III SA/Wa 305/16

Dnia 5 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska, po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Z.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od sierpnia 2013 r. do maja 2014r. postanawia: przywrócić stronie skarżącej termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia Wyrokiem z dnia 14 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił Skargę Z.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2015r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od sierpnia 2013 r. do maja 2014 r. Pismem z 27 lutego 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik Skarżącego Z.D., radca prawny E.S. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że chorowała przez cały okres biegu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, tj. od 14 do 21 lutego 2017r. Pełnomocnik Skarżącego oświadczyła, że chorowała już od początku lutego, a fakt ten potwierdza zaświadczenie z 4 lutego 2017 r. wystawione przez lekarza sądowego stwierdzającego ostre zapalenie oskrzeli i potwierdzające niezdolność do pracy przez dwa tygodnie. (k. 135 akt sądowych), a zatem do 18 lutego 2017r.(sobota). Ponadto radca prawny E.S. przedstawiła zwolnienie lekarskie od 20 do 23 lutego 2017 r. (k. 136 akt sądowych). Pełnomocnik Skarżącego stwierdziła, że nie dochowała terminu bez własnej winy. Powołała się na złe samopoczucie i częste wizyty u lekarza. Oświadczyła, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i nie miała możliwości wyręczenia się inną osobą. Prowadzi również jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jej rodzina nie mieszka w Warszawie. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, radca prawny E.S. złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) – dalej powoływana jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego radca prawny E.S. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca chorowała od 4 lutego do 23 lutego 2017r., co zostało potwierdzone zaświadczeniem lekarza sądowego z 4 lutego 2017 r. stwierdzającym niezdolność do pracy na dwa tygodnie oraz zwolnieniem lekarskim stwierdzającym niezdolność do pracy od 20 do 23 lutego 2017 r. Zatem przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 23 lutego 2017r. Uznać zatem należało, że pełnomocnik Skarżącego składając 27 lutego 2017r. wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku,. spełniła przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, doszło do przekroczenia terminu przy złożeniu wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia z uwagi na chorobę pełnomocnika Skarżącego. Zdaniem Sądu w opisanym wyżej zachowaniu reprezentującego Skarżącego, radcę prawnego E.S. nie sposób doszukać się winy. Uprawdopodobniła Ona bowiem fakt niezdolności do złożenia przedmiotowego wniosku w terminie. Przedstawiła zaświadczenie lekarza sądowego z 4 lutego 2017r. stwierdzające ostre zapalenie [...] i niezdolność do pracy przez okres dwóch tygodnia. Przedstawiła również zwolnienie lekarskie od 20 do 23 lutego 2017r. Ponadto wskazała, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i nie mogła wyręczyć się inną osobą. Prowadzi również jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jej rodzina nie mieszka w Warszawie. Konieczną i jednocześnie podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność sądową. Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiąc o tej przesłance nie określają, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 października 2010 r. (II FZ 534/10) ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który brak winy w uchybieniu terminu powinien oceniać z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W ocenie Sądu opisane wyżej okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sąd zważył także, iż odmowa jego przywrócenia wiązałaby się z dolegliwym skutkiem w postaci pozbawienia Skarżącego prawa do sądu (wniesienia ewentualnej skargi kasacyjnej). Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż pełnomocnik Skarżącego radca prawny E.S. uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, a zatem spełniła również przesłankę wynikającą z art. 87 § 2 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.