III SA/Wa 2866/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant specjalista Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2014 r. sprawy ze skargi A.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. nr [...] stwierdził, iż odwołanie z dnia 16 lipca 2013 r. A. P.(zwanej dalej: "Skarżącą") od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...]czerwca 2013 r. Nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok, zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] września 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, iż w wyniku przeprowadzonej w dniach od 27 do 31 lipca 2009 r. kontroli w firmie P. w zakresie analizy przychodów i kosztów uzyskania przychodów z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej za 2007 rok (poprzedzoną kontrolą doraźną zakończoną w dniu 26 lutego 2009 r. w zakresie sprawdzenia prawidłowości rozliczenia transakcji zawartych w 2007 roku z firmą B.), Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W., decyzją z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] określił Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w wysokości 761.430 zł. Skarżąca złożyła pismem z dnia 18 października 2010 r. odwołanie od powyżej decyzji, zaś Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu wskazanego odwołania decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik [..] Urzędu Skarbowego W. w dniu [...] czerwca 2013 r. wydał decyzję nr [...], w której określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok w wysokości 739.346 zł. Następnie pismem z dnia 16 lipca 2013 r. Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2013 r. Odwołanie zostało złożone osobiście w [...] Urzędzie Skarbowym W. W dalszej części uzasadnienia postanowienia z dnia [...] września 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, że z akt sprawy wynika, iż decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 20 czerwca 2013 r. W związku z powyższym ostatnim dniem do wniesienia odwołania od wskazanej decyzji był dzień 4 lipca 2013 r. Natomiast odwołanie Skarżącej złożone osobiście w Urzędzie Skarbowym w dniu 17 lipca 2013 r. wniesione zostało z 13-dniowym uchybieniem terminowi, określonemu w art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 z późn. zm.) – zwanej dalej: “O.p." Organ odwoławczy zauważył następnie, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu. Termin 14 dni do złożenia odwołania liczy się od dnia doręczenia decyzji, przy czym nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Natomiast zgodnie z art. 12 § 6 O.p., termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało m.in. nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Organ odwoławczy zauważył też, że przedmiotowa decyzja zawiera zgodnie z art. 210 § 1 pkt 7 O.p. prawidłowe pouczenie o trybie odwoławczym i terminie do złożenia odwołania. Skarżąca nie skorzystała również w oznaczonym terminie z przysługujących jej uprawnień wynikających z art. 162 O.p. i nie wystąpiła z podaniem o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia odwołania. Organ odwoławczy wskazał też, że po stwierdzeniu, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminowi nie może wchodzić w ocenę zasadności jego wniesienia. Nie mogły zostać zatem rozpatrzone zarzuty odwołania i żądania w nim podniesione. Ponadto uchybienie ustawowemu terminowi do wniesienia odwołania powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, od której wniesiono odwołanie po terminie. Biorąc powyższe pod uwagę, organ odwoławczy stosownie do treści art. 228 § 1 pkt 2 O.p., stwierdził w formie postanowienia uchybienie przez Skarżącą terminowi do wniesienia odwołania. Skarżąca zaskarżyła następnie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w piśmie z dnia 23 października 2013 r. W uzasadnieniu przedmiotowej skargi Skarżąca przedstawiając własne stanowisko w sprawie nie odniosła się do kwestii stwierdzenia przez organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. uchybienia przez nią terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...]. Skarżąca wskazała natomiast, iż określona we wskazanej decyzji przez organ podatkowy kwota zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok jest nieadekwatna do wielkości dochodów jakie można było osiągnąć w branży budowlanej w tym czasie, co w ocenie Skarżącej organ podatkowy mógł z łatwością stwierdzić porównując wysokość podatku z innymi firmami z tej branży. Skarżąca w uzasadnieniu przedmiotowej skargi wskazała również na obecną trudną sytuację materialną jej rodziny, wnosząc o łączne rozpatrzenie jej spraw dotyczących zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług. W piśmie z dnia 19 listopada 2013r. stanowiącym odpowiedź na powyższą skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest poprawność stwierdzenia organu, czy Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a w sytuacji gdy strona ustanowiła pełnomocnika, pełnomocnikowi. (art. 145 § 2 O.p.). Jak wynika ze znajdującego się aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...], została ona doręczona ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi Skarżącej – A. M. w dniu 20 czerwca 2013 r. Dokument pełnomocnictwa udzielonego przez Skarżącą A. M.- karta nr 220 akt administracyjnych. W świetle powyższych okoliczności termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji liczony zgodnie z zasadami określonymi w art. 12 O.p. upływał w dniu 4 lipca 2013 r. Natomiast Skarżąca złożyła odwołanie osobiście w [...] Urzędzie Skarbowym W. w dniu 17 lipca 2013 r. Tym samym okoliczność, że Skarżąca w przedmiotowej sprawie wniosła odwołanie z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. nie budzi wątpliwości Sądu. Stosownie do art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 372/09, LEX nr 786866). Treść art. 228 § 1 pkt 2 O.p. wskazuje wyraźnie, iż stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie - Jacek Brolik, Komentarz do art. 228 ustawy - Ordynacja podatkowa, Wydanie V, LEX 2013. Obowiązek organu odwoławczego określony w przywołanym wyżej przepisie wynika również z istoty zasady trwałości decyzji ostatecznych - art. 128 O.p. Skoro bowiem upłynął termin na wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji, to zgodnie z powyższą zasadą decyzja ta jest ostateczna i można wzruszyć wyłącznie w trybach nadzwyczajnych, nie zaś w zwykłym trybie odwoławczym. Jak wyżej wskazano z akt przedmiotowej sprawy w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że Skarżąca uchybiła terminowi na wniesienie odwołania. Zatem w ocenie Sądu Dyrektor Izby Skarbowej w W. miał obowiązek zaskarżonym postanowieniem stwierdzić ten fakt, nie dopuszczając tym samym do rozpatrzenia odwołania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd oddalił skargę.