III SA/Wa 2886/24
WyrokWSA w Warszawie2025-03-11
Skład orzekający: Ewa Izabela Fiedorowicz, Jacek Kaute, Maciej Kurasz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zakup zegarka przez spółkę będącą podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek, przeznaczonego na długoterminową lokatę inwestycyjną, stanowi wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, podlegający opodatkowaniu ryczałtem?Ratio decidendi
Sąd podzielił stanowisko organu, że zakup zegarka przez spółkę, mimo że nie stanowi ukrytego zysku, jest wydatkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Wydatek ten nie ma związku z podstawową działalnością spółki polegającą na wyszukiwaniu miejsc pracy i pozyskiwaniu pracowników, a jego cel inwestycyjny, związany z wartością kolekcjonerską i rynkową, nie jest wystarczający do uznania go za związany z działalnością gospodarczą. W konsekwencji, spółka jest zobowiązana rozpoznać przychód z tego tytułu na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.Stan faktyczny
Spółka H. sp. z o.o. wystąpiła o interpretację indywidualną dotyczącą opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek zakupu zegarka za 73.000 zł, który miał stanowić długoterminową lokatę inwestycyjną. Spółka argumentowała, że zakup ten nie jest ani ukrytym zyskiem, ani wydatkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą. Dyrektor KIS uznał zakup za niebędący ukrytym zyskiem, ale za wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą, podlegający opodatkowaniu ryczałtem. Spółka zaskarżyła interpretację, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute, sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Michał Strzałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2025 r. sprawy ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 października 2024 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.433.2024.1.BS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.
H. sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej jako wnioskodawca, spółka lub skarżąca) wystąpiła o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie ustalenia, czy zakup przez spółkę zegarka będzie stanowił dla niej ukryty zysk, lub wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.2023.2805, dalej: ustawa o CIT), a w konsekwencji czy będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po stronie spółki na podstawie art. 28m tej ustawy.
We wniosku przedstawiono stan faktyczny, z którego wynikało, że wnioskodawca jest podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek. Wnioskodawca działa pod firmą H. sp. z o.o. od 14 kwietnia 2023 r., pod adresem M. ul. [...], zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS: [...], numerem NIP: [...] oraz numerem REGON: [...].
Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie posiada relacji handlowych z krajami stosującymi szkodliwą konkurencję podatkową w rozumieniu przepisów o cenach transferowych.
Przedmiotem przeważającej działalności spółki jest działalność związana z wyszukiwaniem miejsc pracy i pozyskiwaniem pracowników (PKD 7810Z). Spółka w celach inwestycyjnych 13 maja 2024 roku nabyła od podmiotu niepowiązanego zegarek marki [...]. Zakup ten ma stanowić długoterminową lokatę inwestycyjną. Ponadto nie będzie wykorzystywany przez wspólników spółki, członków zarządu czy inne osoby z nimi związane. Kwota zakupu zegarka wyniosła 73.000 zł brutto. Zegarek został zakupiony w celu długoterminowej inwestycji, z zamiarem potencjalnego zysku w przyszłości, ze względu na jego wartość kolekcjonerską oraz rynkową.
W związku z powyższym opisem wnioskodawca zapytał, czy zakup zegarka będzie stanowił dla wnioskodawcy ukryty zysk lub wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ustawy o CIT, a w konsekwencji będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po stronie spółki na podstawie art. 28m tej ustawy.
Przedstawiając własne stanowisko, wnioskodawca wskazał, że jego zdaniem, zakup zegarka nie będzie stanowił dla wnioskodawcy ukrytego zysku lub wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ustawy o CIT, a w konsekwencji nie będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po stronie spółki na podstawie art. 28m tej ustawy.
Poza tym, jak argumentował wnioskodawca, wspólnicy zadbali o wyposażenie spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej w stopniu, w jakim było to konieczne. Mając na uwadze powyższe zakup zegarka przeznaczonego na inwestycje długoterminową nie powinno się kwalifikować jako ukryty zysk ani wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej Dyrektor KIS lob organ) w interpretacji indywidualnej z 25 października 2024 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.433.2024.1.BS uznał stanowisko wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy zakup przez spółkę zegarka będzie stanowił:
• ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ustawy o CIT, a w konsekwencji będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po stronie spółki na podstawie art. 28m tej ustawy – za prawidłowe,
• wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ustawy o CIT, a w konsekwencji będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po stronie Spółki na podstawie art. 28m tej ustawy - za nieprawidłowe.
Organ przyznał, że zakup przez spółkę zegarka marki [...] nie stanowi ukrytego zysku, ponieważ nie spełnia przesłanek wynikających z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. Spółka bowiem dokonała zakupu zegarka (towaru) od podmiotu niepowiązanego i nie dokonuje w związku z tym zakupem żadnego świadczenia na rzecz wspólnika lub podmiotu powiązanego.
Odnosząc się natomiast do kwestii ustalenia, czy zakup zegarka nie będzie stanowił dla spółki wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ustawy CIT, organ nie podzielił stanowiska spółki. Organ zaznaczył, że wnioskodawca w sposób identyczny tłumaczy brak opodatkowania ryczałtem zarówno jako ukryty zysk, jak i wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą, podczas gdy są to zupełnie inne przesłanki opodatkowania wymienione odrębnie w art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy. To, że w sprawie nie mamy do czynienia z ukrytym zyskiem, gdyż wydatek nie jest dokonywany na rzecz podmiotów powiązanych, nie oznacza, że nie mieści się on również w kategorii wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Wydatek na zakup zegarka nie ma charakteru wydatku związanego z działalnością gospodarczą spółki. Spółka nie wyjaśniła jak zakup ten wiązać się ma z prowadzoną działalnością gospodarczą (zarówno w sposób bezpośredni jak i pośredni) oraz jak przyczyni się on do osiągania zysków z prowadzonej działalności w zakresie wyszukiwania miejsc pracy i pozyskiwania pracowników.
W związku z powyższym organ stwierdził, że zakup przez wnioskodawcę zegarka będzie stanowił dla niego wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ustawy o CIT. W konsekwencji spółka powinna rozpoznać przychód na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższą interpretację indywidulaną w całości.
Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie przepisów:
1) prawa materialnego, tj.: art. 120 oraz 121 § 1 w zw. z art. 14a § 1 w zw. z art. 14n § 4 pkt 2 w zw. z art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 14h ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.2023.2383 z późn. zm.; dalej: O.p.), poprzez niedochowanie obowiązku działania organu podatkowego na podstawie i w ramach przepisów prawa wyrażającego się zbyt szeroką interpretacją katalogu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, a ponadto odwołanie do Przewodnika do ryczałtu od dochodów spółek, niebędącym źródłem prawa, w części odnoszącej się do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarcza z pominięciem sytuacji ekonomicznej spółki oraz okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i w efekcie wydanie interpretacji indywidualnej sprzecznej co do treści i rozstrzygnięcia z przepisami praw, a tym samym naruszenie wymogu działania na podstawie i w granicach prawa;
2) prawa proceduralnego, tj.: art. 169 § 1 O.p., stosowanego odpowiednio na mocy odesłania z art. 14h O.p., poprzez brak wezwania skarżącej do uzupełnienia wniosku w razie wątpliwości.
Wskazując na powyższe naruszenia, spółka wniosła o uchylenie interpretacji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania na jej rzecz od organu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zaskarżona interpretacja odpowiada prawu. Na wstępie należy podkreślić, że w skardze spółka nie wskazała w zarzutach skargi żadnego przepisu ustawy o CIT, który - jej zdaniem - został przez organ naruszony. Uwzględniając jednak uzasadnienie zarzutów skargi w powiązaniu z żądaniem uchylenia interpretacji w całości i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przyjąć należało, że zarzuty te dotyczą także art. 28m ust. 1 pkt 2, jak i pkt 3 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający, m. in.,
- wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków) – pkt 2;
- wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą) – pkt 3.
W myśl art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, (...).
Stosownie do art. 28m ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT, do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:
1. w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej,
2. w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.
Wedle art. 28m ust. 4a ustawy o CIT, do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:
1. w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej;
2. w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.
Natomiast art. 28m ust. 5 ustawy o CIT, stanowi, że w przypadkach, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. a oraz ust. 4a pkt 1, ciężar dowodu, że składnik majątku jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej, spoczywa na podatniku.
Na podstawie art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ustalona w miesiącu, w którym wykonano świadczenie lub dokonano wypłaty lub wydatku.
Zgodnie z art. 28t ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą - do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty, wydatku lub wykonania świadczenia.
Należy podkreślić, że ustawowa definicja "ukrytych zysków" jest szeroka. Jej zadaniem jest objęcie wszystkich tych sytuacji, w których wspólnik bądź podmiot z nim powiązany (pośrednio lub bezpośrednio) miałby otrzymywać od spółki jakąś korzyść z tytułu uczestnictwa w spółce inną niż dywidenda.
Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem, co do zasady, efektywna dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza, przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają również inne formy dystrybucji.
Zauważyć należy, że celem wprowadzenia przepisów o ukrytych zyskach była próba wyeliminowania przez ustawodawcę pewnych, sztucznych/fikcyjnych działań spółek polegających na wypłacie zysków w formie innej niż dywidenda. Intencją ustawodawcy jest bowiem uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowaniem także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców/akcjonariuszy lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami/akcjonariuszami, (tzw. ukryte zyski). Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu, podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.
Nie może budzić wątpliwości, że analizowany przepis określa w początkowej jego części kryteria (cechy) świadczeń, które należy uznać za ukryte zyski, nawet jeśli nie zostały wprost wskazane w wyliczeniu zawartym w art. 28m ust. 3. Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:
– wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,
– inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),
– wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza/ wspólnika lub podmiotu powiązanego,
– wykonane bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem czy wspólnikiem.
Organ prawidłowo zaakceptował stanowisko spółki, zgodnie z którym zakup przez skarżącą zegarka marki [...] nie stanowi dla spółki ukrytego zysku.
Zakup zegarka przez skarżącą nie spełnia przesłanek wynikających z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, bowiem skarżąca nabyła zegarek (towar) od podmiotu niepowiązanego i nie dokonuje w związku z tym zakupem żadnego świadczenia na rzecz wspólnika lub podmiotu powiązanego.
Następnie należy podnieść, że w katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wymienił, m.in., dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.
Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.
Sąd podziela stanowisko organu, który uznał, że zakup zegarka będzie stanowił dla skarżącej wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ustawy o CIT, a w konsekwencji będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po stronie spółki na podstawie art. 28m ww. ustawy.
Pojęcie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest znaczeniowo inne niż pojęcie wydatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodu. Dopuszczalne jest jednak posiłkowanie się tu analogią ze względu na podobieństwa wykazywane pomiędzy tymi terminami. Nie można przy tym automatycznie uznawać za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą wydatków, o których mowa w art. 16 ustawy o CIT. Przy wykładni zakresu znaczeniowego pojęcia wydatków z art. 28m ust. 1 pkt 3 tej ustawy uprawnione jest również sięganie do definicji pojęć wypracowanych w prawie bilansowym. Wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą można zatem zdefiniować jako rozchód środków pieniężnych na towary lub usługi, które nie wykazują żadnego związku z działalnością gospodarczą, czyli nie służą do prowadzenia tej działalności, osiągania z niej przychodów ani zabezpieczenia źródeł tych przychodów; wydatki te są rozpoznawane w momencie ujęcia związanych z nimi operacji gospodarczych jako obciążających wynik finansowy (tak trafnie Bartosz Kubista, Wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą w ryczałcie od dochodów spółek, Opublikowano: Dor.Podat. 2023/4/22-27).
W zaskarżonej interpretacji trafnie wskazano, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji pojęcia "wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą"; pomocny natomiast może być wydany przez Ministerstwo Finansów "Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek" z 23 grudnia 2021 r., w którym zaznaczono, iż "Sposób kwalifikacji tego dochodu uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. W ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1, wynikającą z praktyki podmiotu jak również bogatego orzecznictwa sądowo-administracyjnego. Wprawdzie pojęcie "wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą" nie jest tożsame z pojęciem "wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów", jednak należy zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą a wydatkami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede wszystkim w celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością gospodarczą. Należy bowiem zwrócić uwagę, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter".
W niniejszej sprawie organ uwzględnił wskazany we wniosku przedmiot działalności skarżącej, którym jest działalność związana z wyszukiwaniem miejsc pracy i pozyskiwaniem pracowników i prawidłowo w przedstawionym opisie nie stwierdził podatkowego związku poniesienia wydatku na zakup zegarka marki [...] z prowadzoną przez skarżącą działalnością gospodarczą w zakresie wyszukiwania miejsc pracy i pozyskiwania pracowników. W opisie wniosku spółka podała, że zegarek został zakupiony w "celu długoterminowej inwestycji, z zamiarem potencjalnego zysku w przyszłości, ze względu na jego wartość kolekcjonerską oraz rynkową".
Podstawową funkcją zegarka jest odmierzanie czasu i wskazywanie aktualnej godziny. Obecnie także powszechnie w użyciu występują zegarki typu smartwatch, które wykorzystywane są dodatkowo do celów np. nawigacji GPS, pomiaru parametrów życiowych, w szczególności przy aktywności fizycznej, tj. np. tętna, stresu, oddechu,, a także dokonywania płatności, odczytywania wiadomości tekstowych, i in.); ma on więc przede wszystkim charakter użytkowy i osobisty. Dodatkowo, jak trafnie ocenił organ, zegarki marki [...], których, jak w przedmiotowej sprawie, wartość wynosi 73.000 zł, są symbolem elegancji i prestiżu używającej go osoby. Należy zauważyć, że zakup zegarka na rękę to nie to samo, co zainwestowanie środków np. w lokaty terminowe, obligacje, akcje spółek, inne papiery wartościowe czy złoto inwestycyjne.
Dlatego należy zgodzić się z organem, że w przedmiotowej sprawie wydatek na zakup zegarka nie ma charakteru wydatku związanego z działalnością gospodarczą skarżącej (zarówno w sposób bezpośredni jak i pośredni) ani nie ma związku z osiągnięciem zysków z prowadzonej działalności w zakresie wyszukiwania miejsc pracy i pozyskiwania pracowników. W rezultacie zakup zegarka [...] o wartości 73.000 zł będzie stanowił dla spółki wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ustawy o CIT.
W konsekwencji skarżąca jest zobowiązana rozpoznać przychód z tego tytułu na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
Zdaniem sądu, nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów postępowania (błędnie oznaczone w skardze jako przepisy prawa materialnego), tj. art. 120 oraz art. 121 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14a § 1 w zw. z 14n § 4 pkt 2 w zw. z art. 14c § 1 i 2 O.p.
Zgodnie z art. 14a § 1 O.p., Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe, w szczególności:
1. dokonując ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek (interpretacje ogólne),
2. wydając z urzędu ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe)
- przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W myśl art. 14b § 1 O.p., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie do art. 14c § 1 i 2 O.p., interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.
Stosownie do art. 14h O.p., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7,10, 14, 16 i 23 działu IV.
Natomiast wedle art. 120 O.p., organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Zaś w myśl art. 121 § 1 O.p., postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
W niniejszej sprawie organ przeanalizował stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz dokonał jego interpretacji na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Organ dokonał kompleksowej analizy regulacji prawnych wpływających na ocenę zajętego przez skarżącą we wniosku stanowiska oraz wykazał z jakiego powodu to stanowisko częściowo uznał za nieprawidłowe. Zaskarżona interpretacja indywidualna spełnia wymogi określone w art. 14c § 1 oraz § 2 O.p. Organ wydał na wniosek skarżącej interpretację indywidualną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz stosownie do art. 14c § 1 i 2 ww. ustawy, sformułował ocenę zagadnienia będącego przedmiotem wątpliwości spółki, ustosunkowując się do przedstawionych argumentów skarżącej.
Niewątpliwie przy tym Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek wydany przez Ministerstwo Finansów 23 grudnia 2021 r., zawierający objaśnienia do ryczałtu od dochodów spółek, nie jest źródłem prawa, jednakże objaśnienia te zawierają istotne wyjaśnienia, co do rozumienia wskazanych w nich regulacji, zatem organ dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego zobowiązany jest do ich stosowania.
Objaśnienia podatkowe są aktem ogólnie dostępnym bowiem zgodnie z art. 14i § 1a O.p., objaśnienia podatkowe są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych pod nazwą "Objaśnienia podatkowe", wraz z oznaczeniem daty ich zamieszczenia.
Objaśnienia do ryczałtu od dochodów spółek zostały opublikowane również na stronie Ministerstwa Finansów pod adresem:
https://www.gov.pl/web/finanse/objasnienia-do-ryczaltu-od-dochodow-spolek
Skoro Ministerstwo Finansów wydało wskazane w interpretacji indywidualnej Objaśnienia, to Dyrektor KIS miał podstawę do skorzystania z tych objaśnień przy wydaniu interpretacji indywidualnej na rzecz skarżącej, co nie oznacza, że nie zinterpretował przepisów ustawy podatkowej będących podstawą wydania tych Objaśnień.
Chybiony był także zarzut naruszenia przez organ art. 169 § 1 O.p., stosowanego odpowiednio na mocy odesłania z art. 14h O.p., poprzez brak wezwania spółki do uzupełnienia wniosku w razie wątpliwości. Przedstawiony we wniosku opis stan faktycznego, jego elementy, był jednoznaczny. Sposób formułowania opisu sprawy oraz odpowiadającego mu stanowiska w sprawie przez spółkę był jasny i jednoznaczny. Organ nie miał wątpliwości co do opisu sprawy będącej przedmiotem wniosku.
W tym stanie sprawy sąd uznał za niezasadne wszystkie zarzuty podniesione w skardze. Wobec powyższego orzeczono jak w wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło