III SA/Wa 3000/11

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2012 r. po rozpoznaniu wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] sierpnia 2011 r. [...] w przedmiocie niedopuszczalności zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, tj zwolnić od kosztów sądowych i ustanowić adwokata z urzędu 1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o które strona wnioskuje w tym postępowaniu, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Wyjątki od tej zasady mogą mieć charakter ustawowy albo znajdować zastosowanie w instytucji przyznania prawa pomocy, która jest uregulowana w art. 243 i n. u.p.p.s.a. (por. postanowienie z 1 kwietnia 2005 r sygn. II OZ 209/05). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy, powinien wykazać okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. 2) J. M., dalej jako strona lub skarżący, w skardze, a następnie w formularzu PPF z 2 grudnia 2011 r., wniósł o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że posiada dom o pow. 120 m.kw. (trzydziestoletni), mieszkanie o powierzchni 270 m.kw., zadrzewioną nieruchomość o powierzchni 7,41 ha. Niezbędne koszty utrzymania ponosi rodzina. Nadto, w piśmie z 2 grudnia 2011 r. wskazał, że z uwagi na stan zdrowia nie wykonuje pracy zarobkowej i pozostaje na utrzymaniu rodziny, nie ma rachunku bankowego, nie korzysta z pomocy społecznej. Załączył orzeczenie o niepełnosprawności, zaświadczenie o dochodach za 2009 r. i 2010 r., umowę o III SA/Wa 3000/11 przekształcenie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego w spółdzielcze prawo własnościowe oraz liczne rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w rozpatrywanym zakresie. 3) Referendarz sądowy daje wiarę oświadczeniom skarżącego złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej, niezależnie od tego, ze informacje podane w postępowaniu o prawo pomocy znajdują potwierdzenie w aktach administracyjnych, w szczególności w treści odwołania. Referendarz sądowy wskazuje, że opłata z tytułu wpisu od skarg, którą zamierza wnieść strona, wynosi 100 zł w każdej ze spraw. Zdaniem referendarza sądowego, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania , ze sytuacja majątkowa strony zmieniła się w stosunku do tej, rozpoznawanej przez Sad w postanowieniach o sygn. akt III SA/Wa 1615/09, III SA/Wa 1936/10, III SA/Wa 1934/10, III SA/Wa 167/10, III SA/Wa 268/10. Referendarz sądowy wskazuje, ze w sprawach tych zostało przyznane stronie prawo pomocy. Stad, wziąwszy pod uwagę zarówno sytuację majątkową oraz rodzinną skarżącego, jak tez postulat jednolitości orzecznictwa i szybkości postępowania, należy przyjąć, iż spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W szczególności skarżący nie tylko utrzymuje się jedynie z pomocy rodziny i nie posiada żadnych dochodów, ale jest osobą niepełnosprawną. O zwiększonych potrzebach życiowych i zmniejszonych możliwościach zabezpieczania tych potrzeb. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.