III SA/Wa 3231/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, , po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie E. P. (dalej zwana: "Skarżącą") w skardze kasacyjnej z 8 stycznia 2015r. wniesionej osobiście zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Skarżąca nadesłała wypełniony formularz PPF, w którym wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wskazała, że nie posiada żadnego majątku, a spadek, który otrzymała wydała na remont mieszkania, zaś pozostałą cześć pożyczyła. Jednak Skarżąca pożyczki nie może odzyskać, mimo wyroku sądu, bowiem egzekucja okazała się nieskuteczna. Z uzasadnienia wniosku wynika również, iż Skarżąca przez wiele lat korzystała z pomocy społecznej, jednak ta forma pomocy została jej odebrana, a obecnie pozostaje na utrzymaniu syna. Syn Skarżącej opuścił [...] kilka miesięcy temu i obecnie pracuje dorywczo, a jego miesięczny dochód wynosi około 500 zł. Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem, wnukiem i matką wnuka, która otrzymuje zasiłek stały i rodzinny w wysokości 370 zł. Koszty utrzymania obejmują energię elektryczną w wysokości 120 zł, gaz – 80 zł i wodę – 40 zł. Skarżąca oraz osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają rachunku bankowego. Skarżąca do wniosku dołączyła wyrok sądu o zapłatę na jaj rzecz kwoty 100.000 zł. Z uwagi na niedopuszczalność skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 marca 2015r. sygn. akt III SA/Wa 3231/14 odrzucił skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony. Należy wyjaśnić, że z art. 247 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.) jednoznacznie wynika, że prawo pomocy nie przysługuje stronie postępowania w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zaś oczywista bezzasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy kwalifikuje się ona do odrzucenia. Wobec tego, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 marca 2015r. sygn. akt III SA/Wa 3231/14 to uznać należało, że Skarżącej nie przysługiwało prawo pomocy. W świetle powyższego argumentacja wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazująca na złą sytuację finansową Skarżącej nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Wskazać należy, że nawet gdyby sytuacja materialna Skarżącej uzasadniała przyznanie prawa pomocy to stwierdzenie przez Sąd, że w danej sprawie mieliśmy do czynienia z oczywistą bezzasadnością skargi kasacyjnej powodowało odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 17 października 2007 r., sygn. akt I OZ 788/07). Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 247 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji