III SA/Wa 3008/08

PostanowienieWSA w Warszawie2009-02-03

Skład orzekający: Małgorzata Długosz-Szyjko, Barbara Kołodziejczak-Osetek, Ewa Radziszewska-Krupa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, do którego wniesiono skargę, uwzględnił ją w całości przed rozpoczęciem rozprawy?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie sądowe, gdy organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zostało zaskarżone, uwzględni skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W takiej sytuacji postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, ponieważ akty administracyjne podlegające kontroli sądowej zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Spółka A. Sp. z o.o. wniosła trzy skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W., które utrzymywały w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w W. odmawiające stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Spółka domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego z powodu naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Przed rozprawą Dyrektor Izby Celnej w W. poinformował sąd, że uwzględnił skargi w całości, uchylając własne decyzje oraz decyzje organu pierwszej instancji. W związku z tym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowe i zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. Sp. z o.o. kwotę 8.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2009 r. na rozprawie spraw ze skarg A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] nr [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 8.400 zł (osiem tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. S.A. z siedzibą w G. następca prawny E. Sp. z o.o. wystąpiła do WSA w Warszawie 26 marca 2008r. z trzema skargami na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2008r. (nr [...], nr [...] oraz nr [...]), którymi utrzymano w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] lipca 2006r. (nr [...],[...]) oraz z [...] lipca 2006r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. W skargach spółka zwróciła się o uchylenie decyzji organu odwoławczego z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz przepisów postępowania: art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. Dyrektor Izby Celnej w W. w odpowiedziach na skargi wniósł o oddalenie ww. skarg. Przed rozpoznaniem przez Sąd ww. skarg, Dyrektor Izby Celnej w W. nadesłał do WSA w Warszawie pisma z 29 stycznia 2009 r., informując że 28 stycznia 2009r. uwzględnił w całości skargi Spółki, na mocy art. 54 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a."). W związku z tym organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowań sądowych na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Do pism zostały dołączone decyzje z [...] stycznia 2009r., którymi organ odwoławczy uchylił własne, zaskarżone do Sądu decyzje z [...] lutego 2008r. oraz decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] i [...] lipca 2006r. Strona skarżąca na rozprawie 2 lutego 2009r. złożyła pismo z tej samej daty, w którym poinformowała Sąd, że otrzymała decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. uchylające decyzje stanowiące przedmiot zaskarżenia w niniejszych sprawach oraz utrzymane nimi w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W.. Sąd na rozprawie 3 lutego 2009r. połączył sprawy o sygn. akt III SA/Wa 3008/08, III SA/Wa 3009/08, III SA/Wa 3010/08 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia pod wspólną sygn. akt III SA/Wa 3008/08. 1 Sygn. akt III SA/Wa 3008/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszych sprawach taka sytuacja wystąpiła. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił bowiem zaskarżone do Sądu własne decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji, zgodnie z żądaniem Spółki. Uczynił to również w stosownym czasie - do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skarg strony, stało się zatem bezprzedmiotowe. Z obrotu prawnego zostały bowiem wyeliminowane akty administracyjne - decyzje, które miał podlegać kontroli Sądu. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd w takiej sytuacji wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przepis ten bowiem stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony), postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Sąd w odniesieniu do wniosku Spółki o zwrot kosztów postępowania zauważa, że zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Do kosztów tych w rozpoznawanych sprawach, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 6 pkt 3, 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należały zarówno wpisy stosunkowe od skarg i skarg kasacyjnych oraz wynagrodzenia radcy prawnego, który reprezentował stronę skarżącą. Sąd, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, postanowił jak w sentencji. 2

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło