III SA/Wa 2943/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 5517 zł (słownie: pięć tysięcy pięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. określające P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych wskazanym w decyzji zgłoszeniem celnym. Powodem wydania ww. decyzji było obniżenie wartości celnej importowanych towarów, skutkujące zmniejszeniem podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji jego określeniem w wysokości niższej niż zadeklarowana w zgłoszeniach celnych. Spór dotyczył m.in. kwestii, czy dopuszczalne jest w każdym czasie orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę. Zdaniem organów podatkowych, taka sytuacja była możliwa. Skoro bowiem zobowiązanie wygasło wskutek zapłaty, nie mogło wygasnąć po raz drugi wskutek przedawnienia. Organ wywiódł, że po zapłacie podatku termin przedawnienia już nie biegnie, Organ odwoławczy może jednak wydać jedną z decyzji określonych w art. 233 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Z poglądem tym nie zgodziła się Skarżąca, która złożyła skargę na powyższą decyzję. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał swoje stanowisko. Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 2240/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż okolicznością istotną w sprawie jest to, iż zobowiązanie podatkowe z tytułu importu towarów wygasło na skutek jego zapłaty przez stronę. To zaś w ocenie Sądu sprawiło, iż zobowiązanie podatkowe, które już raz wygasło wskutek zapłaty podatku, nie może wygasnąć po raz drugi wskutek przedawnienia. Sąd stwierdził, że nic nie stoi na przeszkodzie aby organ wydał jedną z decyzji oznaczonych w art.233 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej ( w tym również aby uchylił decyzję organu I instancji i określił podatek w prawidłowej kwocie). Od powyższego wyroku Skarżąca wniosła skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 października 2010 r. sygn. akt I FSK 999/10 uwzględniając skargę kasacyjną uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę mu do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż po upływie okresu przedawnienia, wbrew interesowi prawnemu podatnika, organ nie może "na jego korzyść" kształtować wielkości przedawnionego zobowiązania podatkowego, określając je w niższej wysokości niż kwota zapłacona. Przedawnienie zobowiązania skutkuje bowiem bezprzedmiotowością postępowania. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił w całości skargę Skarżącej. Powyższą decyzję doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 13 grudnia 2010 r. Termin rozprawy w przedmiotowej sprawie wyznaczono na dzień 21 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Celnej w W. uczynił wydając decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. Z chwilą jej doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej przestał istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 powołanej ustawy procesowej (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej powołanych przepisów Sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.