III SA/Wa 3545/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-01-05

Skład orzekający: Barbara Kołodziejczak-Osetek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej został należycie uzasadniony, aby sąd mógł ocenić przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków)?
Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji, jeśli strona skarżąca nie przedstawiła w sposób wnikliwy i poparty dowodami uzasadnienia wniosku, które pozwoliłoby na ocenę, czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak konkretnych informacji o sytuacji majątkowej i finansowej strony, które pozwoliłyby ocenić ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, uniemożliwia udzielenie ochrony tymczasowej.
Stan faktyczny
Skarżący R.C. wniósł skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Zarządu PFRON, dotyczącą solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki wobec PFRON. W ramach skargi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania obu decyzji, argumentując, że konieczność spłaty mogłaby doprowadzić do znacznej szkody w jego majątku osobistym i uniemożliwić zaspokojenie jego potrzeb życiowych (spłata kredytu, opłaty za matkę, leczenie). Sąd uznał, że uzasadnienie wniosku nie było wystarczające i nie wykazało przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z 6 listopada 2015 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] listopada 2015 r. w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności byłego prezesa wraz ze spółką za zaległości spółki z tytułu wpłat na PFRON za poszczególne okresy rozliczeniowe postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z 6 listopada 2015 r. Skarżący - R.C. wnioskiem zawartym w skardze z 28 października 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] września 2016 r. i poprzedzającej ją decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] listopada 2015 r. Skarżący ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania w piśmie z 30 listopada 2016 r. W uzasadnieniu powołał się na treść art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") i wyjaśnił, że w przypadku uznania przez Sąd skargi za zasadną, może okazać się, że odzyskanie majątku Skarżącego, przeznaczonego na zaspokojenie zobowiązań Spółki okaże się niemożliwe. Konieczność ponoszenia nieuzasadnionych nakładów przez Skarżącego doprowadziłoby do jego pokrzywdzenia i wyrządzenia znacznej szkody w majątku osobistym, a także uniemożliwi mu zaspokojenie potrzeb osobistych – jego i jego bliskich. Powołał się na obciążający go obowiązek spłaty kredytu za mieszkanie, obowiązek comiesięcznej płatności za pobyt matki Skarżącego w [...] , konieczność kosztownego (11 tys. zł za leki sprowadzane z zagranicy) leczenia choroby zakaźnej. Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z załączonych dokumentów, tj. z : zawiadomienia o najbliższej spłacie kredytu, umowy z MOPS, karty porady specjalistycznej, korespondencji mailowej z pośrednikiem w zakresie sprzedaży preparatów leczniczych, wydruków ze stron internetowych, oświadczenia lekarza (J. C. ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia wybranych jedynie informacji o sytuacji życiowej Strony, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie: sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. To na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. (post. NSA z dnia 8 listopada 2006 r., II FZ 666/06). Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Należy zauważyć, że Skarżący został obciążony odpowiedzialnością za zaległości spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej we wpłatach na PFRON (i odsetkach od wpłat) w kwocie, jak wynika z zaskarżonej decyzji, niespełna 13 tys. zł. Skarżący wskazał jedynie, że w przypadku uznania przez Sąd skargi za zasadną, może okazać się, że odzyskanie majątku Skarżącego, przeznaczonego na zaspokojenie zobowiązań Spółki mogłoby okazać się niemożliwe, albo co najmniej utrudnione. Konieczność ponoszenia nieuzasadnionych nakładów przez Skarżącego doprowadziłoby do jej pokrzywdzenia i wyrządzenia znacznej szkody w majątku osobistym, a także uniemożliwi mu zaspokojenie potrzeb osobistych związanych ze spłatą kredytu mieszkaniowego i opłatami za pobyt matki w [...] . Skarżący przekazał wprawdzie do Sądu szereg dokumentów (m.in. zawiadomienie o najbliższej spłacie kredytu, umowa z MOPS z [...] czerwca 2009 r., karty porady specjalistycznej, oświadczenie lekarza z [...] listopada 2016 r., wydruk ze stron internetowych) nie podał jednak żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jego sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Skarżący nie powołał również żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi w jego sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia. Nieznany pozostał stan majątkowy i finansowy Skarżącego, jak też osób mu bliskich, których potrzeby, jak zadeklarował, finansuje. Sąd zauważa, że nieprawdą jest, ze Skarżący ponosi w całości koszty pobytu matki w [...] , ponieważ z przekazanej Sądowi umowy z [...] wynika, że "opłata obciążająca M. O. wynosi 70 % jej dochodu (...)" (§ 2 pkt 1 umowy), zatem 30 % zostaje pozostawione dyspozycji matki Skarżącego. Sąd zauważa też, że z notatki lekarza J. C. z [...] listopada 2016 r. wynika, ze Skarżący został objęty Programem Terapeutycznym Ministerstwa Zdrowia, w przewidzianym trybie, chociaż czas oczekiwania na terapię wynosi 3-4 lata. Nawet przyjmując wskazany przez Skarżącego koszt terapii i opieki lekarskiej "we własnym zakresie", Sąd nie ma możliwości odniesienia tych kosztów do posiadanych przez Skarżącego zasobów finansowych (majątku), ponieważ Skarżący informacji takiej nie przedstawił. Uwagę tą należy też odnieść do ponoszonych przez Skarżącego wydatków z tytułu spłaty kredytu mieszkaniowego. Wobec poczynionych powyżej zastrzeżeń drugorzędne znaczenie wydaje się mieć fakt, że zadeklarowane ponoszone przez Skarżącego wydatki na leczenie przekraczają należność główną w zaległościach na PFRON. W ocenie Sądu, Skarżący nie wykazał więc istnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających możliwość wystąpienia przywołanych następstw, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Skoro Skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego wynikającego z wniosku o wstrzymanie wykonania i zaskarżonej decyzji o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Powyższe spowodowało, że Sąd nie uwzględnił wniosku, który nie został należycie uzasadniony. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, działając na podstawie przepisu art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło