III SA/Wa 3/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-07-09
Skład orzekający: Anna Wesołowska, Krystyna Kleiber, Ewa Radziszewska-Krupa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, ale sprzedaje własny majątek (działki budowlane uzyskane w drodze darowizny), jest podatnikiem podatku od towarów i usług?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który ma udzielić odpowiedzi na pytanie prejudycjalne dotyczące statusu podatnika VAT osoby fizycznej sprzedającej majątek prywatny. Istotą zagadnienia jest ustalenie, czy taka sprzedaż stanowi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.Stan faktyczny
Skarżąca, osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, otrzymała w drodze darowizny gospodarstwo rolne, którego część została następnie podzielona na działki budowlane. Skarżąca sprzedała te działki w latach 2006 i 2007, odprowadzając podatek VAT według stawki 22%. Skarżąca wystąpiła o interpretację indywidualną, pytając, czy sprzedaż ta powinna podlegać zwolnieniu z VAT i jak odzyskać nadpłacony podatek. Minister Finansów uznał jej stanowisko za nieprawidłowe, stwierdzając, że powtarzalny charakter czynności i przeznaczenie działek pod zabudowę świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej. Skarżąca wniosła skargę na tę interpretację.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Agata Rogosz, po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie
Wnioskiem z dnia 14 lipca 2009 r. D. K., zwana dalej "Skarżącą", wystąpiła o dokonanie wykładni ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, czy prawidłowo została zastosowana stawka VAT 22% przy sprzedaży działek przez osobę
fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej? Czy sprzedaż ta powinna podlegać
zwolnieniu z VAT? W jaki sposób można odzyskać nadpłacony podatek VAT?
Skarżąca wyjaśniła, że nabyła w drodze darowizny gospodarstwo rolne w skład, którego wchodziły działki o nr 292, 497, 503, 505, 546. Decyzją Urzędu Gminy w Z. z dnia [...] listopada 2004 r. działki o nr 503 i 505 zostały podzielone na kilka mniejszych działek budowlanych. Podział został dokonany z myślą o sporadycznej sprzedaży, a środki uzyskane w ten sposób Skarżąca przeznaczyła na potrzeby osobiste. Od sprzedaży łącznie 5 działek w 2006 r. i 2007 r. Skarżąca odprowadziła podatek VAT w wysokości 22 %, wskazując jednocześnie, że ani w chwili otrzymania darowizny, ani obecnie nie zamierza się zajmować profesjonalną działalnością handlową. Jej zdaniem z uwagi na sporadyczny charakter sprzedaży i przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży na cele osobiste, nie powinna być obciążona podatkiem VAT.
Interpretacją z dnia [...] września 2009 r. Minister Finansów, uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Wskazał, iż dokonanie podziału gruntu, jego charakter tj. grunt przeznaczony pod zabudowę, przeznaczenie wyodrębnionych działek dla celów sprzedaży jak i powtarzalny charakter czynności dostawy, stanowią ciąg zdarzeń, które świadczą o zamiarze wykonywania czynności sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w warunkach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej. Dokonując sprzedaży działek w 2006 i 2007 r. Skarżąca działała w charakterze handlowca, czynności powyższe wykazane zostały w deklaracjach VAT-7 dla podatku od towarów i usług. Sprzedaży działek dokonano na podstawie aktów notarialnych, na których wykazany został, a tym samym pobrany od Skarżącej należny od sprzedaży podatek VAT, przy zastosowaniu stawki 22%. Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 54, poz. 535 ze zm), zwanej dalej "u.p.t.u", podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%. Podatnik dokonujący dostawy przedmiotowych gruntów nie może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9, zgodnie z którym, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
Nie zgadzając się z powyższą interpretacją Skarżąca pismem z dnia 12 października 2009 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie po uzyskaniu stanowiska w którym organ podtrzymał dotychczasową wykładnię zawartą w interpretacji, pismem z dnia 30 listopada 2009 r. wniosła do tutejszego Sądu skargę na przedmiotową interpretację.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy zważył co następuje:
Postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r. sygn. I FSK 2039/08, Naczelny Sąd Administracyjny skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa unijnego: Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej?
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwana dalej "P.p.s.a" sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu przedstawione zagadnienie dotyczy również niniejszej sprawy. Skarżąca otrzymała działki, które miały charakter rolny, a obecnie zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego mają one charakter budowlany. Grunt został przekwalifikowany z rolnego na budowlany, a następnie podzielony na mniejsze działki celem ich sprzedaży. Skarżąca nie prowadzi działalności handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami. Istotą zagadnienia jest to, czy osoba, która nie jest rolnikiem i nie prowadzi działalności w obrębie obrotu nieruchomościami jest pomimo to podatnikiem podatku od towarów i usług, poprzez sprzedaż własnego majątku nie przeznaczonego do działalności gospodarczej. W tym stanie rozstrzygnięcie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma dla niniejszej sprawy znaczenie prejudycjalne wobec czego postępowanie należało zawiesić.
Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymieniono wprost Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jednakże, zdaniem Sądu, nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z treścią postawionego pytania prejudycjalnego i toczącym się w związku z tym postępowaniem przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest analogiczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło