III SA/Wa 306/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. s.c. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego na należnym do zwrotu za czerwiec 2007 r. postanawia 1) odrzucić skargę 2) zwrócić stronie skarżącej E. s.c. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 446 (czterysta czterdzieści sześć) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. w przedmiocie określenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za czerwiec 2007 r. W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzję doręczono pełnomocnikowi strony – E. s.c. (zwanej dalej "Skarżącą") dnia 12 grudnia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. W dniu 12 stycznia 2009 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga na powyższą decyzję. Przesyłkę nadano w Urzędzie Pocztowym 10 stycznia 2009 r. Skargę tę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 13 stycznia 2009 r. przesłał Dyrektorowi Izby Skarbowej w W., który w dniu 12 lutego 2009 r. przekazał ją Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) – dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Do dnia 31 grudnia 2005 r. na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271), skargę wniesioną w terminie, bezpośrednio do Sądu administracyjnego, Sąd przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 P.p.s.a. Natomiast do skarg wnoszonych od 1 stycznia 2006 r. omawiany przepis nie znajdował już zastosowania. Niewątpliwie pełnomocnik Skarżącej naruszył przepis art. 54 § 1 P.p.s.a., przesyłając skargę do niewłaściwego adresata. Oceniając skutki prawne tej czynności należy przyjąć pogląd prezentowany w uchwale połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r., sygn. akt III CZP 33/87, która dotyczy przepisu art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) zgodnie, z którym po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca będzie data nadania apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, potwierdzona przez Urząd pocztowy, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Identyczne poglądy kształtowały się odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sądu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Stanowisko takie jest również powszechnie akceptowane w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684). Odpowiednie zastosowanie tego stanowiska nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania tejże skargi przez Sąd w Urzędzie Pocztowym. Sąd wskazuje, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, że termin do wniesienia skargi - za pośrednictwem organu, a więc w sposób przewidziany w prawidłowym pouczeniu zawartym w treści zaskarżonej decyzji - upływał z dniem 12 stycznia 2009 r. (poniedziałek). Skargę, nadano w urzędzie pocztowym w dniu 10 stycznia 2009 r., wniesiono ją jednak bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym za datę wniesienia skargi do właściwego organu należało uznać dzień 13 stycznia 2009 r., to jest datę, w której Sąd przekazał ją Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. Oznacza to, iż strona, nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu, wniosła skargę z przekroczeniem terminu, wskazanego w art. 53 § 1 P.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a.