w zakresie wydania opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania Skarżącego w oparciu stanowiska organu podatkowego zawarte w odrębnych interpretacjach indywidualnych. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Przepis ten stosowany jest w postępowaniu interpretacyjnym na mocy art. 14h ww. ustawy. II. Minister Finansów uznał, iż trzy z pytań postawionych we wniosku o wydanie interpretacji nie dotyczyły interpretacji przepisów prawa podatkowego, a opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania Skarżącego w oparciu o stanowisko organu zawarte w innych interpretacjach indywidualnych. Stosownie do treści art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej wezwał zatem Skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez "przedstawienie pytań w zakresie podatku od towarów i usług oraz przedstawienie własnych stanowisk do tak zadanych pytań". Wskazał, iż pytania 1, 2 i 5 nie są pytaniami z zakresu podatku od towarów i usług. Skarżący udzielił odpowiedzi na to wezwanie w ten sposób, że powtórzył treść pytań zamieszczonych we wniosku o wydanie interpretacji oraz stwierdził, iż są to pytania z zakresu podatku od towarów i usług. Ponadto Skarżący przytoczył treść interpretacji indywidualnych, na których – jak wynikało z pytań 1, 2 i 5 – oparł swoje postępowanie. Odpowiadając na wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku Skarżący nie zastosował się zatem do tego wezwania, jako że nie sformułował odmiennych pytań i konsekwentnie nie przedstawił do nich własnego stanowiska. W istocie zakwestionował natomiast zasadność skierowanego do niego wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji. III. Zgodnie z art. 14b § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. W świetle tych przepisów nie ulega wątpliwości, że przedmiotem interpretacji indywidualnych mogą być jedynie przepisy prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, tj. przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Bezspornym jest, że w interpretacji indywidualnej wykładnia przepisów prawa podatkowego dokonywana jest w odniesieniu do konkretnego, przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wykładnia ta nie ma zatem charakteru abstrakcyjnego. We wniosku o wydanie interpretacji wnioskodawca zobowiązany jest nie tylko wyczerpująco opisać stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), ale również przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wynika to wprost z treści art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Pytania, jakich sformułowanie przewiduje formularz wniosku o wydanie interpretacji, to w istocie opis problemu, jaki wnioskodawca widzi w zastosowaniu przepisu prawa podatkowego w określonych przez niego okolicznościach faktycznych. Jeżeli pytania zostaną sformułowane, ułatwiają też organowi interpretacyjnemu właściwe określenie, na tle jakich wątpliwości wnioskodawca wyraża swoje stanowisko. IV. Zadając pytanie 1 z wniosku o interpretację Skarżący chciał wiedzieć, czy prawidłowe jest opisane przezeń postępowanie oparte na stanowisku zajętym przez Ministra Finansów w innych interpretacjach. W pytaniu 2 Skarżący domagał się wyjaśnienia, czy jeżeli jego postępowanie opisane we wniosku o interpretację jest nieprawidłowe, to dlaczego jego pogląd oparty na stanowisku zajętym przez Ministra Finansów w innych interpretacjach jest nieprawidłowy. Rację ma Minister Finansów, że pytania te nie dotyczą przepisów prawa podatkowego, a dokładnie – nie chodzi w nich o ocenę postępowania Skarżącego w świetle tych przepisów. We wniosku o wydanie interpretacji, wyprzedzając niejako stanowisko Ministra Finansów, jakie w oparciu o przepisy dotyczące podatku od towarów i usług miałby on wyrazić co do zagadnień przedstawionych w tym wniosku, Skarżący jako zagadnienie wymagające interpretacji wskazał prawidłowość jego postępowania opartego na innych interpretacjach indywidualnych oraz wyjaśnienie dlaczego jego pogląd oparty na tych interpretacjach miałby być uznany za nieprawidłowy. Trafnie zatem Minister Finansów wskazał, że w pytaniach tych Skarżący domagał się oceny jego stanowiska nie w oparciu o przepisy prawa podatkowego, a w oparciu o stanowisko wyrażone w innych interpretacjach indywidualnych. Zaznaczyć należy, że wnioskodawca ma pełne prawo powoływać się na poglądy organu interpretacyjnego wyrażone w innych interpretacjach indywidualnych, a zamieszczoną w nich argumentację przytaczać na poparcie swojego stanowiska. Ma też prawo oczekiwać, iż organ interpretacyjny odniesie się do tej argumentacji tak, jak odniósłby się do "własnej" argumentacji wnioskodawcy. Czym innym jest jednak opieranie własnego stanowiska na poglądach i argumentacji wywiedzionej z innych interpretacji indywidualnych, a czym innym domaganie się oceny opisanego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w świetle tych interpretacji, niejako przez ich pryzmat. Skarżący akcentował okoliczność, iż opisane przez niego zdarzenie przyszłe dotyczyło podatku od towarów i usług, a jako przepisy podlegające interpretacji wskazał przepisy o podatku od towarów i usług. Okoliczności powyższe są bezsporne. Minister Finansów nie stwierdził, iż nie może zinterpretować wskazanych we wniosku przepisów o podatku od towarów i usług na tle przedstawionego przez Skarżącego zdarzenia przyszłego. Uczynił to zresztą – jak wskazał Skarżący – w interpretacji indywidualnej wydanej [...] czerwca 2011r. Prawidłowo Minister Finansów uznał natomiast, że pytania 1 i 2 nie dotyczą oceny zdarzenia przyszłego opartej na tych przepisach. Zważyć bowiem należało, że w tym samym wniosku o wydanie interpretacji Skarżący sformułował pytania dotyczące właśnie jego działań dotyczących rozliczeń z rolnikami ryczałtowymi oraz przedstawił w tym zakresie swoje stanowisko oparte na przepisach normujących podatek od towarów i usług, odwołujące się do innych interpretacji indywidualnych. W tym też zakresie wydana została interpretacja indywidualna. Natomiast z punktu widzenia oceny możliwości udzielenia interpretacji indywidualnej istotne jest nie samo to, czy opisane we wniosku zdarzenie przyszłe (stan faktyczny) wiąże się z jego opodatkowaniem konkretnym podatkiem oraz wskazanie przepisów podatkowych wymagających interpretacji, a to, czy ocena tego zdarzenia przyszłego (stanu faktycznego), jakiej domaga się wnioskodawca rzeczywiście ma być oceną dokonaną w oparciu o te przepisy. Innymi słowy, sporządziwszy wniosek o wydanie interpretacji zawierający szczegółowy opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wywołującego lub mogącego wywołać skutki w sferze opodatkowania wnioskodawcy oraz wskazawszy przepisy prawa podatkowego wymagające interpretacji, może się zdarzyć, że wnioskodawca przedstawi zagadnienie (ocenę tego zdarzenia), które nie wymaga wykładni tych przepisów albo też wymagałoby dokonania oceny innej niż oparta na nich. Tak też stało się w przypadku pytań 1 i 2 z wniosku Skarżącego. Wadliwość wniosku Skarżącego w zakresie zagadnień ujętych w pytaniach 1 i 2 wynikała zatem istoty interpretacji indywidualnych, w ramach których dokonywana jest wykładnia przepisów prawa podatkowego, nie zaś udzielana odpowiedź na jakiekolwiek pytania wiążące się z przedstawionym zdarzeniem przyszłym (stanem faktycznym). Z zagadnienia stanowiącego przedmiot wniosku musi wynikać konieczność dokonania wykładni przepisów prawa podatkowego. Konieczność taka nie wynikała z zagadnień ujętych w omawianych pytaniach. Można w związku z powyższym rozważać, czy w zakresie omawianych pytań Minister Finansów nie powinien był odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu, Minister Finansów postąpił jednakże prawidłowo wzywając Skarżącego, aby przeformułował zakwestionowane pytania i w ten sposób umożliwił Skarżącemu wskazanie dotyczących opisanego zdarzenia przyszłego zagadnień wymagających interpretacji przepisów o podatku od towarów. Było to działanie korzystne dla Skarżącego. Przede wszystkim jednak, zdaniem Sądu, istniały podstawy do zastosowania trybu przewidzianego w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. "Zagadnieniu" wymagającym dokonania przez organ interpretacyjny oceny i ewentualnego zajęcia własnego stanowiska, w istocie odpowiada właśnie stanowisko wnioskodawcy zajęte w oparciu o przepisy prawa podatkowego na tle stanu podanego przez niego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a zatem element wniosku o wydanie interpretacji wymagany zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Brakiem formalnym wniosku jest niewskazanie własnego stanowiska (oceny) wnioskodawcy, ale też sformułowanie zagadnienia nie wymagającego oceny innej niż interpretacja przepisów prawa podatkowego. W omawianych pytaniach Skarżący domagał się wskazania, czy jego postępowanie i pogląd oparte na innych interpretacjach indywidualnych miałoby być prawidłowe lub nieprawidłowe i dlaczego. Konsekwentnie, powinien był więc zająć w tym zakresie stanowisko, tj. wyrazić pogląd, czy jego postępowanie oparte na innych interpretacjach jest prawidłowe, a jeżeli nie jest – to dlaczego. Skarżący tego nie uczynił. We wniosku o interpretację przytoczył jedynie treść interpretacji indywidualnej z [...] lipca 2010r. nr [...] zaznaczając, iż oparł na niej swoje stanowisko. Natomiast odpowiadając na wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku przytoczył treść także pozostałych interpretacji. W ocenie Sądu brak stanowiska Skarżącego stanowiącego niejako odpowiedź na pytania 1 i 2 wynika właśnie z zakresu tych pytań, a zatem żądania oceny prawidłowości postępowania Skarżącego i jego poglądów oraz wskazania powodów oceny, jaką organ interpretacyjny dopiero miałby dokonać. Tymczasem na tym właśnie polega udzielanie interpretacji indywidualnej – na wskazaniu, czy i dlaczego w świetle przepisów prawa podatkowego stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe lub prawidłowe. Żądanie dokonania takiej oceny w odniesieniu do zdarzenia przyszłego (stanu faktycznego) przedstawionego we wniosku nie może zatem być uznane za zagadnienie wymagające interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie określonego podatku. Skarżący podniósł, że pomimo pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia otrzymał interpretację indywidualną dotyczącą zagadnień przedstawionych w zakwestionowanych pytaniach. Zdaniem Sądu, nie dowodzi to wadliwości działania Organu interpretacyjnego, a potwierdza prawidłowość dokonanego przezeń rozróżnienia interpretacji przepisów prawa podatkowego i oceny postępowania Skarżącego w świetle innych interpretacji podatkowych. Z powyższych względów Sąd za niezasadną uznał skargę w części dotyczącej pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku Skarżącego o wydanie interpretacji w zakresie pytań 1 i 2. V. Odmiennie Sąd ocenił natomiast prawidłowość wydanych w sprawie postanowień w części dotyczącej pytania 5 zawartego we wniosku o wydanie interpretacji. Pytanie to również dotyczyło planowanego przez Skarżącego postępowania opartego na innych interpretacjach indywidualnych, jednakże w tym przypadku Skarżący wskazał konkretne zagadnienie budzące jego wątpliwości, a mianowicie, czy powinien wystawić fakturę korygującą VAT RR zerującą fakturę VAT dokumentującą wypłatę przedpłaty (zaliczki), a następnie powinien wystawić nową fakturę VAT RR na całość dostarczonych przez rolnika ryczałtowego towarów rolnych lub wykonanych usług rolniczych według cen na dzień dostawy wszystkich produktów rolnych (wykonania wszystkich usług rolniczych). Następnie Skarżący zajął stanowisko, iż faktury korygującej VAT RR wystawiać nie powinien i stanowisko to uzasadnił. Tak przedstawione zagadnienie bez wątpienia wymagało dokonania przez Ministra Finansów oceny stanowiska Skarżącego w świetle wskazanych przez niego przepisów o podatku od towarów i usług. W przypadku tego pytania nawiązanie do innych interpretacji indywidualnych nie mogło zatem wpłynąć na ocenę charakteru przedstawionego problemu. W ocenie Sądu, brak było podstaw, aby wzywać Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wydanie interpretacji w zakresie pytania 5. W tej bowiem części wniosek był prawidłowy. Pozostawiając wniosek ten bez rozpatrzenia w zakresie pytania 5, Minister Finansów naruszył przepisy postępowania, tj. art. 169 § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej. Naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, a zatem w tej części należało uchylić oba wydane w sprawie postanowienia. VI. Minister Finansów rozpatrzy wniosek Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie pytania 5. VII. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.", Sąd uchylił w części oba wydane w rozpoznanej sprawie postanowienia. Natomiast w pozostałej części Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zakres, w jakim uchylone w części postanowienia nie podlegają wykonaniu określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. Na wniosek Skarżącego, Sąd zasądził jego rzecz koszty postępowania sądowego zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w kwocie równej uiszczonemu wpisowi.