III SA/Wa 3099/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. oraz z tytułu pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2010 r. Skarżący – M. U. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. oraz z tytułu pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2005 r. Podniósł, iż z uwagi na wadliwość zaskarżonej decyzji oraz fakt, iż jej wykonanie przed dniem, w którym stanie się ona ostateczna, z uwagi na wysokość zaległości wywołałaby w majątku Skarżącego niepowetowane straty, których skutków nie dałoby się w okresie późniejszym usunąć. W dniu 29 grudnia 2010 r. pełnomocnik Skarżącego pismem z dnia 8 listopada 2010 r. uzupełnił powyższy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniósł o jak najszybsze rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na wszczęcie egzekucji administracyjnej w stosunku do Skarżącego na podstawie zaskarżonej decyzji. Zaznaczył, iż 27 stycznia 2010 r. doręczono Skarżącemu tytuł wykonawczy wydany na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego utrzymaną w mocy przez zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Zawiadomienia o zajęciu rachunków bankowych Skarżącego zostały wysłane do 40 banków. W związku z powyższym Skarżący został pozbawiony możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, z której utrzymywał swoją rodzinę. Zdaniem Skarżącego dalsze wykonywanie przedmiotowych decyzji organów podatkowych doprowadzi do braku środków na utrzymanie Skarżącego i jego rodziny oraz zaprzestanie spłaty bieżących zobowiązań podatkowych oraz wobec kontrahentów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co spowoduje pogłębienie zadłużenia, utratę klientów i brak możliwości wznowienia działalności gospodarczej – jedynego źródła utrzymania rodziny Skarżącego. Zaznaczył, iż egzekucja z posiadanych przez skarżącego środków pieniężnych nie wystarczy do zaspokojenia należności określonych w ww. decyzjach. W związku z tym za nieuchronne uznał wszczęcie egzekucji z nieruchomości w której zamieszkuje wraz z żoną i dziećmi. Brak wstrzymania wykonalności ww. decyzji i wszczęcie Sygn. akt III SA/Wa 3099/10 egzekucji z nieruchomości posiadanej przez Skarżącego spowoduje jej sprzedaż w trybie egzekucyjnym co oznacza zaniżoną cenę w stosunku do ceny rynkowej i powstanie niepowetowanej szkody w majątku Skarżącego. W przypadku uchylenia decyzji organów podatkowych z uwagi na ich wadliwość sprzedaż taka spowoduje nieodwracalne skutki, gdyż Skarżący nie będzie mógł jej odzyskać. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Sygn. akt III SA/Wa 3099/10 Skarżący wskazał, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do braku środków na utrzymanie Skarżącego i jego rodziny oraz zaprzestanie spłaty bieżących zobowiązań podatkowych oraz wobec kontrahentów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co spowoduje pogłębienie zadłużenia, utratę klientów i brak możliwości wznowienia działalności gospodarczej – jedynego źródła utrzymania rodziny Skarżącego. Zaznaczył, iż egzekucja z posiadanych środków pieniężnych nie wystarczy do zaspokojenia należności podatkowych. Wszczęcie egzekucji z nieruchomości posiadanej przez Skarżącego, w której zamieszkuje wraz z żoną i dziećmi spowoduje jej sprzedaż w trybie egzekucyjnym, a w związku z tym powstanie niepowetowanej szkody w majątku Skarżącego. W przypadku uchylenia decyzji organów podatkowych sprzedaż taka spowoduje nieodwracalne skutki, gdyż Skarżący nie będzie mógł jej odzyskać. Skarżący nie podał jednak żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jego sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Z treści wniosku nie wynika nawet, jakie dochody osiąga Skarżący z prowadzonej działalności oraz jakie posiada oszczędności. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.). W ocenie Sądu Skarżący nie wykazał istnienia tych przesłanek. Za taką przesłankę nie może być uznane samo zagrożenie egzekucją orzeczonej należności. Zagrożenie to wiąże się bowiem z każdą decyzją ostateczną nakładającą obowiązek uiszczenia podatku. Tymczasem ustawodawca nie uznał za stosowne ustanowienie regulacji wstrzymującej wykonanie każdej zaskarżonej decyzji. Przeciwnie – wskazał Sygn. akt III SA/Wa 3099/10 przesłanki, których wystąpienie warunkuje wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Skoro zatem Skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.