III SA/Wa 3234/16

Dnia 25 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Dominik Gajewski, po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.L. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3234/16 w sprawie ze skargi R.L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3234/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 marca 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 3234/16 oddalił skargę wniesioną przez R.L. (zwanego dalej: "Skarżącym") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 31 sierpnia 2016 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego – por. pod. P.G. w dniu 17 maja 2017 r. Następnie pełnomocnik Skarżącego w piśmie z dnia 26 czerwca 2017 r., złożonym na biurze podawczym tut. Sądu w dniu 26 czerwca 2017 r., wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 22 marca 2017 r. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku pełnomocnik wskazał, że w dniu 10 czerwca 2017 r. została nadana w urzędzie pocztowym w G. listem poleconym przesyłka pocztowa zawierająca 3 egzemplarze skargi kasacyjnej od ww. wyroku wraz z pełnomocnictwem, co potwierdza załączona przez niego do wniosku kopia potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej poleconej oznaczonej numerem [...], na której znajduje się data stempla pocztowego – 10 czerwca 2017 r., zaś jako adresata przesyłki wskazano tut. Sąd, podając też adres tut. Sądu. Pełnomocnik wyjaśnił też, że przedmiotowa przesyłka pocztowa została przyjęta przez pocztę Polska do doręczenia, jednakże następnie w dniu 23 czerwca 2017 r. została ona zwrócona przez pocztę nadawcy z adnotacją: "adresat nieznany". W tej sytuacji pełnomocnik Skarżącego złożył skargę kasacyjną osobiście na biurze podawczym tut. Sądu, występując jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. Pełnomocnik wskazał też, że działanie Poczty Polskiej w opisanej sytuacji jest dla niego niezrozumiałe, jednakże biorąc pod uwagę treść przepisu art. 83 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", należy zdaniem pełnomocnika uznać, iż fakt nadania skargi kasacyjnej w polskim urzędzie pocztowym jest różnoznaczny z jej wniesieniem do tut. Sądu. Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 29 czerwca 2017 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego powyższego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, poprzez uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających przedmiotowy wniosek w zakresie przyczyn uchybienia terminowi. Pełnomocnika Skarżącego poinformowano jednocześnie, że z załączonej do przedmiotowego wniosku kopii potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej nie wynika jaka była zawartość tej przesyłki, ani której dotyczyła sprawy. Ponadto brak jest koperty od tejże przesyłki pocztowej z informacją o przyczynie zwrotu przesyłki przez pocztę. Pełnomocnik Skarżącego odpowiadając na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 4 lipca 2017 r. powtórzył, że w jego ocenie fakt nadania skargi kasacyjnej w polskim urzędzie pocztowym w dniu 10 czerwca 2017 r. jest różnoznaczny z jej wniesieniem do tut. Sądu, o czym stanowi przepis art. 83 § 4 p.p.s.a. Ponadto fakt nadania skargi kasacyjnej w tym dniu został potwierdzony dokumentem urzędowym w postaci potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej poleconej oznaczonej numerem [...]. Pełnomocnik wyjaśnił również, że w tym samym dniu były nadane w urzędzie pocztowym jeszcze dwie inne przesyłki adresowane do tut. Sądu, które zostały następnie doręczone. Zwrot dotyczył natomiast przesyłki zawierającej skargę kasacyjną. Ponadto dodał, że koperta w której została nadana w dniu 10 czerwca 2017 r. skarga kasacyjna uległa zniszczeniu w trakcie wyjmowania z niej zawartości, po dokonaniu zwrotu przesyłki przez pocztę. Natomiast przyczyna zwrotu przedmiotowej przesyłki jest określona w dokumentacji w zakresie doręczenia listów poleconych prowadzonej przez Pocztę Polską, jednakże zdaniem pełnomocnika Skarżącego nie ma ona znaczenia w świetle przedstawionej powyżej jego argumentacji opartej na treści przepisu art. 83 § 4 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pełnomocnik Skarżącego uchybił terminowi do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 22 marca 2017 r. Zgodnie bowiem z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem. Natomiast jak już wcześniej wskazano, odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 17 maja 2017 r., co oznacza że 30-dniowy termin na złożenie skargi kasacyjnej upływał z dniem 16 czerwca 2017 r. Skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu została zaś złożona na biurze podawczym tut. Sądu w dniu 26 czerwca 2017 r. - a więc z uchybieniem terminu. Gdy czynność procesowa nie została przez stronę dokonana w terminie, wówczas zachodzi uchybienie terminu, które powoduje jej bezskuteczność prawną. Wyjaśnić w tym miejscu również należy, że strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku winy. Wystarczy bowiem jedynie uprawdopodobnienie. Uprawdopodobnienie jest instytucją mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, że strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. mówi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. Ponadto wskazać w tym miejscu należy, że jeżeli w sprawie ustanowiono pełnomocnika, również jego postępowanie winno być wzięte pod uwagę przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że działania pełnomocnika obciążają mocodawcę, który ponosi skutki tych działań i zaniechań (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., I FZ 145/13, z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1008/07; postanowienie NSA z 2 września 2014 r., sygn. akt II OZ 813/14, CBOSA, https://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił bowiem w niniejszej sprawie w żaden sposób podnoszonej przez siebie okoliczności zwrotu przez pocztę przesyłki pocztowej nadanej w dniu 10 czerwca 2017 r. zawierającej skargę kasacyjną, ani przede wszystkim tego, że zwrot ten nie był zawiniony przez nadawcę tejże przesyłki – chociażby z uwagi na jej błędne zaadresowanie, które pierwotnie nie stanowiło przeszkody do jej przyjęcia przez pocztę w urzędzie pocztowym w G., jednakże mogło się stać następnie powodem braku możliwości jej doręczenia pod adres tut. Sądu oraz zwrotu przesyłki jej nadawcy. Pełnomocnik Skarżącego, pomimo wezwania nie złożył koperty od przedmiotowej przesyłki pocztowej, tak aby można było stwierdzić: prawidłowość jej zaadresowania pod adres tut. Sądu, fakt jej zwrotu przez pocztę oraz wskazywaną przez pocztę przyczynę zwrotu. Zauważyć przy tym należy, że złożone przez pełnomocnika Skarżącego potwierdzenie nadania przesyłki pocztowej poleconej oznaczonej numerem [...] nie musi wcale odnosić się do zwróconej przez pocztę przesyłki pocztowej zawierającej skargę kasacyjną, tym bardziej że sam pełnomocnik wskazuje, iż w tym samym dniu i w tym samym urzędzie pocztowym zostały nadane również dwie inne przesyłki pocztowe kierowane do tut. Sądu. Należy również zauważyć, że pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodabnia podnoszonej przez siebie - jako przyczynę uchybienia terminu - okoliczności niezawinionego zwrotu przedmiotowej przesyłki pocztowej, występując do Poczty Polskiej z reklamacją tejże przesyłki. Odpowiedź Poczty Polskiej na pismo reklamacyjne mogłaby bez wątpienia wyjaśnić przyczynę zwrotu przedmiotowej przesyłki pocztowej. Sąd nie daje przy tym wiary wyjaśnieniom profesjonalnego pełnomocnika Skarżącego o zniszczeniu koperty przesyłki pocztowej, w której nadano skargę kasacyjną nie pozwalającym na odczytanie z niej adresu odbiory tej przesyłki oraz podawanej przez pocztę przyczyny zwrotu. Nawet gdyby tak w istocie stało się, to byłoby to przejawem nienależytego dbania przez tego pełnomocnika o interesy jego mocodawcy, bowiem trudno zakładać aby w omawianej sytuacji profesjonalny pełnomocnik niszcząc wspomnianą kopertę nie zdawał sobie sprawy z tego, że będzie ona niezbędna dla uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek pozwalających przyjąć brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.