III SA/Wa 2820/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2013 r. wniosku H. spółka z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2820/12 w sprawie ze skarg H.spółka z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w W. na postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. nr [..] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku Wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2820/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił trzy postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, stwierdził, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości, a ponadto zasądził od organu na rzecz Skarżącej – H.sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. kwotę 1371 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 22 maja 2013r. W dniu 24 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie ww. wyroku w zakresie orzeczenia o uchyleniu trzech postanowień Ministra Finansów z dnia [...]i [...] kwietnia 2012 r., poprzedzających uchylone postanowienia z dnia [...] lipca 2012r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż postanowienia poprzedzające uchylone postanowienia były objęte przedmiotem sprawy, bowiem w skargach wnosiła o ich uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ocenie Sądu, wniosek Skarżącej w przedmiocie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2013 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy winien był zamieścić z urzędu. Zarówno o uzupełnieniu wyroku, jak i odmowie uzupełnienia sąd rozstrzyga na rozprawie, gdyż przepis szczególny (za wyjątkiem wskazanym w § 2 art.157 p.p.s.a. dotyczącym wniosku o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów) nie przewiduje możliwości orzekania na posiedzeniu niejawnym. Decyduje więc zasada wyrażona w art. 90 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LEX a Wolters Kluwer business, Wydanie 4, Warszawa 2011, s. 449). O uzupełnieniu wyroku może orzec wyłącznie sąd, który wydał wyrok, nie jest jednak konieczne, aby uczynił to ten sam skład orzekający. Odnosząc się do wniosku Skarżącej o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego postanowień poprzedzających zaskarżone postanowienia należy wyjaśnić, że dopuszczalność uczynienia przedmiotem wniosku o uzupełnienie wyroku żądania wywodzonego w oparciu o art. 135 p.p.s.a. z tym uzasadnieniem, że sąd nie objął zakresem orzekania wszystkich aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której skarga dotyczy, nie jest jednolicie oceniana. W doktrynie prezentowane jest stanowisko, które Sąd w składzie orzekającym w pełni popiera, zgodnie z którym nie można żądać uzupełnienia wyroku, jeżeli sąd nie uwzględnił wszystkich żądań zawartych w skardze, np. zgłoszonego na podstawie art. 135 p.p.s.a żądania uchylenia wszystkich aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 343 oraz T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005r., s. 489). Nawet gdyby jednak założyć dopuszczalność złożenia wniosku o uzupełnieniu wyroku w takim przedmiocie, to i tak - zdaniem składu orzekającego - brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zastosowanie w konkretnej sprawie przepisu art. 135 p.p.s.a. zależy jednak wyłącznie od oceny sądu, tj. ustalenia przez sąd, czy w danej sprawie zachodzi potrzeba zastosowania tego przepisu. Wniosek zgłoszony w tej materii przez samą stronę nie jest dla sądu wiążący (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2008 r., sygn. akt II FSK 1726/07, publ. LEX nr 446989). Również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt II FSK 1003/06 (publ. LEX nr 280391) wskazał, że wprawdzie art. 135 p.p.s.a. nakłada na Sąd obowiązek stosowania przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów (w tym decyzji) wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, ale tylko w sytuacji, gdy jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Ocena, czy taka sytuacja zachodzi należy do sądu administracyjnego. Sąd jest zobowiązany wyjaśnić, dlaczego uchylił inne jeszcze – niż zaskarżony – akty administracyjne. Nie ma natomiast takiego obowiązku, gdy nie znalazł podstaw do zastosowania art. 135 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. postanowił na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączyć sprawy o sygnaturach III SA/Wa 2820/12, III SA/Wa 2821/12 oraz III SA/Wa 2822/12 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić je dalej pod wspólną sygnaturą III SA/Wa 2820/12, a następnie wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r. uchylił zaskarżone postanowienia wydane przez organ odwoławczy z powodu naruszenia prawa materialnego oraz naruszenia przepisów postępowania. Sąd w wyroku wymienił trzy postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. Sąd bowiem, w myśl art. 138 p.p.s.a., wymienia w sentencji wyroku jedynie postanowienie, które było przedmiotem zaskarżenia, a inne postanowienia są w sentencji wyroku wymieniane tylko wtedy, gdy w stosunku do nich zapadają rozstrzygnięcia na zasadzie art. 135 p.p.s.a. W przypadku natomiast, gdy z przepisu powyższego Sąd nie korzysta, tzn. nie uchyla lub nie stwierdza nieważności danego postanowienia w tym trybie, w sentencji wyroku nie zamieszcza się rozstrzygnięcia co do takiego postanowienia. W niniejszej sprawie Sąd nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 135 p.p.s.a. i dlatego postanowienia organu I instancji nie zostały w sentencji wyroku wymienione. Sąd nie ma obowiązku uchylenia postanowienia organu I instancji, gdy uwzględnia skargę wniesioną na postanowienie organu odwoławczego. Końcowo należy wyjaśnić, iż jedynie orzeczenie uzupełniające wyrok przybiera formę wyroku. Takiego charakteru nie ma natomiast orzeczenie sądu oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku. Konieczność rozstrzygania postanowieniem o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku wynika z treści art. 160 p.p.s.a., który formę wyroku przewiduje jedynie dla wypadków wskazanych w ustawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 i § 3 w związku art. 160 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.