III SA/Wa 3033/11

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2012 po rozpoznaniu wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2011 r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić stronę od wpisu od skargi 2. odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie 1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub w zakresie częściowym - zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 2 i § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Wyjątki od tej zasady mogą mieć charakter ustawowy albo znajdować zastosowanie w instytucji przyznania prawa pomocy, która jest uregulowana w art. 243 i n. u.p.p.s.a. (por. postanowienie z 1 kwietnia 2005 r sygn. II OZ 209/05). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy, powinien wykazać okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. 2) M. B. , dalej jako strona, podatnik lub skarżąca, pismem 10 grudnia 2011 r., a następnie na urzędowym formularzu PPF z 9 stycznia 2012 r. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Strona, wykonując wezwanie referendarza sądowego z 15 grudnia 2011 r, poinformowała, że: ma niską emeryturę; - podczas powstania warszawskiego, w wieku 14 lat została wywieziona do obozu pracy przymusowej; - ma 81 lat i problemy z [...] ; miesięcznie, z tytułu czynszu, energii, ubezpieczenia mieszkania, leków, telefonu, opieki – itp. – wydaje 1297 zł; - z tytułu emerytury i alimentów od syna uzyskuje 1614,96 zł; - jest osobą chorą, po [...] i [...] ; - cierpi na choroby [...] oraz [...]. Do formularza PPF skarżąca załączyła zaświadczenie z ZUS o wysokości otrzymywanego świadczenia, deklaracje PIT-40A, wyciąg z rachunku bankowego; - zaświadczenia o stanie zdrowia z Przychodni; - kserokopie paragonów fiskalnych z apteki 3) Referendarz sądowy wskazuje, że jedynym kosztem sądowym wymaganym w sprawie jest 100,- zł, należne z tytułu wpisu od skargi do sądu i do tej sumy należy odnieść zdolność wygospodarowania środków z posiadanych przez skarżącego środków. Stąd też odmowa co do zwolnienia od kosztów sądowych potencjalnie wymagalnych. Referendarz sądowy daje wiarę oświadczeniom skarżącej złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej, niezależnie już od tego, że informacje te mają potwierdzenie w nadesłanych dokumentach (wyciągu z rachunku bankowego, orzeczeniu o niepełnosprawności męża). Nadto, zdaniem referendarza sądowego, na niekorzystna sytuację życiową skarżącej i zwiększone potrzeby wskazuje fakt zasądzenia na jej rzecz alimentów od syna (III RC 277/05), jak też konieczność dokonywania wydatków na poratowanie zdrowia. Kwota, pozostająca stronie w wysokości ok. 300,- zł po poczynieniu niezbędnych wydatków życiowych nie umożliwia stronie jednoczesnej realizacji dwóch celów podtrzymania egzystencji i wygospodarowania środków na potrzeby wymagalnych kosztów sądowych. Referendarz sądowy zwraca uwagę na fakt, że w zestawieniu wydatków, choćby założyć zbędność niektórych z nich, nie zostały uwzględnione wydatki na żywność, a zwłaszcza na podniesione wymagania strony w tym względzie – z uwagi na sygnalizowane schorzenia układu [...]. Oceniając wniosek skarżącej referendarz sądowy ma na względzie także wiek strony, stan jej zdrowia i doświadczenie życiowe, które mają wpływ na sposób realizacji jej zdolności zarobkowych. 4) Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 , § 3art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., uznał, jak w sentencji.