III SA/Wa 3348/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-12-08

Skład orzekający: Ewa Radziszewska - Krupa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może zawiesić postępowanie sądowe w sprawie dotyczącej interpretacji przepisów podatkowych VAT, gdy Naczelny Sąd Administracyjny skierował pytanie prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w identycznej sprawie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeśli jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego postępowania, w tym sądowego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nawet jeśli nie jest on wprost wymieniony w P.p.s.a. Postępowanie przed TSUE jest postępowaniem sądowym, a jego orzeczenie ma moc wiążącą w podobnych sprawach, co uzasadnia zawieszenie w celu oczekiwania na rozstrzygnięcie kluczowej kwestii prawnej.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka B. sp. z o.o. zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zwolnienia od VAT usług świadczonych na rzecz A. w ramach sprzedaży produktów ubezpieczeniowych. Minister Finansów wydał interpretację, która została zaskarżona do WSA w Warszawie. W trakcie postępowania sądowego okazało się, że Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości UE pytanie prejudycjalne w identycznej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Sąd zawiesił postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa, , , po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 1 lipca 2014 r. Nr IPPP1/443-557/14-2/AW w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: - zawiesić postępowanie sądowe - Skarżąca – B. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W opisie zaistniałego stanu faktycznego, Skarżąca wskazała między innymi, iż w ramach prowadzonej działalności, współpracuje ściśle z A. w procesie tworzenia i oferowania nabywcom pojazdów marki B. (dalej: "Klienci"), dedykowanych produktów ubezpieczeniowych, dostosowanych do specyfiki Klientów i pojazdów B. (dalej: "Ubezpieczenia B. "). Skarżąca zaznaczyła ponadto, iż posiada status agenta ubezpieczeniowego. W ramach powyższej współpracy, A. powierzył Skarżącej wykonywanie czynności związanych z doskonaleniem i sprzedażą produktów ubezpieczeniowych przy wykorzystaniu sieci dilerskiej pojazdów grupy B. (samochody marki B. i Mini oraz motocykle B. ) w celu doprowadzenia przez B. do sprzedaży jak największej liczby Ubezpieczeń B. . Ściśle w celu doprowadzenia do sprzedaży jak największej liczby Ubezpieczeń B. Skarżąca podejmuje szereg czynności i realizuje podjęte zobowiązania względem A. . W ramach przyjętych zobowiązań, Skarżąca jest odpowiedzialna m.in. za doskonalenie Ubezpieczenia B. , za proces pozyskiwania Klientów dla A. , informowanie Klientów o możliwości zawarcia i warunkach umów Ubezpieczeń B. oraz popularyzowanie usług ubezpieczeniowych oferowanych przez A. . Skarżąca jest również odpowiedzialna za organizowanie procesu sprzedaży Ubezpieczeń B. przez dilerów, m.in. poprzez wykonywanie czynności przygotowawczych, zmierzających do zawarcia umów ubezpieczenia oraz ewentualną obsługę ubezpieczonych, związaną z odnawianiem polis ubezpieczenia. Skarżąca doprecyzowała we wniosku, iż w ramach usług świadczonych przez Spółkę na rzecz A. mieściły się dodatkowe czynności, m.in.: a) dostarczanie zachęt do sprzedaży produktów A. przez dilerów, b) przygotowywanie ofert sprzedaży wiązanej, promującej zakup Ubezpieczeń B. przez Klientów, c) uczestnictwo w komunikacji pomiędzy nabywcami polis ubezpieczeniowych a A. , d) oferowanie dilerom polis ubezpieczeniowych w odniesieniu do aut demonstracyjnych, e) wsparcie A. przy odnawianiu Ubezpieczeń B. . W związku z przedstawionym stanem faktycznym, Skarżąca zapytała m.in. czy wskazane w opisie stanu faktycznego kompleksowe usługi świadczone przez Spółkę na rzecz A. podlegają zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. – o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej zwanej: "u.p.t.u."), jako usługi stanowiące element usługi ubezpieczeniowej, czy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 u.p.t.u., jako usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych? Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Postępowanie sądowe należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1563/13, skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następującego przepisu prawa unijnego: Czy art. 135 ust.1 lit. a dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r., Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że usługi takie jak w niniejszej sprawie, świadczone na rzecz zakładu ubezpieczeń przez podmiot trzeci, w imieniu i na rzecz ubezpieczyciela, który to podmiot nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym z ubezpieczonym, objęte są zwolnieniem, o którym mowa w tym przepisie? Sąd zauważa, iż wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości, jednakże nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W świetle obowiązujących przepisów prawa nie ulega ponadto wątpliwości, że orzeczenie TSUE dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08). W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na ww. pytanie prejudycjalne dotyczy kwestii prawnej stanowiącej istotę sporu w rozpoznawanej sprawie. Uznając więc, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej na skutek pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem dotyczy ona tożsamego problemu prawnego, który jest przedmiotem ww. pytania prejudycjalnego, Sąd skorzystał z uprawnienia do zawieszenia postępowania sądowego i na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło