III SA/Wa 3323/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Golat, , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia zwolnić Skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego adwokata. Wyrokiem z 30 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. D. (dalej powoływanego jako "Skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Pismem z 26 sierpnia 2011 r. Skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wniosek swój argumentował tym, że utrzymuje się jedynie z renty inwalidzkiej w wysokości 739, 27 zł, nie posiada oszczędności. Do swoich comiesięcznych wydatków zaliczył kwotę 454, 32 zł z tytułu opłat za mieszkanie, koszty energii elektrycznej – 44,80 zł. W rezultacie Skarżącemu pozostaje co miesiąc suma 240, 15 zł na wydatki związane z utrzymaniem siebie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W ocenie Sądu, przedstawiona powyżej sytuacja finansowa Skarżącego pozwala na przyjęcie, iż spełnia on przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, iż utrzymuje się z bardzo ograniczonych środków finansowych, z których nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej. Ograniczenia natury finansowej nie mogą jednak zamykać Skarżącemu prawa do sądu. Z tych też względów, na podstawie art. 260 w związku z art.246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił, jak w sentencji.