III SA/Wa 304/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Monika Barszcz, sędzia WSA Anna Zaorska, Protokolant starszy referat Cezary Ciwiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2019 r. sprawy ze skargi S. S.A. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 listopada 2018 r. nr 0114-KDIP1-2.4012.568.2018.2.MC w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę S. S.A. (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS", "organ interpretacyjny") z dnia 16.11.2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Zaskarżona interpretacja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Skarżąca wystąpiła o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca opodatkowania usług typu fulfilment oraz usług logistycznych. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca zawarł ze spółką utworzoną i istniejącą zgodnie z prawem Gibraltaru (dalej jako Spółka) umowę o świadczenie usług typu fulfilment oraz usług logistycznych. Wnioskodawca jest wyspecjalizowanym podmiotem świadczącym usługi typu fulfilment oraz usługi logistyczne produktów dla różnych sprzedawców, usługi tego typu polegają m.in. na pakowaniu i wysyłaniu produktów. Wnioskodawca jest podmiotem, który może świadczyć tego typu usługi, ponieważ posiada przystosowane do tego zaplecze administracyjne, dysponuje niezbędnymi pomieszczeniami, sprzętem, zasobami ludzkimi, aplikacjami oraz doświadczeniem. Usługi świadczone w ramach umowy będą polegały na m.in. na przepakowywaniu produktów, dalszym przygotowaniem ich do wysyłki. Wnioskodawca nie będzie magazynował i kontrolował jakości produktów, nie będzie również prowadził inwentaryzacji produktów. Wnioskodawca nie będzie udostępniał Spółce całości lub wyodrębnionej części powierzchni magazynu, lecz tylko będzie zapewniał usługi związane z magazynowaniem towaru, które to usługi nie są usługami tożsamymi z najmem powierzchni magazynowej. Wnioskodawca nie będzie również świadczył usług transportowych na rzecz Spółki, usługi te Spółka będzie zlecała innym podmiotom. Za wykonane usługi na rzecz Spółki Wnioskodawca będzie obciążał spółkę fakturami za miesięczne okresy rozliczeniowe. Spółka na terytorium Polski nie ma miejsca prowadzenia działalności, nie jest też zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce. Stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej jest Gibraltar. W odpowiedzi na wezwanie organu do sprecyzowania stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że Spółka, z którą Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług typu fulfilment oraz usług logistycznych posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Usługi typu fulfilment świadczone przez Wnioskodawcę to usługi związane z pakowaniem zamówień, wysyłką przesyłek do odbiorców czy np. dodatkowa usługa pakowania zamówienia na prezent, Wnioskodawca nie świadczy usług magazynowania w ścisłym tego znaczeniu, nie przyjmuje do magazynu towaru należącego do Spółki i nie przechowuje go przez czas określony przez Spółkę. Usługi logistyczne świadczone przez Wnioskodawcę są związane z przygotowaniem towaru do dalszej wysyłki, bezpośrednio do klienta Spółki, Wnioskodawca nie magazynuje towaru należącego do Spółki, jego czynność związane z usługami logistycznymi to odebranie towaru od wyznaczonego przez Spółkę dostawcy, następnie przepakowanie towaru do kolejnej przesyłki, przygotowanie listu przewozowego i przekazanie do wysyłki. Mając na uwadze powyższy opis, Skarżąca zadała następujące pytanie: Czy Wnioskodawca w związku z wykonywaniem na rzecz podmiotu posiadającego siedzibę na terytorium Gibraltaru usług typu fulfilment oraz usług logistycznych, może uznać, że świadczone usługi podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 28b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm., dalej jako ustawa o VAT), tzn. są opodatkowane w kraju siedziby odbiorcy usługi a Wnioskodawca jest uprawniony do wystawiania faktur bez podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, a więc miejscem świadczenia usługi będzie terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W sytuacji gdy usługa jest świadczona dla podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i tak pozostaje miejsce, w którym siedzibę ma usługobiorca, w związku z tym usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki nie powinny być opodatkowane w Polsce, ponieważ Spółka, posiada siedzibę na terytorium jednego z państw członkowski Unii Europejskiej. Dlatego też w opisanym stanie faktycznym nie będą miały zastosowania normy art. 28e, art. 28f ust. 1a ustawy o VAT. DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 16.11.2018 r. uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, że względem tych usług nie znajdują zastosowania zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy o VAT. Do przedmiotowych usług mają więc zastosowanie zasady ogólne wynikające z art. 28b ustawy o VAT. Zatem w analizowanym przypadku świadczone przez Wnioskodawcę usługi typu fulfilment oraz usługi logistyczne podlegają opodatkowaniu w miejscu świadczenia ustalonym zgodnie z art. 28b ustawy o VAT. Z uwagi na wskazanie przez Wnioskodawcę w uzupełnieniu wniosku, że Spółka, z którą zawarł umowę o świadczenie usług typu fulfilment oraz usług logistycznych posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, przedmiotowe usługi nie podlegają opodatkowaniu stasowanie do art. 28b ust. 1 ustawy o VAT w miejscu siedziby Spółki, lecz na podstawie art. 28b ust. 2 ustawy o VAT w Polsce, tj. w kraju, w którym Spółka posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego Wnioskodawca świadczy przedmiotowe usługi. W konsekwencji, Wnioskodawca winien udokumentować świadczenie przedmiotowych usług fakturą zawierającą kwotę podatku od towarów i usług. W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca sformułowała żądanie uchylenia ww. interpretacji i orzeczenia co do istoty sprawy. W skardze zarzucono naruszenie art. 5 ust. 1, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 15 ust. 2, 28a, art. 28b, art. 28e oraz art. 28f ust. 1a ustawy o VAT. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Analizując przedmiotową sprawę, zasadniczą trudnością jest ustalanie treści zarzutu, który profesjonalny pełnomocnik podnosi w stosunku do argumentacji przedstawionej przez Dyrektora KIS w skarżonej interpretacji. Zdaniem Sądu pełnomocnik nie odnotował, że w odpowiedzi na wezwanie organu Wnioskodawca wskazał, że Spółka z którą zawarł umowę o świadczenie usług typu fulfilment oraz usług logistycznych posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienie oraz treść art. 28b ust. 2 ustawy VAT jest oczywiste, że miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem w analizowanym przypadku świadczone przez Wnioskodawcę usługi typu fulfilment oraz usługi logistyczne podlegają opodatkowaniu w miejscu świadczenia ustalonym zgodnie z art. 28b ustawy o VAT. Zasadnie również organ wskazał, że w sprawie względem tych usług nie znajdują zastosowania zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy o VAT. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.