III SA/Wa 3525/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia K. w Polsce na interpretację indywidualną Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 26 sierpnia 2014 r. nr PE-OP.3120.467.2014.GWA BPE-2-OP/31101/2334/GW/14 w przedmiocie podatku od nieruchomości 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Prezydenta m. st. Warszawy na rzecz Stowarzyszenia K. w Polsce kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynikało, że w dniu 30 czerwca 2014 r. Stowarzyszenie [...] (dalej "Strona", "Stowarzyszenie" lub "Skarżąca") złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zwolnienia z podatku od nieruchomości obiektów zajętych na prowadzenie działalności oświatowej przy jednoczesnym prowadzeniu innej działalności statutowej. 2. W przedmiotowym wniosku Strona opisując stan faktyczny wskazała, że jest osobą prawna, prowadzącą przez Oddział Okręgowy w W. placówkę - Centrum [...] (dalej zwany: "C."), który jest niepubliczną placówką kształcenia ustawicznego działającego zgodnie z art. 2 pkt 3a oraz art. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej zwany "u.s.o."), wpisaną do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, prowadzonej przez m.st. W.. Zaznaczyła, że nadzór pedagogiczny nad placówką sprawuje M. Kurator Oświaty. Ponadto zwróciła uwagę, że zajmuje się prowadzeniem działalności oświatowej w zakresie przygotowania do zawodu oraz ustawicznego doskonalenia kwalifikacji dla prawidłowego wykonywania zawodu księgowego i innych zawodów związanych z rachunkowością. Cel ten realizowany jest m. in. poprzez funkcjonowanie C., który prowadzi działalność szkoleniową w formie odpłatnych kursów w systemie dziennym i zaocznym. Według Strony celami działalności C. są między innymi przygotowanie kandydatów do egzaminów państwowych na biegłych rewidentów, doradców podatkowych, podnoszenie kwalifikacji zawodowych i doskonalenie wiedzy osób pracujących w działach finansowo - księgowych oraz kadrowo - płacowych podmiotów gospodarczych, jednostek budżetowych oraz innych instytucji, organizowanie kursów dla biegłych rewidentów, doradców podatkowych, rzeczoznawców nieruchomości oraz innych wolnych zawodów. W dalszej części Skarżąca zwróciła uwagę, że miejscem prowadzenia działalności szkoleniowej przez C. jest między innymi lokal niemieszkalny znajdujący się pod adresem: ul. [...].,[...] W. (zwany dalej "lokal [...]"), którego właścicielem jest Strona. Lokal ten zajmowany jest przez C. oraz Stronę. Skarżąca podkreśliła, iż poza wykonywaniem w lokalu zadań związanych z funkcjonowaniem C. realizuje w nim również inne cele statutowe. Głównym przedmiotem działalności Stowarzyszenia jest jednak prowadzenie działalności oświatowej. Według Skarżącej zdarza się, że sale szkoleniowe w czasie, kiedy nie są prowadzone w nich szkolenia wykorzystywane są w związku z pozostałą jej działalnością statutową lub wynajmowane są podmiotom trzecim na warsztaty, konferencje, szkolenia, itp. We wszystkich pomieszczeniach biurowych realizowane są zadania związane z prowadzeniem placówki oświatowej (bieżące funkcjonowanie, wykonywanie zadań statutowych, jako organu prowadzącego). Są one jednak również wykorzystywane na inne zadania statutowe Stowarzyszenia. Skarżąca w piśmie z dnia 17 lipca 2014 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała, że łączna działalność oświatowa realizowana przez osobę prowadzącą (organ prowadzący) jak również palcówkę kształcenia ustawicznego przekracza 90% całościowego wykorzystania lokalu. Tym samym jej zdaniem nie ma możliwości wyodrębnienia w lokalu pomieszczeń, w których nie byłaby wykonywana działalność oświatowa, o której mowa w u.s.o. Ponadto Skarżąca zaznaczyła, że planuje rozpocząć prowadzenie działalności szkoleniowej w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. (zwany dalej "lokal [...]"). Wskazała przy tym, że jest on jej własnością (stanowi odrębną nieruchomość), natomiast aktualnie w tym lokalu prowadzony jest generalny remont. Docelowo lokal ten zostanie podzielony na dwa odrębne lokalne [...]i [...]. W lokalu nr [...] będzie prowadzona działalność oświatowa (około 850 m2), a lokal nr [...] zostanie przeznaczony do innej działalności (około 150 m2). 3. W związku z powyższym Skarżąca zapytała czy lokale [...] i [...] należące do Stowarzyszenia, zajęte na prowadzenie działalności oświatowej korzystać będą ze zwolnienia od podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849; dalej zwany: "u.p.o.l.")? 4. Stanowisko Stowarzyszenia opierało się na założeniu, że lokale [...] i [...] podlegają w całości zwolnieniu od podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., w związku z ich wykorzystywaniem w działalności oświatowej. W uzasadnieniu Strona po przytoczeniu treści art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. zwróciła uwagę, że zwolnieniu temu będą podlegać pomieszczenia, w których odbywają się szkolenia jak i pomieszczenia pomocnicze służące do prawidłowego funkcjonowania placówki oświatowej i pozwalające na prawidłowe prowadzenie zajęć dydaktycznych, takie jak: czytelnia, pomieszczenia sanitarne, stołówka, magazynki (składziki) i inne pomieszczenia gospodarcze, korytarze, pokoje kadry wykładowej, w tym gabinet dyrektora placówki i inne pomieszczenia niezbędne do prawidłowego funkcjonowania placówki oświatowej, bez których nie można byłoby normalnie prowadzić działalności oświatowej. Według Strony zwolnienie obejmie również pomieszczenia, w których prowadzona jest jednocześnie działalność oświatowa (sale wykładowe oraz pomieszczenia związane z prawidłowym funkcjonowaniem placówki oświatowej) oraz działalność statutowa Stowarzyszenia. Końcowo Skarżąca wskazała, że zwolnienie nie obejmie pomieszczeń wykorzystywanych na inną działalność statutową, niezwiązaną z działalnością oświatową. 5. Prezydent m.st. Warszawy w interpretacji indywidualnej z dnia 26 sierpnia 2014 r. uznał stanowisko Skarżącej w odniesieniu do lokalu nr [...] – od momentu rozpoczęcia działalności oświatowej w lokalu nr [...] po dokonaniu podziału tego lokalu na lokale nr [...] i [...] za prawidłowe, a za nieprawidłowe w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu interpretacji po powołaniu się na treść przepisów art. 3 ust. 1, art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. zaznaczył, że ze zwolnienia od podatku mogą korzystać jedynie nieruchomości zajęte na prowadzenie działalności oświatowej. Zdaniem organu przez pojęcie "zajęcie" należy rozumieć faktyczne wykorzystywanie nieruchomości (gruntu, budynku, lokalu) do wykonywania czynności składających się na tę działalność. Wskazując przy tym, że stosownie do brzmienia art. 2 pkt 3a u.s.o., system oświaty obejmuje placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych, zwrócił uwagę, iż Stowarzyszenie prowadząc C., prowadzi działalność oświatową w rozumieniu ww. ustawy. W opinii organu podatkowego, fakt świadczenia przez Stowarzyszenie odpłatnej działalności czy też wykonywania innej działalności statutowej, skutkować będzie utratą przez Stowarzyszenie prawa do zwolnienia z podatku od nieruchomości takiej nieruchomości. W związku z powyższym Prezydent doszedł do przekonania, że stanowisko Skarżącej w zakresie zwolnienia z podatku od nieruchomości w przypadku lokalu nr [...]- jest nieprawidłowe, albowiem lokal ten, oprócz zajęcia go na działalność oświatową, jest także podnajmowany innym podmiotom na warsztaty, konferencje, szkolenia lub też zajęty jest na działalność statutową Stowarzyszenia. Zaznaczył przy tym, że celem statutowym Stowarzyszenia jest oprócz działalności oświatowej krzewienie poczucia godności i wspólnoty zawodowej oraz popularyzowanie pozycji i znaczenia zawodu księgowego i innych zawodów związanych z rachunkowością, obrona praw, godności i interesów członków Stowarzyszenia, troska o nienaganny poziom etyczny i zawodowy członków oraz tworzenie odpowiednich warunków do podnoszenia tego poziomu, a także popularyzowanie rozwiązań europejskich i światowych w zakresie rachunkowości. Odnosząc się natomiast do lokalu nr [...] stwierdził, iż stanowisko Skarżącej jest prawidłowe w odniesieniu do lokalu nr [...] - od momentu rozpoczęcia działalności oświatowej w tym lokalu po dokonaniu podziału tego lokalu na lokale nr [...] i [...], jednocześnie jest nieprawidłowe w odniesieniu do lokalu nr [...] do momentu rozpoczęcia działalności oświatowej w tym lokalu po dokonaniu podziału lokalu nr [...] na lokale nr [...] i [...], a także jest nieprawidłowe w odniesieniu do planowanego do wyodrębnienia lokalu nr [...]. Zdaniem Prezydenta po podziale lokalu nr [...] i rozpoczęciu działalności oświatowej w tym lokalu, ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na mocy art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. korzystać będzie lokal nr [...], albowiem jak wynika z wniosku, w lokalu tym będzie prowadzona działalność oświatowa. Natomiast lokal nr [...] zostanie przeznaczony do innej działalności, co automatycznie oznacza, iż lokal taki nie będzie korzystał ze zwolnienia z podatku od nieruchomości przewidzianego w przepisie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Ponadto w jego przekonaniu przed rozpoczęciem działalności oświatowej w lokalu nr [...] nie będzie spełniona przesłanka zajęcia nieruchomości na działalność oświatową z uwagi na remont pomieszczenia, a po jego zakończeniu, a przed przeniesieniem działalności oświatowej do wyodrębnionego lokalu nr [...] z uwagi na to, że działalność oświatowa nie będzie jedynym rodzajem działalności prowadzonej w tym lokalu lub działalność taka nie będzie prowadzona. 6. Skarżąca po skorzystaniu z prawa wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa złożyła, za pośrednictwem Prezydenta W., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie powyższej interpretacji indywidualnej w całości, a także zasądzenie kosztów postępowania, zarzuciła jej naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. poprzez niewłaściwe zastosowanie objawiające się uznaniem, iż nie przysługuje jej zwolnienie od podatku od nieruchomości w stosunku do lokalu [...] w związku z jego wykorzystywaniem w działalności oświatowej, a także do lokalu nr [...] w związku z jego wykorzystywaniem w działalności oświatowej, a po podziale lokalu nr [...] z wyłączeniem części odpowiadającej lokalowi nr [...]. Ponadto Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 § 1 oraz zasady praworządności wyrażonej w art. 120 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; zwana dalej: "ustawą Ord. pod."), poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości co do prawa na niekorzyść Stowarzyszenia. W uzasadnieniu skargi Strona zwracając uwagę, iż wszystkie jej cele realizowane są poprzez działalność C. i wszystkie one wpisują się w definicję działalności oświatowej, za nieprawidłowe uznała stanowisko organu podatkowego, że krzewienie poczucia godności, przekazywanie informacji o etyce, upowszechnianie wiedzy o rachunkowości, w tym w szczególności w zakresie teorii, praktyki i europejskich i międzynarodowych standardów rachunkowości, nie wiąże się z upowszechnianiem wiedzy wśród społeczeństwa i podnoszeniem jego poziomu umysłowego, czyli z działalnością oświatową. Zdaniem Strony jeżeli C. nie prowadziłoby działalności oświatowej to nie byłaby wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez W., a Nadzór pedagogiczny nad placówką nie sprawowałby [...] Kurator Oświaty. Ponadto w opinii Stowarzyszenia, nieruchomościami zajętymi na działalność oświatową są nieruchomości, związane z prowadzeniem i funkcjonowaniem placówki kształcenia ustawicznego (lokal nr [...] oraz lokal nr [...] zajęty na działalność oświatową zatem z wyłączeniem części przeznaczonej na inną działalność tj. części odpowiadającej lokalowi nr [...] po podziale lokalu nr [...]). Natomiast w przypadku lokalu nr [...] , jego czasowe wyłączenie z użytkowania nie ma wpływu na jego opodatkowanie. Lokal [...] już w chwili nabycia został przeznaczony w części do wykonywania działalności oświatowej, a prowadzone prace remontowe mają na celu przystosowanie go do prowadzenia tej działalności. Zdaniem Skarżącej skoro remont jest działaniem powszechnym niemal w każdej działalności, a jego przeprowadzanie nie skutkuje zmianą sposobu wykorzystywania nieruchomości, to nie powinien powodować zmiany w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Jednocześnie Skarżąca uznała, że sporadyczny wynajem sal wykładowych na warsztaty, konferencje, szkolenia, itp., które zasadniczo też mają charakter działalności dydaktycznej, czyli działalności oświatowej nie zmienia fakt wykorzystywania pomieszczenia znajdującego się w lokalu na działalność oświatową. Jej zdaniem na prawo do zwolnienia nie wpływa również fakt odpłatności prowadzonej działalności. Skarżąca wskazując na wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Po 449/10 zwróciła uwagę, że w orzecznictwie dopuszcza się zastosowanie zwolnienia również w przypadku, w którym nieruchomość wykorzystywana jest zarówno do celów działalności oświatowej, jak i innej działalności gospodarczej. Według Stowarzyszenia organ wydając przedmiotową interpretację powołał się na piśmiennictwo i orzecznictwo dotyczące zwolnienia od podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l. - zgodnie z którym "zwalnia się od podatku od nieruchomości lub ich części zajęte na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego" - nie na zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 4 wskazanej ustawy. W przekonaniu Strony przepisy o podatku od nieruchomości nie dają podstaw do ustanowienia procentowego podziału przedmiotu opodatkowania na różnego rodzaju działalności, skutkujące różnym traktowaniem w zakresie zwolnienia z podatku od nieruchomości. Tym samym w jej opinii, należy przyjąć, że nieruchomość jest zajęta na daną działalność, gdy przede wszystkim jest ona wykorzystywana w tej działalności. Reasumując Skarżąca doszła do przekonania, że na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. lokal [...] podlega w całości zwolnieniu od podatku od nieruchomości w związku z jego wykorzystywaniem w działalności oświatowej, a lokal nr [...] w części tj. w zakresie powierzchni zajętej na działalność oświatową (zatem z wyłączeniem części przeznaczonej na inną działalność tj. części odpowiadającej lokalowi nr [...] po podziale lokalu nr [...]). Końcowo odnosząc się do uzasadnienia zarzutów naruszenie przepisów prawa procesowego stwierdziła, że Prezydent lakonicznie odniósł się do jej argumentów, przytaczając jedynie treść przepisów i przywołując piśmiennictwo oraz wyroki odnoszące się do innego stanu faktycznego. Zarzuciła, iż organ nie odniósł się do jej rozważań dotyczących tego, że prowadzona w lokalu [...] inna działalność ma charakter marginalny. Poza tym podkreśliła, że organ nie uwzględnił faktu, że lokal [...] już w chwili nabycia został przeznaczony w części do wykonywania działalności oświatowej, a prowadzone prace remontowe mają na celu przystosowanie go do prowadzenia szkoleń, a więc prowadzona jest w nim działalność oświatowa. 7. W odpowiedzi na skargę W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga zasługiwała na uwzględnienie. 8. Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy wykładni przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., zgodnie, z którym zwalnia się od podatku od nieruchomości publiczne i niepubliczne jednostki organizacyjne objęte systemem oświaty oraz prowadzące je organy, w zakresie nieruchomości zajętych na działalność oświatową. Strona skarżąca w swoich pismach procesowych wskazywała, że jako niepubliczna jednostka organizacyjna objęta systemem oświaty wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez W. w zakresie własnych nieruchomości przeznaczanych na cele statutowe będzie korzystała ze zwolnienia podatkowego. W jej ocenie nieruchomości będą służyły celom oświatowym nawet wówczas, gdy w wyjątkowych sytuacjach, sporadycznie wynajmie posiadane sale wykładowe na warsztaty, konferencje szkolenia itp. W opinii strony Skarżącej nieruchomości zajęte na działalność oświatową, to nie tylko nieruchomości lub ich części, w których odbywają się zajęcia dydaktyczne, ale również pozostałe pomieszczenia pomocnicze służące do prawidłowego funkcjonowania placówki kształcenia ustawicznego i pozwalające na prawidłowe prowadzenie zajęć dydaktycznych, takie jak: czytelnia, pomieszczenia sanitarne, stołówka, magazynki (składziki) i inne pomieszczenia gospodarcze, korytarze, pokoje kadry wykładowej, w tym gabinet dyrektora placówki i inne pomieszczenia niezbędne do prawidłowego funkcjonowania placówki kształcenia ustawicznego. Należy bowiem wskazać, że działalność oświatowa to zorganizowany proces składający się z działań głównych (prowadzenie zajęć dydaktycznych) i wielu działań towarzyszących, których wyodrębnienie miałoby sztuczny charakter. Z zaprezentowanym przez Stronę stanowiskiem nie zgodził się Prezydent Miasta. W ocenie Prezydenta W. nie można stawiać znaku równości pomiędzy pojęciami "nieruchomości związane z prowadzeniem działalności oświatowej" a "nieruchomości zajęte na prowadzenie działalności oświatowej". Przyjęcie takiego sposobu wykładni przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. mogłoby prowadzić do sytuacji, w której zwolnienie to znajdowałoby zastosowanie nawet w sytuacji łączenia działalności oświatowej z innymi rodzajami działalności, a nawet pomimo niewykonywania działalności oświatowej. Taka rozszerzające wykładnia przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. jest w ocenie Prezydenta W. niedopuszczalna. W ocenie Prezydenta W. dla możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w przepisie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. konieczne jest rzeczywiste prowadzenie na danej nieruchomości działalności oświatowej, a nie jedynie jej przeznaczenie do prowadzenia takiej działalności. 9. Sąd w rozpoznawanej sprawie, w której przedmiotem kontroli była indywidualna interpretacja prawa podatkowego uznał, iż stanowisko Skarżącej było prawidłowe. 10. Zgodnie z obowiązującymi w sprawie przepisami rada gminy w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - 23,03 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.o.l.). W myśl art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. "od podatku od nieruchomości zwalnia się publiczne i niepubliczne jednostki organizacyjne objęte systemem oświaty oraz prowadzące je organy, w zakresie nieruchomości zajętych na działalność oświatową". Zgodzić się należało ze Skarżącą, iż dla skorzystania z prawa do zwolnienia z podatku na podstawie przedmiotowego artykułu, konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek: przesłanki podmiotowej: podatnik jest publiczną lub niepubliczną jednostką organizacyjną objętą systemem oświaty albo prowadzącym je organem, oraz przesłanki przedmiotowej: nieruchomości są zajęte na działalność oświatową. 11. Z akt sprawy wynikało, że Strona posiada status niepublicznej placówki oświatowej, która jest wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez W.. Z analizy pojęć oświata, system oświaty można przyjąć rozumowanie, że działalność strony Skarżącej jest działalnością oświatową. W tej kwestii zgodzić się należy ze Skarżącym stowarzyszeniem, że jego inne cele statutowe takie jak krzewienie poczucia godności, przekazywanie informacji o etyce, upowszechnianie wiedzy o rachunkowości, w tym w szczególności w zakresie teorii, praktyki i europejskich i międzynarodowych standardów rachunkowości wiążą się z upowszechnianiem wiedzy wśród społeczeństwa i podnoszeniem jego poziomu umysłowego, czyli de facto z działalnością oświatową. Na podkreślenie zasługuje także to, że nie zasadne jest w tym przedmiocie stanowisko organu interpretującego, że wpisanie powołanych powyżej celów oświatowych wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Można bowiem uznać, że poza wyłącznymi celami oświatowymi placówki edukacyjne w swoich statutach mogą wpisywać inne wartości i cele, nie zawsze ściśle związane z oświatą (np. patriotyzm, zdrowie, sport, religia i inne). Zdaniem Sądu wpisanie w statucie szeregu postulatów co do określonych wartości nie może przysłaniać prowadzonej faktycznie statutowej działalności oświatowej. Sąd w tym zakresie stwierdził, że argumentacja organu interpretującego co do oceny poszczególnych elementów statutu placówki oświatowej była nieuprawniona. Konkludując tę część rozważań stwierdzić należy, że Skarżąca z racji prowadzenia oświatowej placówki niepublicznej (co potwierdza wpis do właściwej ewidencji) jest "objęta systemem oświaty" i prowadzi co do zasady "działalność oświatową". Przechodząc do drugiej przesłanki skorzystania ze zwolnienia jaką jest ustalenia, czy nieruchomości są zajęte na działalność oświatową podnieść należy, że zgodnie ze słownikiem pwn (http://sjp.pwn.pl) słowo zajęty w tym aspekcie sprawy należy rozumieć jako zajmowanie jakiejś przestrzeni lub powierzchni, użytkowanie jakiejś powierzchni. 12. W ocenie Sądu nieruchomościami zajętymi na działalność oświatową są nieruchomości, związane z prowadzeniem i funkcjonowaniem placówki oświatowej kształcenia ustawicznego. Nieruchomościami zajętymi na działalność oświatową są nie tylko nieruchomości lub ich części, w których odbywają się zajęcia dydaktyczne, ale również pozostałe pomieszczenia pomocnicze służące do prawidłowego funkcjonowania placówki kształcenia ustawicznego i pozwalające na prawidłowe prowadzenie zajęć dydaktycznych, takie jak: czytelnia, pomieszczenia sanitarne, stołówka, magazynki (składziki) i inne pomieszczenia gospodarcze, korytarze, pokoje kadry wykładowej, w tym gabinet dyrektora placówki i inne pomieszczenia niezbędne do prawidłowego funkcjonowania placówki kształcenia ustawicznego. Zważywszy powyższe przyznać należy, że Strona Skarżąca w stanie faktycznym opisanym we wniosku będzie mogła korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 7 ust. 2 u.p.o.l., gdyż posiadane przez nią nieruchomości są zajmowane na działalność oświatową. 13. Odnośnie kolejnej kwestii spornej tj. wpływu sporadycznego wynajmu sal wykładowych na warsztaty, konferencje, szkolenia, itp. na możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego Sąd przyznał rację organowi interpretującemu, że trwałe przeznaczenie na działalność komercyjną nie związaną z działalnością i celami oświatowymi wyklucza uprawnienie do skorzystania ze zwolnienia podatkowego dla placówek oświatowych. Należy jednak stwierdzić, że Skarżąca akcentowała we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, że może wynajmować posiadane sale w placówce dydaktycznej sporadycznie, na krótkie okresy. Można zatem przyjąć, że to, iż szkoła niepubliczna sporadycznie wynajmie swoje pomieszczenia na działalność komercyjną nie powinno powodować automatycznie zmiany statusu obiektu. Tym bardziej, że będzie w tych pomieszczeniach nadal prowadzić działalność oświatową. W ocenie Sądu przepisy u.p.o.l. w takich sytuacjach nie wskazują jasnych wzorców postępowania bowiem w art. 6 ust. 3 tej ustawy ustawodawca odsyła do sytuacji; gdy w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania do danego roku podatkowego. Można zatem przyjąć, że wolą ustawodawcy było usankcjonowanie trwałej zmiany sposoby korzystania z posiadanej nieruchomości i to jeszcze w odniesieniu do roku podatkowego. W sytuacjach krótkotrwałej zmiany sposobu wykorzystania nieruchomości ze względu na przyjęty w Polsce sposób opodatkowania podatkiem od nieruchomości i aktualne brzmienie przepisów ustawy trudno przyjąć, że należy takie pomieszczenia opodatkować inaczej niż związane z zasadniczą działalnością oświatową. Sąd zastrzega także, że organ podatkowy może w ramach postępowania dowodowego dokonać innych ustaleń faktycznych w ramach kontroli rzeczywistego sposobu wykorzystania nieruchomości. W ocenie Sądu w sytuacji wyjścia na jaw okoliczności ukrywania pod działalnością oświatową prowadzenia na wydzielonych nieruchomości działalności stricte komercyjnej organ podatkowy posiada uprawnienie do zmiany decyzji w sprawie podatku od nieruchomości. Na marginesie warto dostrzec, iż sytuacja Skarżącego stowarzyszenia w przedmiocie sporadycznego wynajmu sal wykładowych może być analogiczna do sporadycznej działalności komercyjnej prowadzonej w publicznych placówkach edukacyjnych. 14. Biorąc pod uwagę specyfikę regulacji wydawania interpretacji indywidualnych Sąd uznał, że Prezydent W. naruszył przepis prawa materialnego – art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. poprzez jego błędną wykładnię, tym samym Sąd na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.