III SA/Wa 3067/10

PostanowienieWSA w Warszawie2011-06-30

Skład orzekający: Jolanta Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, pomimo złożenia kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po prawomocnym oddaleniu wcześniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli należny wpis sądowy nie został uiszczony w terminie, pomimo wezwania do jego zapłaty. Ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, złożony po prawomocnym oddaleniu wcześniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy i bez przedstawienia nowych okoliczności, nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu i nie może uchylić skutków prawności wcześniejszego rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na postanowienie Ministra Finansów. Sąd wezwał ją do uiszczenia wpisu sądowego, a następnie odmówił przyznania prawa pomocy. Po oddaleniu zażalenia na odmowę przyznania prawa pomocy przez NSA, skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca ponownie złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie przedstawiając nowych okoliczności. Wpis nie został uiszczony, w związku z czym sąd postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 października 2010 r. I. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: Skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2010 r. Skarżąca została wezwana pismem z dnia 7 grudnia 2010 r. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2011 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienie Skarżąca pismem z dnia 2 lutego 2011 r. wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, tj. w zakresie częściowym. Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 23 maja 2011 r. sygn. akt II FZ 177/11. Pismem z dnia 31 maja 2011 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 3 grudnia 2010 r. wzywającego do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" wynika, że korespondencja została doręczona na adres Skarżącej w dniu 6 czerwca 2011 r. Pismem z dnia 13 czerwca 2011 r. Skarżąca ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku nie przedstawiła nowych okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień 24 czerwca 2011 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "ppsa", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest takim pismem. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 ppsa skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 6 czerwca 2011 r. na wskazany przez nią adres. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 7 czerwca 2011 r. i upłynął w dniu 13 czerwca 2011 r. Jak już wyjaśniono do dnia 24 czerwca 2011 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu, w związku z tym, w tej sytuacji skargę należało odrzucić. Sąd zważył jednocześnie, iż na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie nie mogło mieć wpływu złożone przez Skarżącą w dniu 13 czerwca 2011 r. pismo, w którym Skarżąca zwróciła się o zwolnienie z wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Zauważyć należy, że wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy został już rozpatrzony, więc uznać należy, że rozstrzygnięcie tej kwestii wpadkowej uzyskało przymiot prawomocności, a w konsekwencji moc wiążącą między innymi wobec Sądu, który je wydał. Z tego zaś wypływa obowiązek uiszczenia wymaganych na danym etapie postępowania kosztów sądowych (w tym przypadku wpisu od skargi). Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny (zob. postanowienie z dnia 23 grudnia 2005 r., II FZ 794/05, niepubl.) złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od obowiązku ich poniesienia nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego z nich. Postanowienie takie mogłoby zapaść wyłącznie w sytuacji zmiany okoliczności sprawy (zob. art. 165 ppsa). Tymczasem w ponownym wniosku Skarżąca nie powołała nowych okoliczności, nie dołączyła także dokumentów, o które była wzywana przy rozpoznawaniu prawa pomocy, mających uzasadniać odmienną ocenę jego możliwości płatniczych. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że ponowny wniosek Skarżącej nie przerwał biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, zakreślonego w wezwaniu z dnia 31 maja 2011 r., co oznacza, że jego złożenie nie mogło zniweczyć skutków jego nieuiszczenia (por. postanowienia NSA z dnia 10 stycznia 2007 r., I FZ 653/06, niepubl. oraz z dnia 15 listopada 2006 r., I FSK 407/06, niepubl.). Z tej też przyczyny wniosek Skarżącej z dnia 13 czerwca 2011 r. o zwolnienie od kosztów sądowych, w kwocie 100 zł uznać należy za bezprzedmiotowy. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, w oparciu o art. 220 § 3 ppsa, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło