III SA/Wa 3429/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-12-08
Skład orzekający: Marta Waksmundzka-Karasińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty jedynie na ogólnym stwierdzeniu o możliwości poniesienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji, jeśli strona nie przedstawiła szczegółowych danych o swojej sytuacji majątkowej i dowodów na poparcie swoich twierdzeń?Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji podatkowej, jeśli strona skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że zachodzi realna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo zagrożenie egzekucją należności podatkowej nie jest wystarczającą przesłanką, a strona ma obowiązek przedstawić szczegółowe informacje i dowody potwierdzające te okoliczności.Stan faktyczny
Pełnomocnik A. Z. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku VAT. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie może spowodować nieodwracalne skutki, ponieważ znaczna kwota zobowiązania jest nieproporcjonalna do majątku skarżącej, co doprowadziłoby do utraty środków do życia. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z byłym członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i luty 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Pismem z dnia 10 października 2014 r. pełnomocnik A. Z. – Skarżącej wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z byłym członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2011 r.
W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że wykonanie decyzji może spowodować nieodwracalne skutki wobec Skarżącej. Zdaniem pełnomocnika znaczna kwota zobowiązania podatkowego określona w decyzji jest nieproporcjonalna do posiadanego przez Skarżącą majątku. W konsekwencji w wyniku egzekucji Skarżąca utraciłaby niezbędne środki do życia i prowadzenia gospodarstwa domowego. Dodał również, że syn Skarżącej zrezygnował ze studiów i podjął pracę, a ponadto Skarżąca sama wychowywała syna. Zatem w opinii pełnomocnika skutki decyzji, nawet w razie uwzględnienia skargi przez Sąd i wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, spowodują brak możliwości przywrócenie stanu poprzedniego, nawet przy zwrocie majątku Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu Sądowi skargi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.
We wniosku ograniczono się wyłącznie do wskazania, że wykonanie decyzji organów podatkowych, w przypadku znacznej kwoty zobowiązania, spowoduje nieodwracalne skutki dla Skarżącej, bowiem utraciłaby niezbędne środki do życia i prowadzenia gospodarstwa domowego. Powołano się również na potencjalny brak możliwości przywrócenia stanu poprzedniego, nawet w przypadku odzyskania wyegzekwowanego majątku.
Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie pełnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach.
Skarżąca nie powołała również żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że potencjalna egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jej sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia, czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.). Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi.
W ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała istnienia tych przesłanek. Za taką przesłankę nie może być uznane samo zagrożenie egzekucją orzeczonej należności. Zagrożenie to wiąże się bowiem, z każdą decyzją ostateczną nakładającą obowiązek uiszczenia podatku. Tymczasem, ustawodawca nie uznał za stosowne ustanowienie regulacji wstrzymującej wykonanie każdej zaskarżonej decyzji. Przeciwnie – wskazał przesłanki, których wystąpienie warunkuje wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego.
Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Skoro zatem Skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło