III SA/Wa 2807/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Waksmundzka Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.C. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące od stycznia do lipca 2014 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] Skarżący – J.C. z - pismem z 20 września 2015 r. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące od stycznia do lipca 2014 r. Następnie w piśmie z 26 października 2015 r. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z [...] stycznia 2015 r. nr [...] nakładającej na niego obowiązek uiszczania comiesięcznej kwoty 105 zł na rzecz Urzędu Gminy – W. za wywóz nieczystości i utrzymania kwoty 53 zł, którą uiszcza co miesiąc. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji jest dla niego bardzo istotne gdyż od różnicy w opłacie jest zmuszony opłacać odsetki, co uszczupli jego skromną emeryturę i znacznie ogranicza jego podstawowe wydatki na życie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwana dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane przesłanki są zwrotami niedookreślonymi, klauzulami generalnymi odsyłającymi do ocen pozaprawnych. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionym materiale dowodowym, który powinien zaprezentować wnioskodawca. W tym miejscu, wskazać należy, że w art. 61 § 3 P.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). Oznacza to, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Należy także pamiętać, na co również zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, że obowiązkiem strony jest sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. i dopiero wówczas sąd, oceniając wskazane przez stronę przesłanki, ma podstawy do sięgania do dokumentacji obrazującej sytuację majątkową strony, złożonej chociażby we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd nie jest natomiast uprawniony do odwrócenia tej kolejności i domyślania się intencji strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy (postanowienie NSA z dnia 12 października 2010 r., I GZ 319/10; postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2008 r., I FZ 314/08). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż Skarżący nie wykazał inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego. Nie uzasadnił bowiem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz nie przedstawił dowodów na jego poparcie. Natomiast sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący zaś ograniczył się w istocie do samego sformułowania wniosku oraz stwierdzenia, że wykonanie decyzji uszczupli znacznie jego emeryturę i znacznie ograniczy jego podstawowe wydatki na życie. Tymczasem bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2015 r., która została następnie utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją.