III SA/Wa 2886/12
PostanowienieWSA w Warszawie2013-01-30
Skład orzekający: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych, gdy Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne o tożsamej treści?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie, ponieważ wynik sprawy zależał od rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny, które miało bezpośredni wpływ na kierunek orzeczenia w niniejszej sprawie. Sąd uznał, że zasada szybkości postępowania powinna ustąpić pierwszeństwa zasadzie jednolitości i stabilności orzecznictwa, a zawieszenie jest zgodne z zasadą ekonomiki procesowej.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności kwestii przychodu akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej i obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek. Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne o tożsamej treści, co skłoniło WSA do rozważenia zawieszenia postępowania.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił zawiesić postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe
W. K. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Spór w sprawie dotyczy kwestii związanych z przychodem akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej oraz obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu otrzymania dywidendy i obejmuje m.in. wykładnię art. 5b ust. 2 oraz art. 44 ust. 1 i ust. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 z póżn. zm.; dalej "u.p.d.o.f.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli wynik sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie taka przesłanka zaistniała, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 754/11), przedstawił na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a. składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "1.Czy przychód (dochód) osoby fizycznej będącej akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej jest, stosownie do art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej? 2. Czy w świetle art. 44 ust. 1 u.p.d.o.f. podatnik ma obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w trakcie roku podatkowego, poprzez ustalanie co miesiąc przychodów i kosztów ich uzyskania przypadających na niego jako wspólnika czy też obowiązek zapłaty zaliczki z tego tytułu powstanie dopiero w momencie podjęcia uchwały o podziale dywidendy albo w momencie wypłaty dywidendy?"
W ocenie Sądu, z uwagi na przedstawione przez stronę skarżącą zdarzenia przyszłe i sformułowane na ich tle pytania, podjęcie uchwały rozstrzygającej powyższe zagadnienia będzie miało bezpośredni wpływ na kierunek orzeczenia w niniejszej sprawie, z uwagi na tożsamość problemu prawnego.
Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa w realiach niniejszej sprawy zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia spraw prejudycjalnych, które mają podstawowe znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Pozwoli także w sposób prawidłowy uzasadnić rozstrzygnięcie sprawy, bez ryzyka naruszenia art. 141 § 4 zdanie drugie P.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi, bądź też uchroni stronę skarżącą od ryzyka poniesienia kosztów postępowania kasacyjnego. Skoro Sąd, w niniejszej sprawie, podziela wątpliwości, o których mowa w przedstawionym do rozstrzygnięcia zagadnieniu prawnym, to może skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie wykładni językowej art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uzupełnionej wykładnią systemową i celowościową, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło