III SA/Wa 2887/12

PostanowienieWSA w Warszawie2013-01-30

Skład orzekający: Grzegorz Nowecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie skargi na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, gdy wynik sprawy zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie, ponieważ wynik sprawy zależał od rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów. Sąd uznał, że zasada szybkości postępowania powinna ustąpić pierwszeństwa zasadzie jednolitości i stabilności orzecznictwa, a zawieszenie jest zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, pozwalając uniknąć zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia sprawy prejudycjalnej.
Stan faktyczny
Skarżąca M. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Spór dotyczył przychodu akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej i obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek. Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił zagadnienie prawne budzące wątpliwości do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe M. K. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Spór w sprawie dotyczy kwestii związanych z przychodem akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej oraz obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu otrzymania dywidendy i obejmuje m.in. wykładnię art. 5b ust. 2 oraz art. 44 ust. 1 i ust. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 z póżn. zm.; dalej "u.p.d.o.f."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli wynik sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie taka przesłanka zaistniała, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 754/11), przedstawił na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a. składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "1.Czy przychód (dochód) osoby fizycznej będącej akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej jest, stosownie do art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej? 2. Czy w świetle art. 44 ust. 1 u.p.d.o.f. podatnik ma obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w trakcie roku podatkowego, poprzez ustalanie co miesiąc przychodów i kosztów ich uzyskania przypadających na niego jako wspólnika czy też obowiązek zapłaty zaliczki z tego tytułu powstanie dopiero w momencie podjęcia uchwały o podziale dywidendy albo w momencie wypłaty dywidendy?" W ocenie Sądu, z uwagi na przedstawione przez stronę skarżącą zdarzenia przyszłe i sformułowane na ich tle pytania, podjęcie uchwały rozstrzygającej powyższe zagadnienia będzie miało bezpośredni wpływ na kierunek orzeczenia w niniejszej sprawie, z uwagi na tożsamość problemu prawnego. Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa w realiach niniejszej sprawy zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia spraw prejudycjalnych, które mają podstawowe znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Pozwoli także w sposób prawidłowy uzasadnić rozstrzygnięcie sprawy, bez ryzyka naruszenia art. 141 § 4 zdanie drugie P.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi, bądź też uchroni stronę skarżącą od ryzyka poniesienia kosztów postępowania kasacyjnego. Skoro Sąd, w niniejszej sprawie, podziela wątpliwości, o których mowa w przedstawionym do rozstrzygnięcia zagadnieniu prawnym, to może skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie wykładni językowej art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uzupełnionej wykładnią systemową i celowościową, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło