III SA/Wa 3239/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. L., reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca – A. L., w imieniu której działa przedstawiciel ustawowy M. L. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r., w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki bowiem jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Skarżąca powołując się na dokumenty i oświadczenia dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy wyjaśniła, że miesięczne wydatki przekraczają dochody uzyskiwane przez przedstawiciela ustawowego Skarżącej, wobec czego matka Skarżącej zmuszona jest do poszukiwania wsparcia finansowego u osób trzecich. Skarżąca dodała, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego na tym etapie znacznie pogorszy sytuację finansową Skarżącej i spowoduje znaczne powiększenie pasywów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "ppsa", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 ppsa wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po przeanalizowaniu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w kontekście danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Jak wynika z akt sprawy aktualnie źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny jest renta w kwocie 1 093 zł oraz zasiłki rodzinne przyznane na trójkę małoletnich dzieci wraz z dodatkami w łącznej wysokości 738 zł. Z powyższego wynika, że środki, jakimi rodzina dysponuje, są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych. Czynsz za mieszkanie wynosi ponad 601 zł. O trudnej sytuacji materialnej rodziny świadczą również przedłożone dokumenty, takie choćby jak: wezwanie do zapłaty, z którego wynika, że zadłużenie z tytułu czynszu wynosi 1.333,85 zł, powiadomienie o zamiarze wstrzymania dostaw energii elektrycznej informujące o zaległościach w opłatach na łączną kwotę 252,27 zł, dokument KP potwierdzający wpłatę na kwotę 280 zł tytułem zaległego abonamentu. Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.