III SA/Wa 2818/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.B. o wstrzymanie wykonania aktów w sprawie ze skargi S.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych odwołania postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a także decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W.z [...]listopada 2011 r. nr [...]wydanej w sprawie ustalenia S.B. wysokości przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r. Pismem z dnia 21 sierpnia 2012 r. Skarżący – S.B. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...]lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych odwołania. Następnie w piśmie 27 grudnia 2012 r. Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] listopada 2011 r. nr [...]wydanej w sprawie ustalenia Skarżącemu wysokości przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r. Jak również, wstrzymanie zaskarżonego postanowienia z [...] lipca 2012 r. W uzasadnieniu wniosku Skarżący stwierdził, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem choroba wieńcowa ogranicza zdolność Skarżącego do wykonywania pracy. Skarżący nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej ani nie zarobkuje, natomiast zmuszony jest ponosić wysokie koszty leczenia. Skarżący podkreślił ponadto, że zachowanie status quo do czasu rozpoznania skargi, pozwoli mu przygotować się na ewentualne konsekwencje finansowe i złagodzić emocje związane działaniami organu podatkowego, które mogą mieć wpływ na zdrowie Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a." Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). Co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04, niepubl.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy zatem tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych odwołania. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania i podlega wykonalności. Skarżący oprócz wniosku o wstrzymanie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z [...] lipca 2012 r. zawarł także wniosek Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] listopada 2011 r. nr [...]wydanej w sprawie ustalenia Skarżącemu wysokości przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyte sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że terminy "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. W związku z tym treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. jednakże rozszerzenie to dotyczy aktów wydanych w pierwszej instancji oraz aktów w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Takie rozumienie pojecia "granice tej samej sprawy" zostało potwierdzone w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych. Tym samym w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym odmowy przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych odwołania nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowo tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (por. np. uchwałę NSA w składzie siedmiu sędziów w z 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7 i postanowienie NSA z 12 czerwca 2012 r. sygn. akt II FZ 441/12, niepubl.). W związku z powyższym należy podkreślić, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W., o której wstrzymanie wniósł Skarżący nie mieści się w zbiorze aktów prawnych, które mogłyby być objęte w toku niniejszego postępowania wstrzymaniem wykonania. Jak już bowiem wyżej wskazano przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Dlatego też wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania ww. decyzji należało uznać za bezzasadny. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania w/w decyzji i w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.