III SA/Wa 3032/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Protokolant specjalista Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia zawiesić postępowanie sądowe Wnioskiem z 14 maja 2008 r. R. Sp. z o.o. w W. - dalej jako Spółka - zwróciła się do Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w W. ) o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Postawione we wniosku pytanie dotyczyło uzyskania przez pracowników przychodu wskutek wykupienia dla nich pakietu świadczeń medycznych, opłacanych ryczałtem. Ryczałtem tym opłacane są zarówno świadczenia z zakresu medycyny pracy, jak i świadczenia dodatkowe. Taki sposób płatności powoduje, że Spółka nie ma możliwości ustalenia wartości świadczeń dodatkowych, które ewentualnie mogłyby stanowić dla pracowników przychód podatkowy. To sprawia, że przychód ten nie powinien być w ogóle rozpoznawany. Spółka zwróciła także uwagę na trudności w ustaleniu konkretnej wartości świadczenia przypadającej na pracownika, a które mają związek ze zmianami stanu zatrudnienia. Minister Finansów wydał w dniu [...] sierpnia 2008 r. interpretację podatkową, w której uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Stwierdził, że wartość świadczenia medycznego opłaconego przez pracodawcę stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "u.p.d.o.f.". Przychodem tym będzie kwota opłaty ryczałtowej przypadającej na danego pracownika. Na Spółce ciąży zatem obowiązek wyodrębnienia z tej opłaty kwoty, która dotyczy świadczeń dodatkowych. Minister Finansów zastrzegł bowiem, że przychód ze świadczeń medycznych z zakresu medycyny pracy korzysta ze zwolnienia podatkowego. Spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, a gdy organ podtrzymał pogląd wyrażony w interpretacji, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzuciła m. in. naruszenie art. 11 ust. 1 i art. 12 u.p.d.o.f. Wyraziła pogląd, że dla opodatkowania świadczenia niepieniężnego, a takim jest abonament medyczny konieczne jest jego otrzymanie. Tymczasem wskutek wykupienia abonamentu pracownik uzyskuje jedynie możliwość skorzystania ze świadczeń medycznych. W żadnym zaś wypadku świadczeń tych nie otrzymuje. Ustalenie, który pracownik faktycznie ze świadczeń korzystał ze świadczeń jest niemożliwe. W tej sytuacji nie powstaje po jego stronie przychód podatkowy. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie sądowe należało zawiesić. Postanowieniem z 5 października 2010 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 541/09 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił ponownie do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tegoż Sądu następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 u.p.d.o.f. stanowią dla pracowników, którzy mają uprawnienie do ich wykorzystania, przychód z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy?". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie będzie miało znaczenie także dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, z uwagi na występujący w niej tożsamy problem prawny. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.