III SA/Wa 356/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, sędzia WSA Piotr Przybysz (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. oddala skargę W dniu [...].04.2008 r. S. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej jako Skarżąca, Spółka lub Strona) prowadząca działalność gospodarczą w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, złożyła do [...] Urzędu Skarbowego zeznanie CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy 2007r., w którym Spółka wykazała następujące wyniki: - Przychody ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP 31.956.587,31 zł - Koszty uzyskania przychodów 27.776.619,07 zł - Dochód 4.179.968,24 zł - Odliczenia od dochodu 241.926,86 zł - Podstawa opodatkowania 3.938.041,00 zł - Podatek należny 748.228,00 zł Do ww. zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) Spółka załączyła informację CIT-8/0 o odliczeniach za rok podatkowy 2007, w którym wykazała odliczenia od dochodu/straty za 2004r. w kwocie 241.926,86zł.  W dniu 9.06.2008r. wpłynęła do [...] Urzędu Skarbowego korekta ww. zeznania, w której Spółka skorygowała przychody i koszty uzyskania przychodów, podając jako przyczynę zmianę w zakresie zrealizowanych dodatnich i ujemnych różnić kursowych. W korekcie tej wykazano: - Przychody ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP 31.974.834,13 zł - Koszty uzyskania przychodów 27.764.343,64 zł - Dochód 4.210.490,49 zł - Odliczenia od dochodu 241.926,86 zł - Podstawa opodatkowania 3.968.564,00 zł - Podatek należny 754.027, 00 zł W dniu [...].11.2009r. na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...].11.2009r. przeprowadzono wobec Skarżącej postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych za 2007r., w ramach którego przeprowadzono kontrolę podatkową W toku postępowania kontrolnego ustalono, że za 2007r. Skarżąca zawyżyła koszty uzyskania przychodów o: 1) kwotę 368.364,36zł - udokumentowaną fakturą nr [...] z dnia [...].02.2007r. wystawioną przez firmę J. B.V., [...], THE NEDERLANDS, VAT no. [...] na kwotę 78.000,00EUR, VAT należny 66.426,36zł, która zgodnie z wyjaśnieniem Spółki z dnia 06.04.2010r. dokumentowała zakup części zamiennych do automatów. Spółka dokonała przeliczenia kwoty 78.000,00EUR wykazanej na ww. fakturze na złote wg. wyliczonego i ogłoszonego przez NBP kursu średniego dla EURO z dnia wystawienia faktury, tj. z dnia 06.02.2007r. w następujący sposób: 78.000,00EUR x 3.8710 (średni kurs NBP dla waluty EURO - tabela średnich kursów NBP nr 26/A/NBP/2007 z dnia 06.02.2007r.) = 301.938,00zł. Ponadto Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. ustalił w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego, że S. Sp. z o.o. dokonała w księgach rachunkowych zapisu o treści: "[...] ." na kwotę 355.079,00zł oraz zapisu "[...]" na kwotę 78.117,38zł. W piśmie z dnia 1.03.2011r. Spółka wyjaśniła, że podstawę dokonania zapisu w księgach rachunkowych stanowiła faktura handlowa nr [...] z dnia [...].02.2007r., której wystawcą była firma J. B.V. dokumentująca zakup 30 szt. automatów typu BONUS JACKPOT i 30 szt. automatów typu CASH REELS (rodzaj automatu, nr inwentarzowy oraz nr fabryczny wskazano w tabeli na str. 4 i 5 decyzji organu I instancji). Spółka dokonała przeliczenia kwoty 78.000,00EUR, wykazanej na fakturze handlowej nr [...] z dnia [...].02.2007r. na złote wg wyliczonego i ogłoszonego przez NBP bieżącego kursu średniego dla EURO z dnia wystawienia faktury, tj. z dnia 06.02.2007r. w następujący sposób: 78.000,00 EUR x 3,8710 (średni kurs NBP dla waluty EURO - tabela średnich kursów NBP nr 26/A/NBP/2007 z dnia 06.02.2007r.) = 301.938,00zł.  Spółka ustaliła wartość początkową automatów w kwocie 7.219,94 zł, która wynika z poniższego wyliczenia: [301.938,00zł (wartość nabycia z faktury nr [...] z dnia [...].02.2007r.) + 53.141,00 zł (podatek akcyzowy) + 78.117,38zł (podatek należny VAT)]: 60. Celem ustalenia stanu faktycznego w zakresie transakcji zakupu towarów udokumentowanych ww. fakturami handlowymi: nr [...] z dnia [...].02.2007r. oraz nr [...] z dnia [...].02.2007r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. zwrócił się do holenderskiej administracji podatkowej z wnioskiem o udzielenie informacji w trybie art. 7 rozporządzenia 904/2010/WE na formularzu "SCAC 2004" nr referencyjny: E_PL_NL_20110725_117703_vuwbl7785_R, która udzieliła następującej odpowiedzi: a) faktura o numerze [...] dotyczy dostawy oprzyrządowania do maszyn do gier, b) faktura o numerze [...] dotyczy dostawy oprogramowania do przedmiotowych maszyn do gier, c) pod pojęciem sprzętu należy rozumieć kompletną szafę z wyjątkiem E-prom, który jest dostarczany z rzeczywistym oprogramowaniem gry (zawartość gry). Na pytanie o treści: "Czy po zamontowaniu oprogramowania wskazanego w fakturze handlowej nr [...] z dnia [...].02.2007r. do maszyn wskazanych w fakturze handlowej nr[...]z dnia [...].02.2007r., powstanie cały automat do gier", uzyskano odpowiedź: "Po instalacji oprogramowania w szafach możliwym jest stworzenie kompletnego i działającego automatu do gry". Na podstawie wyżej powołanej odpowiedzi holenderskiej administracji podatkowej organ kontroli skarbowej stwierdził, że faktury handlowe: nr [...] z dnia [...].02.2007r. oraz nr [...] z dnia [...] .02.2007r. dokumentują zakup 60 automatów do gier o niskich wygranych (BONUS JACKPOT i CASH REELS), oraz że cena ich nabycia wyniosła 156.000,00 EUR, co stanowi 603.876,00 zł wg wyliczenia: 156.000,00 EUR x 3,8710 (średni kurs NBP dla waluty EURO - tabela średnich kursów NBP nr 26/A/NBP/2007 z dnia 06.02.2007 r.). W związku z powyższym, organ I instancji stwierdził, że Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę 368.364,36 zł udokumentowaną fakturą nr [...] z dnia [...].02.2007r., która zgodnie z odpowiedzią holenderskiej administracji podatkowej dokumentowała dostawę oprzyrządowania do przedmiotowych automatów, bowiem zaliczyła tą kwotę bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów 2007r., natomiast wydatki te powinny zwiększać wartość początkową środków trwałych. 2) kwotę 13.837,95 zł - tj. o odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej 12 automatów BONUS JACKPOT o numerach inwentarzowych od BOJ 0017 do BOJ 0029, które nie były eksploatowane w 2007r., co potwierdziła Spółka w piśmie z dnia 10.09.2012r. 3) kwotę 357.782,56 zł - udokumentowaną fakturami nr [...] z dnia [...].07.2007r. i nr [...] z dnia [...].07.2007r., na kwoty 39.000,00EUR, VAT należny 32.259,08 zł wystawionymi przez firmę J. B.V., które zgodnie z pismem Spółki z dnia 06.04.2010r. dokumentowały zakup części do automatów. Spółka dokonała przeliczenia kwot 39.000,00EUR, wykazanych na ww. fakturach na złote wg. wyliczonego i ogłoszonego przez NBP bieżącego kursu średniego dla EURO z dnia wystawienia faktur, tj. z dnia 02.07.2007r. w następujący sposób: 39.000,00 EUR x 3,7598 (średni kurs NBP dla waluty EURO - tabela średnich kursów NBP nr 126/A/NBP/2007 z dnia 02.07.2007r.) = 146.632,20zł. Dodatkowo, w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. ustalił, że Skarżąca dokonała zapisu w księgach rachunkowych po stronie Wn konta [...] o treści: "[...]" i zapisu o treści "[...] ". W piśmie z dnia 01.03.2011r. Spółka wyjaśniła, że podstawę do dokonania ww. zapisów w księgach rachunkowych stanowiły faktury: o nr [...] z dnia [...].07.2007r. dokumentująca nabycie 30 automatów o niskich wygranych BONUS MAGIK o nr inwentarzowych od [...] do [...]oraz o nr [...] z dnia [...].07.2007r. dokumentująca zakup 30 automatów BONUS JACKPOT o nr inwentarzowych od nr [...]do [...]wystawione przez J. B.V. na kwoty 39.000,00EUR każda, VAT należny 32.259,08 zł. Spółka dokonała przeliczenia kwot 39.000,00 EUR wykazanych na ww. fakturach na złote wg. wyliczonego i ogłoszonego przez NBP bieżącego kursu średniego dla EURO z dnia wystawienia faktur, tj. z dnia [...] .07.2007r. w następujący sposób: 39.000,00 EUR x 3,7598 (średni kurs NBP dla waluty EURO - tabela średnich kursów NBP nr 126/A/NBP/2007 z dnia 02.07.2007r.) = 146.632,20zł. Celem ustalenia stanu faktycznego w zakresie transakcji zakupu towarów udokumentowanych ww. fakturami handlowymi tj.: nr [...] z dnia [...].07.2007r., nr [...] z dnia [...].07.2007r., nr [...] z dnia [...] .07.2007r. oraz nr [...] z dnia [...].07.2007r., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. zwrócił się do holenderskiej administracji podatkowej z wnioskiem o udzielenie informacji w trybie art. 7 rozporządzenia 904/2010/WE na formularzu "SCAC 2004", która udzieliła następującej odpowiedzi: "Faktury o numerach [...],[...],[...] oraz [...] to faktury proforma. Nie są to faktury sprzedaży. Zostały one przesłane na wniosek firmy S. Spółka z o. o., tak by mogła zapłacić zaliczkę za ostateczną dostawę. Całkowita kwota faktur proforma jest równa z kwotą, która została wymieniona na fakturze nr [...]. Faktura nr [...] dotyczy dostawy całej maszyny do gier". Jednocześnie w odpowiedzi na wniosek holenderska administracja podatkowa przekazała fakturę handlową nr [...] z dnia [...].06.2007r. na kwotę 156.000,00EUR. Z treści faktury handlowej nr [...] z dnia [...].06.2007r. wynika, że przedmiotem zakupu były automaty do gier wraz z oprogramowaniem (BONUS MAGIK i BONUS JACKPOT). W związku z tym organ kontroli skarbowej stwierdził, że z wyżej powołanego stanu faktycznego wynika, iż Strona dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia 30 automatów BONUS JACKPOT oraz 30 automatów BONUS MAGIK, których zakup został udokumentowany fakturą nr [...] z dnia [...].06.2007r. Natomiast faktury: nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] są fakturami proforma, które nie dokumentują sprzedaży towarów i zostały wystawione przez firmę J. B.V. na wniosek S. Spółka z o. o., aby mogła zapłacić zaliczkę za ostateczną dostawę. Tym samym organ I instancji stwierdził, że Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów za 2007r. o kwotę 357.782,56 zł, wynikającą z faktur handlowych o nr [...] z dnia [...].07.2007r. i nr [...] z dnia [...].07.2007r., powiększoną o podatki należne VAT (146.632,20 zł + 146.632,20 zł + 32.259,08 zł + 32.259,08 zł), gdyż faktury te nie dokumentowały wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. 4) kwotę 64.518,16 zł - stanowiącą kwoty podatków należnych VAT zapłaconych w oparciu o faktury handlowe nr [...] z dnia [...].07.2007r. i nr [...] z dnia [...].07.2007r. na zakup automatów do gier o niskich wygranych (BONUS MAGIK i BONUS JACKPOT), które to faktury nie dokumentowały wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. 5) kwotę 6.138,24 zł - o odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej 17 automatów BONUS JACKPOT o numerach inwentaryzacyjnych od BOJ 0060 do BOJ 0076, gdyż automaty te nie były eksploatowane przez Spółkę w 2007r. 6) kwotę 168.235,56 zł - na którą składały się wydatki na nabycie 15 automatów KAJOT MULTIGAME w kwocie 137.898,00 zł oraz podatek należny VAT w kwocie 30.337,56 zł udokumentowane fakturami nr [...] z dnia [...].08.2007r. oraz nr [...] z dnia [...].04.2007r. W piśmie z dnia 6.04.2010r. Spółka wyjaśniła, że faktura handlowa o nr [...] z dnia [...].04.2007r., której wystawcą była firma E., a.s. [...] , B., VAT no. CZ2626523, na kwotę 9.000,00EUR, 7.539,84zł VAT należny, dokumentowała zakup kitów naprawczych do automatów. Spółka dokonała przeliczenia kwoty 9.000,00 EUR wykazanej na ww. fakturze 7307040091 z dnia 18.04.2007r. na złote wg wyliczonego i ogłoszonego przez NBP bieżącego kursu średniego dla EURO z dnia wystawienia faktury, tj. z dnia 18.04.2007r. w następujący sposób: 9.000,00 EUR x 3,8080 (średni kurs NBP dla waluty EURO - tabela średnich kursów NBP nr 76/A/NBP/2007 z dnia 18.04.2007r.) = 34.272,00 zł. Natomiast faktura nr [...] z dnia [...].08.2007r. na kwotę 27.000,00 EUR, VAT należny 22.797,72 zł, której wystawcą była także firma E. a.s, dokumentowała zakup - zgodnie z wyjaśnieniami Spółki z dnia 06.04.2010r.- części do automatów. Spółka dokonała przeliczenia kwoty 9.000,00 EUR wykazanej na ww. fakturze [...] z dnia 18.04.2007r. na złote wg wyliczonego i ogłoszonego przez NBP bieżącego kursu średniego dla EURO z dnia wystawienia faktury, tj. z dnia 18.04.2007r., w następujący sposób: 9.000,00 EUR x 3,8080 (średni kurs NBP dla waluty EURO - tabela średnich kursów NBP nr 76/A/NBP/2007 z dnia 18.04.2007r.) = 34.272,00 zł. Celem ustalenia stanu faktycznego w zakresie transakcji zakupu towarów udokumentowanych ww. fakturami handlowymi tj.: nr [...] z dnia [...].08.2007r. oraz nr [...] z dnia [...].04.2007r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. zwrócił się do czeskiej administracji podatkowej z wnioskiem o udzielenie informacji w trybie art. 5 rozporządzenia 1798/2003/WE na formularzu "SCAC 2004", która udzieliła następującej odpowiedzi: "W trakcie ustnego postępowania przedstawiciel podatnika potwierdził dostawę towarów do Państwa podatnika, zgodnie z przedmiotowymi fakturami. Przedmiotem transakcji była dostawa automatów do gier, które były w posiadaniu firmy E. a.s. Te automaty do gier zostały zrekonstruowane oraz ulepszone zgodnie z wymaganiami polskiej firmy S. Spółka z o. o. Te zrekonstruowane automaty do gier były dostarczone w całości. Bazując na wystawionej fakturze nr [...] - zafakturowane zostało zrekonstruowanie i ulepszenie automatów do gier Kajot Casino Multigame do typu Kajot Kit S-m G. V. PL-1000, bazując na fakturze nr [...] zafakturowano sprzedaż 15 automatów do gier Kajot Kit S- m G. V. PL-1000 dokonaną do Państwa podatnika". Na podstawie treści wyżej powołanej odpowiedzi czeskiej administracji podatkowej organ I instancji stwierdził, że przedmiotem zakupu udokumentowanego fakturami o nr [...] z dnia [...].08.2007r. oraz o nr [...]z dnia [...].04.2007r. były automaty do gier w stanie niezmontowanym (o nr identyfikacyjnych wymienionych na str. 26 decyzji organu kontroli skarbowej), a nie, jak napisała Spółka w wyżej powołanym piśmie z dnia 06.04.2010r., części zamienne i kity naprawcze do automatów. Dodatkowo Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. ustalił w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego, że Skarżąca dokonała zapisu w księgach rachunkowych po stronie Wn o treści: "[...]" na kwotę 46.721,90zł oraz zapisu o treści "[...]" na kwotę 10.278,82 zł. Jak poinformowała Spółka w piśmie z dnia 1.03.2011r., podstawą do dokonania ww. zapisów w księgach rachunkowych Spółki była faktura handlowa nr [...] z dnia [...].04.2007r., której wystawcą była firma J. s.r.o., [...],[...] K., VAT no. CZ48267929 dokumentująca zakup 15 automatów KAJOT MULTIGAME na kwotę 10.500,00 EUR. Spółka dokonała przeliczenia kwoty 10.500,00 EUR wykazanej wyżej na złote wg wyliczonego i ogłoszonego przez NBP bieżącego kursu średniego dla EURO z dnia wystawienia faktury, tj. z dnia 25.04.2007r. w następujący sposób: 10.500,00 EUR x 3,7838 (średni kurs NBP dla waluty EURO - tabela średnich kursów NBP nr 81/A/NBP/2007 z dnia 25.04.2007r.) = 39.729,90zł. Organ zwrócił uwagę, iż z wyżej powołanego pisma Strony z dnia 1.03.2011r. wynika także, że podmiot uprawniony (Politechnika [...]) dokonał badania wyżej wymienionych automatów i wydał opinię techniczną - z badania poprzedzającego rejestrację - nr [...]z dnia [...].03.2007r., z której wynika, że przedmiotem badania było 15 automatów KAJOT MULTIGAME o numerach fabrycznych: [...], oraz że automaty będące przedmiotem badania zostały wyprodukowane przez firmę E. Z opinii tej wynika również, że badanie poprzedzające rejestrację ww. 15 automatów KAJOT MULTIGAME odbyło się na zlecenie Spółki z dnia 12.03.2007r., co zdaniem organu kontroli skarbowej świadczyło o tym, że Spółka w tym dniu była już w posiadaniu ww. automatów. W piśmie z dnia 10.09.2012r. Spółka podkreśliła, że nie może wskazać terminu otrzymania ww. faktur ze względu na bardzo odległy czas oraz że na faktury [...] i [...] rzeczywiście zakupiła części i kity naprawcze do automatów. Ponadto, jak wskazała Spółka, zakupiła od firmy J. s.r.o. automaty, które zostały Jej dostarczone. Jednakże po stwierdzeniu, że przedmiotowe automaty powinny zostać wyremontowane, Spółka odesłała je do firmy E. a.s. celem wyremontowania, gdyż to właśnie od tej firmy zakupiła kity naprawcze, co dokumentuje faktura [...]. Po wyremontowaniu firma E. a.s. odesłała Spółce kompletne automaty, co zgadza się z odpowiedzią czeskiej administracji podatkowej, i za powyższą usługę firma ta wystawiła fakturę [...]. Dalej Spółka wskazała, że fakturą za automaty była jedynie faktura nr [...] wystawiona przez firmę J. s.r.o., zaś pozostałe faktury, o których mowa, tj. [...]z dnia [...].08.2007r. i [...] dnia [...].04.2007r., były fakturami za usługę przerobienia automatów. W oparciu o informacje uzyskane od czeskiej administracji podatkowej Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W, ustalił, że Strona dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia 15 automatów KAJOT MULTIGAME, których zakup został udokumentowany ww. fakturami nr [...] z dnia [...].08.2007r. oraz nr [...] z dnia [...].04.2007r. wystawionymi przez firmę E., a.s., a nie fakturę handlową nr [...] z dnia [...].04.2007r., w której jako wystawca została wskazana firma J. s.r.o. W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że kwota 168.235,56 zł (137.898,00 zł za nabycie 15 automatów o niskich wygranych KAJOT MULTIGAME + 30.337,56zł podatek VAT), udokumentowana fakturami handlowymi nr: [...] z dnia [...].08.2007r. oraz [...] z dnia [...].04.2007r. za nabycie środków trwałych, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit b updop, nie będzie stanowiła kosztów uzyskania przychodów S. Sp. z o.o. za 2007r. Ponadto Dyrektor Kontroli Skarbowej w W. stwierdził, że Spółka zaniżyła koszty uzyskania przychodów za 2007r. o: 1) kwotę 19.252,80 zł - gdyż dokonała odpisów amortyzacyjnych od niższej wartości początkowej 19 automatów CASH REELS o numerach fabrycznych o nr [...] (tj. od wartości początkowej 7.219,94 zł, zamiast 14.439,88 zł). Zgodnie z przedłożonymi przez Spółkę dokumentami OT "[...]" od nr [...]do [...] wynika, że: a) 2 automaty o nr inwentarzowych [...],[...] zostały przyjęte przez Spółkę do eksploatacji w dniu 15.02.2007r., ich amortyzację rozpoczęto w marcu 2007r., b) 4 automaty o nr inwentarzowych [...],[...],[...],[...]zostały przyjęte przez Spółkę do eksploatacji w dniu 05.03.2007r., a ich amortyzację rozpoczęto w kwietniu 2007r., c) 13 automatów o nr inwentarzowych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...], [...]zostały przyjęte przez Spółkę do eksploatacji w dniu 04.04.2007r., a ich amortyzację rozpoczęto w maju 2007r. 2) kwotę 833,46 zł - gdyż dokonała odpisów amortyzacyjnych od niższej wartości początkowej 2 automatów BONUS JACKPOT o numerach inwentarzowych [...],[...] (od wartości początkowej 5.754,84 zł zamiast 14.089,23 zł), 3) kwotę 11.304,00 zł - gdyż dokonała odpisów amortyzacyjnych od niższej wartości początkowej 11 automatów KAJOT MULTIGAME o numerach inwentarzowych od nr [...]do nr [...],[...],[...],[...]. Zgodnie z przedłożonymi przez Spółkę dokumentami OT "[...]" nr [...]do nr [...]wynika, że: a) 2 automaty o nr inwentarzowych [...],[...], zostały przyjęte przez Spółkę do eksploatacji w dniu 13.06.2007r., a ich amortyzację rozpoczęto w lipcu 2007r., b) 2 automaty o nr inwentarzowych [...],[...], zostały przyjęte przez Spółkę do eksploatacji w dniu 19.06.2007r., a ich amortyzację rozpoczęto w lipcu 2007r., c) 1 automat o nr inwentarzowym [...]został przyjęty przez Spółkę do eksploatacji w dniu 01.06.2007r., a jego amortyzację rozpoczęto w lipcu 2007r., d) 6 automatów o nr inwentarzowych [...],[...],[...],[...],[...],[...]zostały przyjęte przez Spółkę do eksploatacji w dniu 18.05.2007r., a ich amortyzację rozpoczęto w czerwcu 2007r. W związku z powyższym Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. stwierdził, że wyniki finansowe Spółki za 2007r.przedstawiały się następująco: - Przychody ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP 31.974.834,13 zł - Koszty uzyskania przychodów 26.816.857,07 zł - Dochód 5.157.977,06 zł - Odliczenia od dochodu 241,926,86 zł - Podstawa opodatkowania 4.916.050,00 zł - Podatek należny 934.050,00 zł Jednocześnie, pomimo że uznano księgi podatkowe Spółki za 2007r. za nierzetelne w rozumieniu art. 193 § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania i stosownie do art. 23 § 2 Ordynacji podatkowej za podstawę opodatkowania przyjęto kwoty wynikające z ksiąg podatkowych w części uznanej za dowód, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] marca 2013r. określił Skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007r. w kwocie 934.050,00 zł. Od powyższej decyzji Skarżąca złożyła odwołanie wnosząc o jej: - uchylenie w całości i umorzenie postępowania ze względu na jego bezzasadność, bądź alternatywnie, w przypadku nieuwzględnienia wniosku o umorzenie postępowania, - ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z przedłożeniem przez Stronę dowodów w postaci oświadczenia holenderskiej Spółki J. B.V. z dnia 18.01.2013r. i czeskiej Spółki E. a.s. z dnia 05.04.2010r. Spółka zarzuciła organowi I instancji naruszenie następujących przepisów Ordynacji podatkowej: 1) art. 121 oraz art. 122 - poprzez niepodjęcie działań zmierzających do właściwego wyjaśnienia stanu faktycznego postępowania podatkowego i założenie niekorzystnej dla podatnika tezy dowodowej i tym samym zaburzenie zaufania podatnika do działań organów podatkowych; 2) art. 125 § 1 - poprzez nadmierne przedłużenie czasu trwania postępowania kontrolnego; 3) art. 193 § 1 i § 2 - poprzez zakwestionowanie rzetelności prowadzenia ksiąg podatkowych w sytuacji, gdy księgowość Spółki prowadzona była prawidłowo i w pełni odzwierciedlała zdarzenia gospodarcze. W uzasadnieniu odwołania Spółka podtrzymała wcześniejsze twierdzenie, że faktura nr [...] z dnia [...].02.2007r., wystawiona przez firmę J. B.V. jest fakturą, która dokumentuje zakup gotowych do użycia automatów BONUS JACKPOT od nr [...]do nr [...]oraz automatów CASH REELS nr [...]do nr [...], a faktura nr [...]z dnia [...].02.2007r., wystawiona również przez tę firmę jest fakturą, która dokumentuje zakup części zamiennych do automatów typu BONUS JACKPOT i CASH REELS. Strona stwierdziła także, że niezrozumiałym jest dla Niej tłumaczenie holenderskiej administracji podatkowej, z którego wynika, że gotowe automaty do gry powstały w wyniku połączenia przedmiotów opisanych w tych dwóch fakturach. W związku z tym koszty uzyskania przychodu zostały wyliczone w sposób prawidłowy. Jeśli chodzi o przyjęcie do użytkowania i amortyzację automatów, Strona wyjaśniła, że w piśmie z dnia 10.09.2012r. omyłkowo wskazała błędne daty przyjęcia wielu automatów do użytkowania, ze względu na błąd komputera. Ponadto Spółka podkreśliła, że ustalenia poczynione przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego opierają się na błędnych twierdzeniach holenderskich organów podatkowych, które stwierdziły, że faktury o numerach [...],[...],[...],[...] były fakturami proforma do faktury nr 20702955, która rzekomo ma dokumentować zakup całej maszyny do gier. Natomiast Strona dysponuje oświadczeniem wyrażonym przez odpowiednio umocowaną osobę Spółki J. B.V. (przedłożonym wraz z odwołaniem), z którego wynika wprost, że faktura nr [...] dokumentuje zbiorczo to, co dokumentują poszczególne 4 faktury. Dodatkowo Spółka stwierdziła, że do Jej siedziby nigdy nie dotarła faktura nr [...]. Sam opis umieszczony na fakturze nie może stanowić jednoznacznego stwierdzenia, jakoby zakupione przez Spółkę automaty zostały przywiezione do Polski w całości. Jest to niezgodne z prawdą i stanowiskiem Odwołującej, która twierdzi, że przedmiotem sprzedaży były części do automatów. Co więcej, w ewidencji księgowej Spółki przedmiotowe faktury widnieją jako faktury właściwe, natomiast faktura nr [...] z dnia 28.06.2007r. na kwotę 156.000,00EUR nigdy nie była w posiadaniu Spółki. Spółka wskazała także, że na podstawie faktur o nr: [...] z dnia [...].07.2007r. oraz [...] z dnia [...].07.2007r. zostały zakupione części do automatów, zaś faktury o numerach [...] z dnia [...].07.2007r. i [...] z dnia [...].07.2007r. są dowodem zakupu gotowych do użycia automatów. Ponadto, wymienione 4 faktury nie mogły być fakturami proforma choćby z tego powodu, że figuruje na nich data późniejsza, niż na fakturze nr [...]. W kwestii odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej automatów o numerach inwentarzowych od [...]do [...], to w piśmie z dnia 10.09.2012r. Spółka podała błędne daty ich przyjęcia do użytkowania - ze względu na błąd komputera. Dowodem tego, że został popełniony błąd w piśmie Spółki z dnia 10.09.2012r., są zgłoszenia uruchomienia ww. automatów przesłane do właściwych urzędów celnych i zatwierdzone przez naczelników tych urzędów, co jednoznacznie wskazuje, że data przyjęcia do użytkowania była w 2007r. Odnośnie ustaleń poczynionych w zakresie informacji uzyskanych od czeskiej administracji podatkowej, świadczących jakoby automaty do gier o niskich wygranych kupione w Czechach zostały sprowadzone do Polski w całości, a nie w częściach, Spółka podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, że dokonane ulepszenia automatu poprzez wgranie nowego oprogramowania lub wymiany niektórych jego podzespołów, nie mogą być traktowane jako zakup nowego kompletnego automatu do gier o niskich wygranych. Spółka wskazała także, że faktura handlowa nr [...] z [...].08.2007r. nie była fakturą dotyczącą zakupu automatów, gdyż dotyczyła jedynie zakupu części do automatów. Także faktura handlowa nr [...] z dnia [...].04.2007r. nie dotyczyła zakupu automatów, gdyż była to faktura za usługę remontu automatów. Jednocześnie Strona wskazała, że w piśmie z 06.04.2010r. udzielono nieprecyzyjnej odpowiedzi, jakoby faktura ta dotyczyła zakupów części do automatów. Ponadto na podstawie faktur nr [...] i [...]Spółka rzeczywiście zakupiła części i kity naprawcze do automatów oraz usługę ich montażu. S. Sp. z o.o. zakupiła automaty od firmy J. s.r.o, które zostały Jej dostarczone. Po stwierdzeniu, że powyższe automaty należy wyremontować odesłano je do firmy E. a.s. w celu wyremontowania, gdyż to od tej firmy zakupione zostały kity naprawcze, co dokumentuje faktura [...]. Po wyremontowaniu firma E. a.s. odesłała Skarżącej kompletne automaty, co zgadza się z odpowiedzią czeskiej administracji podatkowej. Za tę usługę została wystawiona faktura 7307040091. Tym samym koszty uzyskania przychodu zostały wyliczone w sposób prawidłowy, czego dowodem jest oświadczenie E., a.s. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż Skarżąca zaliczyła do kosztów podatkowych 2007r. wydatki na zakup "części zamiennych" do automatów do gier o niskich wygranych, które dokumentowała faktura nr [...] z dnia 06.02.2007r. wystawiona przez J. B.V. Natomiast zakup całych automatów BONUS JACKPOT od nr [...] do nr [...] oraz automatów CASH REELS od nr [...] do nr [...] (łącznie 60 szt.) dokumentowała - zgodnie z twierdzeniem Spółki - faktura nr [...] z dnia [...].02.2007r., której wystawcą była również firma J. B.V. Zgodnie ze stanowiskiem Spółki zamontowanie części zakupionych na podstawie faktury nr [...] z dnia [...].02.2007r. nie wpływało bezpośrednio na działanie automatów. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W. dowody zebrane w trakcie prowadzonego wobec Spółki postępowania kontrolnego wskazują, że ww. faktury dokumentowały zakup w stanie niezmontowanym 60 automatów do gier o niskich wygranych. Powyższe potwierdza odpowiedź udzielona przez holenderską administrację podatkową na wniosek o udzielenie informacji w trybie art. 7 rozporządzenia 904/201 O/WE na formularzu "SCAC 2004", z której wyraźnie wynika, że faktury handlowe nr [...] z dnia [...].02.2007r. oraz nr [...] z dnia [...].02.2007r. dokumentowały zakup w stanie niezmontowanym 30 automatów BONUS JACKPOT o nr inwentarzowych od [...] do[...]i 30 automatów CASH REELS o nr inwentarzowych od [...] do [...] oraz że cena ich nabycia wyniosła 156.000,00 EUR (603.876,00 zł). Organ zauważył, że holenderska administracja podatkowa informację co do przedmiotu sprzedaży i przebiegu transakcji dokumentowanych ww. fakturami posiadała od firmy J. B.V., a więc wystawcy przedmiotowych faktur. Zdaniem Organu z powyższego wynika, że wartość początkowa każdego z automatów do gier o niskich wygranych wynosi 14.439,88 zł, co wynika z następującego wyliczenia: [301.938,00 zł (wartość nabycia wynikająca z faktury nr [...] z dnia [...].02.2007r.) + 301.938,00 zł (wartość nabycia wynikająca z faktury nr [...] z dnia [...].02.2007r.) + 106.282,00 zł (podatek akcyzowy) + 156.235,00 zł (podatek należny VAT)]:60. Zatem według Organu Spółka miała prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej jednego automatu - w kwocie 14.439,88 zł. Tym samym Spółka niezasadnie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów 2007r. łączną kwotę 368.364,06 zł, wynikającą z faktury nr [...] z dnia [...].02.2007r., bowiem wydatki te winny zwiększać wartość początkową nabytych środków trwałych. Organ odwoławczy nie dał wiary twierdzeniom Spółki podniesionym w odwołaniu od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W., że w piśmie z dnia 10.09.2012r. Spółka omyłkowo wskazała błędne daty przyjęcia wielu automatów do użytkowania, ze względu na błąd komputera. Wskazał, iż Organ I instancji w piśmie z dnia 10.02.2011r. zwrócił się do Spółki o przedłożenie dokumentów OT, na podstawie których Spółka przyjęła automaty do użytkowania. Spółka w toku postępowania nie przedłożyła dokumentów OT, na podstawie których przyjęła ww. automaty do użytkowania, a z Jej wyjaśnień zawartych w piśmie z dnia 10.09.2012r. wynika, że wymienione automaty nie były przez Spółkę eksploatowane w 2007r., gdyż rozpoczęcie ich eksploatacji nastąpiło w latach następnych. Ponadto, w ocenie organu odwoławczego dokumenty zebrane w toku prowadzonego postępowania podatkowego wskazują także, że faktury nr [...],[...],[...] i [...] z dnia [...].07.2007r., wystawione przez J. B.Y., były fakturami proforma (a nie fakturami sprzedaży) do faktury nr [...], która to faktura dokumentowała zakup maszyn do gier o niskich wygranych, tj. 30 automatów BONUS JACKPOT o nr inwentarzowych od [...]do [...]oraz 30 automatów BONUS MAGIK o nr inwentarzowego od [...]do [...]. Fakt ten został potwierdzony przez holenderską administrację podatkową na wniosek złożony przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. o udzielenie informacji w trybie art. 7 rozporządzenia 904/2010/WE na formularzu "SCAC 2004". W odpowiedzi na ww. wniosek holenderska administracja podatkowa przekazała fakturę handlową nr [...] z dnia [...].06.2007r. na kwotę 156.000,00 EUR, którą otrzymała od wystawcy, tj. od firmy J. B.V. i poinformowała, że całkowita kwota faktur proforma jest równa z kwotą, która została wymieniona na fakturze nr [...], dokumentującej zakup automatów. Organ podkreślił, że holenderska administracja podatkowa udzieliła odpowiedzi w oparciu o informacje, które uzyskała od firmy J. B.V., która jako wystawca wyżej wymienionej faktury handlowej nr [...] z dnia 28.06.2007r. posiadała wiedzę na temat rodzaju towarów, których sprzedaż została udokumentowana tą fakturą. W związku z tym, zdaniem Organu, Skarżąca niezasadnie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów 2007r. wydatki w łącznej kwocie 357.782,56 zł, udokumentowane fakturami nr [...] z dnia [...].07.2007r. i nr [...] z dnia [...].07.2007r., które w ocenie Strony potwierdzały zakup części do automatów do gier o niskich wygranych, jak również kwotę podatku VAT należnego, zapłaconego w oparciu faktury nr [...] z dnia [...].07.2007r. i [...]z dnia [...].07.2007r. Organ stwierdził, iż faktury te nie dokumentowały wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a więc nie stanowiły dokumentu księgowego. Zostały wystawione na wniosek Skarżącej, aby mogła zapłacić zaliczkę za ostateczną dostawę, którą dokumentowała faktura nr [...] z dna [...].06.2007r. W kwestii załączonego przez Stronę do odwołania pisma z dnia 18.01.2013r., sporządzonego przez J. B.V., zatytułowanego "[...]", Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że dokument ten nie może stanowić dowodu w sprawie, ponieważ został on podpisany przez K. W., natomiast w aktach sprawy brak jest dokumentów uprawniających ww. osobę do występowania w imieniu ww. firmy oraz składania w jej imieniu jakichkolwiek oświadczeń. Odnośnie argumentów Spółki w kwestii błędnych dat przyjęcia do użytkowania automatów wskazanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, organ odwoławczy zauważył, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. w piśmie z dnia 10.02.2011r. zwrócił się do Strony o przedłożenie dokumentów OT, na podstawie których przedmiotowe automaty zostały przyjęte do użytkowania, jednakże Spółka nie przedłożyła tych dokumentów w toku postępowania. Natomiast z wyjaśnień Strony zawartych w piśmie z dnia 10.09.2012r., wynika, że przedmiotowe automaty nie były eksploatowane w 2007r., a w latach następnych. Ponadto Organ zauważył, że Skarżąca dokonała zapisu w księgach rachunkowych po stronie Wn konta 401-10 "Zużycie pozostałych materiałów" zapisu o treści: "Storno" na kwotę 34.272,00 zł, którego podstawą wg. wyjaśnień Spółki z dnia 06.04.2010r. była faktura nr [...] z dnia [...].04.2007r. na kwotę 9.000,00 EUR (34.272,00 zł), VAT należny 7.539,84 zł, wystawiona przez firmę E. a.s. na zakup "kitów naprawczych do automatów". Dodatkowo Spółka dokonała zapisu w księgach rachunkowych po stronie Wn konta 401-10 "Zużycie pozostałych materiałów" zapisu o treści: "7307080157 - 27.000,00 EUR" w kwocie 103.626,00 zł, którego podstawą, wg. wyjaśnień Spółki z dnia 6.04.2010r., była faktura nr [...] z dnia [...].08.2007r. na kwotę 27.000,00 EUR (103.626,00 zł), VAT należny 22.797,72 zł, wystawiona przez firmę E. a.s. na zakup "części do automatów". W związku z powyższym Skarżąca zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów 2007r. wydatki w łącznej kwocie 168.235,56zł, wynikającej z ww. faktur wraz z podatkiem VAT. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, iż celem ustalenia stanu faktycznego w zakresie transakcji zakupu towarów udokumentowanych ww. fakturami handlowymi tj.: nr [...] z dnia [...].08.2007r. oraz nr [...] z dnia [...].04.2007r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. zwrócił się do czeskiej administracji podatkowej z wnioskiem o udzielenie informacji w trybie art. 5 rozporządzenia 1798/2003/WE na formularzu "SCAC 2004", która udzieliła następującej odpowiedzi: "W trakcie ustnego postępowania przedstawiciel podatnika potwierdził dostawą towarów do Państwa podatnika, zgodnie z przedmiotowymi fakturami. Przedmiotem transakcji była dostawa automatów do gier, które były w posiadaniu firmy E. a.s. Te automaty do gier zostały zrekonstruowane oraz ulepszone zgodnie z wymaganiami polskiej firmy S. Spółka z o.o. Te zrekonstruowane automaty do gier były dostarczone w całości. Bazując na wystawionej fakturze nr [...]- zafakturowane zostało zrekonstruowanie i ulepszenie automatów do gier Kajot Casino Multigame do typu Kajot Kit S-m G.V. PL-1000, bazując na fakturze nr 7307080157 zafakturowano sprzedaż 15 automatów do gier Kajot Kit S-m G. V. PL-1000 dokonaną do Państwa podatnika". Organ zwrócił uwagę, iż Spółka dokonała zapisu w księgach rachunkowych po stronie Wn konta 010-09 "AUTOMATY" zapisu o treści: "270551 - 10.500,00 EUR" na kwotę 46.721,90 zł oraz zapisu o treści "VAT 04/07" na kwotę 10.278,82 zł, którego podstawą wg. wyjaśnień Spółki z dnia 1.03.2011r. była faktura handlowa nr 270551 z dnia 25.04.2007r., której wystawcą była firma J. s.r.o., dokumentująca zakup 15 automatów KAJOT MULTIGAME na kwotę 10.500,00 EUR (39.729,90 zł). W piśmie tym Spółka poinformowała, że uprawniony podmiot (Politechnika [...]) dokonał badania wyżej wymienionych automatów i wydał opinię techniczną - z badania poprzedzającego rejestrację - nr [...] z dnia [...].03.2007r., z której wynika, że przedmiotem badania było 15 automatów KAJOT MULTIGAME, które zostały wyprodukowane przez firmę E.. Z kolei w piśmie z dnia 10.09.2012r. Spółka podkreśliła, że automaty KAJOT MULTIGAME zakupiła od firmy J. s.r.o., ale po stwierdzeniu, że powinny zostać wyremontowane, Spółka odesłała je do firmy E. a.s., gdyż to właśnie od tej firmy zakupiła kity naprawcze, co dokumentuje faktura 7307080157. Po wyremontowaniu firma E. a.s. odesłała Spółce kompletne automaty, co zgadza się z odpowiedzią czeskiej administracji podatkowej i za powyższą usługę firma ta wystawiła fakturę 7307040091. Spółka wskazała, że fakturą za automaty była jedynie faktura nr [...] wystawiona przez firmę J. s.r.o., natomiast faktury nr [...] z dnia 24.08.2007r. i 7307040091 z dnia 18.04.2007r. były fakturami za usługę przerobienia automatów. W związku z powyższym w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W., zakup kompletnych automatów do gier o niskich wygranych KAJOT MULTIGAME, szt. 15 dokumentują faktury nr [...] z dnia [...].08.2007r. oraz nr [...] z dnia [...].04.2007r., wystawione przez firmę E., a.s., a nie faktura handlowa nr [...] z dnia 25.04.2007r., której wystawcą była firma J. s.r.o. Zaznaczył, iż takie wnioski wynikają z odpowiedzi czeskiej administracji podatkowej. W ocenie Organu o tym, że przedmiotem zakupu udokumentowanego przedmiotowymi fakturami były kompletne automaty do gier, świadczy również informacja zawarta w opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację nr [...]z dnia [...] 03.2007r., wydanej przez Politechnikę [...], z której wynika, że przedmiotem badania było 15 automatów KAJOT MULTIGAME, które zostały wyprodukowane przez firmę E.. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, Spółka niezasadnie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów w 2007r. wydatki w łącznej kwocie 168.235,56 zł, wynikające z faktur o nr [...] z dnia [...].08.2007r. oraz o nr [...] z dnia [...].04.2007r., których wystawcą była firma E., bowiem przedmiotowe faktury dokumentowały nabycie środków trwałych w postaci 15 automatów o niskich wygranych KAJOT MULITGAME, a więc stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b updop nie podlegały bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów podatkowych. Dyrektor Izby Skarbowej ustosunkowując się do treści dokumentu pt. "Oświadczenie" sporządzone w języku polskim z datą 05.04.2010r., które zostało złożone (jak twierdzi Spółka) przez firmę E. a.s., stwierdził, że oświadczenie to nie może stanowić dowodu w sprawie, gdyż postępowanie prowadzone przez czeską administrację podatkową na wniosek o udzielenie informacji w trybie art. 5 rozporządzenia 1798/2003/WE na formularzu "SCAC 2004" nr referencyjny: E_PL_CZ_20110531 116913 P201101135 odbyło się w terminie od 31.05.2011r. (data wysłania wniosku) do 03.10.2011r. (data otrzymania odpowiedzi). W ocenie Organu nie jest więc możliwe, aby wyżej powołany dokument pt. "Oświadczenie" sporządzony z datą 5.04.2010 r. odnosił się do postępowania prowadzonego przez czeską administrację podatkową w okresie późniejszym, tj. od 31.05.2011r. do 3.10.2011r. Organ wyjaśnił, iż pomimo tego, że uznano prowadzone przez Spółkę księgi podatkowe w zakresie nieprawidłowości wskazanych w przedmiotowej decyzji za nierzetelne w rozumieniu przepisu art. 193 § 1 Ordynacji podatkowej, to odstąpiono od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania i kierując się postanowieniami art. 23 § 2 Ordynacji podatkowej za podstawę opodatkowania przyjęto kwoty wynikające z ksiąg podatkowych w części uznanej za dowód, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania. Zarzuty odwołania uznał za niezasadne. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 121 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej - poprzez niepodjęcie działań zmierzających do właściwego wyjaśnienia stanu faktycznego postępowania podatkowego, założenie określonej - niekorzystnej dla Podatnika tezy dowodowej i tym samym zaburzenie zaufania podatnika do działań organów podatkowych, 2) art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez nadmierne przedłużenie czasu trwania postępowania kontrolnego, 3) art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez nieprzeprowadzenie istotnych dla sprawy dowodów (dowodu z opinii biegłego specjalisty do spraw badania automatów do gier o niskich wygranych) i jednocześnie nierozpatrzenie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, 4) art. 191 Ordynacji podatkowej - poprzez stwierdzenie, że dokonywane przez podatnika zakupy komponentów automatów stanowią w rzeczywistości kompletne automaty, co ma wpływ na powstanie obowiązku podatkowego, 5) art. 193 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej - poprzez zakwestionowane rzetelności ksiąg podatkowych prowadzonych przez podatnika, 6) art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez niepowołanie biegłego posiadającego wiadomości specjalne w zakresie automatów do gier o niskich wygranych i tym samym niepodjęcie działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazała, że pomimo wyjaśnień udzielonych przez Spółkę w toku postępowania kontrolnego oraz odwoławczego, a ponadto przedstawionych dowodów organy obu instancji zakwestionowały stanowisko Spółki dotyczące okoliczności zakupu komponentów do automatów do gier o niskich wygranych w dalszym ciągu arbitralnie stwierdzając, że przedmiotem dokonywanych przez Spółkę zakupów były nie części do automatów, a całe automaty. Spółka wskazała, iż organ II instancji w sposób nieuzasadniony, bezpodstawnie - bez dokładnego zbadania sprawy, po otrzymaniu informacji od holenderskiej administracji podatkowej arbitralnie uznał, że dokonany przez Spółkę zakup udokumentowany fakturami nr [...] oraz [...] (obie wystawione przez holenderską Spółkę J. B.V.) dotyczył zakupu całych automatów, a nie komponentów do automatów. W ocenie Skarżącej żaden organ administracji podatkowej (w tym także administracji podatkowej z Holandii) nie posiada wiedzy specjalistycznej w zakresie konstrukcji automatów do gier o niskich wygranych i sposobów ich montażu i składania. Informacja taka mogłaby pochodzić jedynie od biegłego specjalizującego się w badaniu automatów do gier o niskich wygranych. Wobec tego jedynie na podstawie pisma od holenderskiej administracji podatkowej nie ma możliwości stwierdzenia, że komponenty do automatów zakupione przez Spółkę w Holandii były użyte do funkcjonujących już w Polsce automatów, czy też posłużyły do złożenia nowych automatów lub też czy mogły wprost stanowić kompletne automaty do gier o niskich wygranych (co ma istotny wpływ na określenie zobowiązania podatkowego Spółki). Powyższe w ocenie Skarżącej w pełni uzasadniało powołanie biegłego specjalisty, który w ciągu trwającego (od momentu wszczęcia) niemal cztery lata postępowania podatkowego miałby wystarczająco dużo czasu, aby przeprowadzić kompleksowe badania i ocenić, czy komponenty zakupione przez Spółkę do automatów do gier o niskich wygranych stanowiły w rzeczywistości kompletne automaty, czy też mogły być użyte jako części zamienne do innych automatów - czy też po przeprowadzeniu odpowiednich prac adaptacyjnych i dokonania ulepszeń (choćby poprzez wgranie nowego oprogramowania lub wymiany niektórych jego podzespołów) mogły służyć do "zbudowania" nowego automatu. Biegły byłby w stanie określić, czy takie zabiegi mogą być traktowane jako zakup nowego kompletnego automatu do gier o niskich wygranych, czy też jedynie (jak twierdzi Spółka) jako jeden ze sposobów na zbudowanie automatu z posiadanych komponentów i podzespołów. Z uwagi na brak powołania biegłego w postępowaniu kontrolnym kwestie te nie zostały do dziś wyjaśnione. Skarżąca podtrzymała wcześniejsze twierdzenia, że faktura [...] z dnia [...] lutego 2007r. wystawiona przez firmę J.B.V. jest fakturą, która dokumentuje zakup automatów BONUS JACKPOT od nr [...] do nr [...] oraz automatów CASH REELS nr [...] do nr [...] , a faktura VAT [...] z dnia [...] lutego 2007r. wystawiona również przez firmę J. B.V. jest fakturą, która dokumentuje zakup części zamiennych do automatów. Strony za niezrozumiałe uznała tłumaczenie holenderskiej administracji podatkowej, z którego wynika według polskich organów podatkowych, że gotowe automaty do gry powstały w wyniku połączenia przedmiotów opisanych w tych dwóch fakturach. Tym samym uzasadnia to zajęte stanowisko i konieczność przeprowadzenia stosownego postępowania dowodowego - w postaci powołania stosownego biegłego. Według Skarżącej w miejsce przeprowadzenia właściwego postępowania dowodowego organ podatkowy arbitralnie zakwestionował twierdzenia Spółki i dowody przez Nią przedkładane, stwierdzając, że wydatki dotyczące części zamiennych do automatów wynikające z faktury VAT [...] z dnia [...].02.2007 r. powinny zwiększyć wartość zakupionych przez Spółkę automatów (zakupionych na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...].02.2007r.), podczas gdy zakup ten dotyczył części zamiennych do automatów i jako taki mógł zostać uznany jako koszt uzyskania przychodu w 2007r. i tym samym nie istniała konieczność dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Zdaniem Strony organ II instancji nie wziął pod uwagę wyjaśnień Spółki złożonych w odwołaniu do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. i dotyczących tego, że Skarżąca dysponuje oświadczeniem (deklaracją) wyrażonym przez odpowiednio umocowaną osobę w holenderskiej Spółce J. B.V., z którego wynika wprost, że faktura nr [...] dokumentuje zbiorczo to, co dokumentują poszczególne cztery faktury VAT o numerach [...],[...], [...],[...]. Ponadto podniosła, iż do siedziby Skarżącej nigdy nie dotarła ww. faktura nr [...]. Sam opis umieszczony na fakturze (nigdy nie doręczonej kupującemu – Skarżącej) nie może stanowić jednoznacznego stwierdzenia, jakoby zakupione przez Spółkę automaty zostały przywiezione do Polski w całości. Powyższe jest niezgodne z prawdą i ze stanowiskiem Spółki, która stwierdziła, że przedmiotem sprzedaży były części do automatów. Co więcej, w ewidencji księgowej Podatnika ww. cztery faktury widnieją jako faktury właściwe, natomiast faktura nr [...] z dnia 28 czerwca 2007r. na kwotę 156.000,00 EUR, na którą powołuje się holenderska administracja podatkowa, a za nią Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W., nigdy nie była w posiadaniu Strony (co jest do zweryfikowania przez organy podatkowe, gdyż całość dokumentów podatkowych Spółki od chwili wszczęcia postępowania kontrolnego znajduje się w posiadaniu organów podatkowych). Ponadto wskazała, że na podstawie faktur o numerach [...] z dnia [...].07.2007r. oraz [...] z dnia [...].07.2007r. zostały zakupione części do automatów, zaś faktury o numerach [...] z dnia [...].07.2007r. i [...] z dnia [...].07.2007r. roku są dowodem zakupu automatów. Zdaniem Skarżącej wymienione cztery faktury nie mogły być fakturami proforma choćby z tego powodu, że figuruje na nich data późniejsza ([...].07.2007r.), niż na fakturze nr [...] ([...].06.2007r.), czego dowodem jest oświadczenie J. B.V. Skarżąca podniosła, iż pomimo powyższego stanu faktycznego i podnoszonej argumentacji organ podatkowy w sposób arbitralny stwierdził, że Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów wynikające z faktur VAT o numerach [...], 10702506, [...],[...] i zakwestionował dokonane przez Podatnika zaliczenie w koszty uzyskania przychodów w roku 2007r. zakupów części do automatów udokumentowane ww. fakturami. W kwestii zarzutów organów podatkowych dotyczących kontaktów handlowych S. Sp. z o.o. z kontrahentami z Czech oraz informacji uzyskiwanych od czeskiej administracji podatkowej dotyczących tego, że automaty do gier o niskich wygranych kupione w Czechach w firmie E. A.S. zostały sprowadzone do Polski w całości, a nie w częściach, Strona podtrzymała stanowisko, że dokonanie ulepszenia automatu (poprzez wgranie nowego oprogramowania lub wymiany niektórych jego podzespołów) nie może być traktowane jako zakup nowego kompletnego automatu do gier o niskich wygranych, co potwierdza poniekąd sam organ II instancji, pisząc, że: "automaty do gier zostały zrekonstruowane i ulepszone zgodnie z wymaganiami polskiej firmy S.". Skarżąca zaznaczyła, że faktura VAT nr [...] z [...].08.2007r. nie była fakturą dotyczącą zakupu automatów, bowiem dotyczyła ona jedynie zakupu części do automatów. Faktura VAT nr [...] z dnia [...].04.2007r. również nie dotyczyła zakupu automatów, gdyż była to faktura za usługę remontu automatów. Spółka w piśmie z 6.04.2010r. omyłkowo udzieliła nieprecyzyjnej odpowiedzi pisząc, że faktura ta dotyczyła zakupów części do automatów. Zdaniem Skarżącej także faktura VAT nr [...] z dnia [...].08.2007r. oraz faktura VAT nr [...] z dnia [...].04.2007r. dotyczyły zakupu części i kitów naprawczych do automatów do gier o niskich wygranych. Cała transakcja miała następujący przebieg: S. Sp. z o.o. zakupiła automaty od Firmy J. s.r.o., które zostały Spółce dostarczone. Po stwierdzeniu, że powyższe automaty należy wyremontować, Podatnik odesłał je do Firmy E. a.s. w celu wyremontowania, gdyż to od tej firmy zakupione zostały kity naprawcze, co dokumentuje faktura [...]. Po wyremontowaniu Firma E. a.s. odesłała Stronie kompletne automaty, co zgadza się z odpowiedzią czeskiej administracji podatkowej. Za powyższą usługę wystawiła fakturę [...]. Zaznaczyła, iż powyższe potwierdza posiadane przez Spółkę oświadczenie, dokonane przez odpowiednio umocowaną osobę. Zdaniem Spółki pomimo podniesionych argumentów organ podatkowy w sposób arbitralny, na podstawie niepełnych danych stwierdził, że Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów wynikające z faktur VAT o numerach [...] i [...], zakwestionował dokonane przez podatnika zaliczenie w koszty uzyskania przychodów w roku 2007r. usług przerobienia przez E. a.s. automatów do gier o niskich wygranych na zlecenie Skarżącej Jednocześnie organ nie kwestionuje, że faktura VAT nr 270551 wystawiona przez J. s.r.o. rzeczywiście dotyczyła zakupu automatów, które następnie zostały na zlecenie Podatnika przerobione. Pełnomocnik Spółki, odnosząc się do dokonanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. oceny przedłożonych przez Spółkę dowodów w postaci oświadczeń Spółek J. B.V. oraz E. a.s. stwierdził, że w zakresie oświadczenie holenderskiej Spółki i istnienia przypadku wątpliwości organu podatkowego co do właściwego umocowania osoby podpisującej to oświadczenie (bez kontestowania jego treści) należało zwrócić się do holenderskiej Spółki za pośrednictwem holenderskiej administracji podatkowej o wyjaśnienie ewentualnych nieścisłości. Według Spółki Organ II instancji zadowolił się jedynie stwierdzeniem, że osoba podpisująca oświadczenie – K. W. nie jest umocowana do działania w imieniu J. B.V i nie odniósł się w żaden sposób do treści załączonego przez Stronę oświadczenia - stanowiącego zaprzeczenie stanowisku zajmowanego przez organy podatkowe. W ocenie Strony w takim przypadku - przedkładania dowodu, którego treść potwierdza okoliczności podnoszone przez Spółkę w dotychczas prowadzonym postępowaniu, organy podatkowe powinny dokonać weryfikacji prawdziwości twierdzeń (choćby poprzez kontakt z holenderską Spółką), a nie poprzestać na twierdzeniu, że przedłożony przez Skarżącą dokument nie może stanowić dowodu w sprawie. W kwestii oświadczenia złożonego prze E. a.s. i stwierdzenia Dyrektora Izby Skarbowej w W., iż oświadczenie to nie mogło stanowić dowodu w sprawie z uwagi na wskazaną na nim datę, Strona stwierdziła, że w niniejszym przypadku najistotniejsza jest kwestia treści oświadczenia (korelująca z wyjaśnieniami składanymi przez Stronę w toku postępowania podatkowego), a nie jego data. Wskazała, iż z uwagi na upływ czasu Podatnik nie jest w stanie zweryfikować, kiedy otrzymał ww. oświadczenie. Zdaniem Skarżącej nie jest wykluczone również, że czeska Spółka E. a.s. w treści oświadczenia omyłkowo opatrzyła go niewłaściwą datą. Okoliczności te ze względu na treść oświadczenia powinny również zostać wyjaśnione w trwającym cztery lata postępowaniu podatkowym. Wskazała, iż kwestia przyjęcia automatów do użytkowania została wyjaśniona w odwołaniu od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. i została także przedstawiona w formie tabeli obrazującej daty, od których automaty zaczęły być używane w Spółce. W ocenie Strony postępowanie kontrolne i odwoławcze zostało przeprowadzone w sposób niezgodny z przepisami regulującymi je pod względem formalno-prawnym, w zakresie wskazanych na wstępie skargi przepisów proceduralnych Ordynacji podatkowej. Zgromadzone w toku postępowania dowodowego dowody zostały potraktowane wybiórczo - co ma istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Organ II instancji naruszył tym samym podstawowe zasady prawa podatkowego określone w art. 121 i 122 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Spółki opieszałość organu I instancji i spowodowane przez to przedłużanie postępowania spowodowało pozostawienie (przez bardzo długi czas) Podatnika w stanie niepewności, co nie powinno mieć miejsca. Obecnie organ II instancji stawia Spółce zarzuty wynikające z tego, że z uwagi na upływ czasu od zdarzeń objętych kontrolą (w 2007r.) Spółka nie jest w stanie precyzyjnie wyjaśnić pewnych kwestii dotyczących prowadzonego postępowania kontrolnego. Gdyby postępowanie to zostało przeprowadzone w sposób właściwy - bez nadmiernego przedłużania, to z całą pewnością prostsze byłoby wyjaśnienie wszelkich zarzucanych Podatnikowi rzekomych nieprawidłowości. Według Skarżącej Dyrektor Izby Skarbowej w W. bez kompleksowej analizy przeprowadzonego postępowania dowodowego wydał decyzję, która oparta jest na błędnych przesłankach faktycznych i merytorycznych. Takie zachowanie organu II instancji w świetle orzecznictwa Sądów administracyjnych jest nieprawidłowe. W ocenie Spółki organ odwoławczy dokonał oceny stanu rzeczy - okoliczności nabywania przez nią komponentów do automatów do gier o niskich wygranych i arbitralnego stwierdzenia, że części te w rzeczywistości stanowiły kompletne automaty bez posiłkowania się wiedzą biegłego specjalisty - jedynie na podstawie swoich (i organu I instancji) domysłów i przypuszczeń. Nie dokonano również merytorycznej weryfikacji przedłożonych przez Spółkę oświadczeń otrzymanych od holenderskiego i czeskiego kontrahenta. Nie jest to działanie dopuszczalne. Zdaniem Spółki Dyrektor Izby Skarbowej w W. poprzez arbitralne potraktowanie wyjaśnień złożonych przez Spółkę i niepowołanie biegłego z zakresu badania automatów do gier o niskich wygranych w celu kompleksowego zbadania sprawy kierował się jedynie chęcią wykreowania zobowiązania podatkowego po stronie S. Sp. z o.o. - pomijając wyjaśnienia złożone przez Podatnika w toku postępowania kontrolnego. W ocenie Strony organ II instancji po analizie odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. powinien wziąć pod uwagę wątpliwości podnoszone przez Spółkę i zastanowić się nad ewentualnym uzupełnieniem materiału dowodowego, zaś w przypadku niemożliwości ich usunięcia podejmować decyzje z korzyścią dla Podatnika. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawidłowość dokonanych przez organy podatkowe ustaleń faktycznych, na podstawie których organy stwierdziły, że Skarżąca w nieprawidłowy sposób wyliczyła koszty uzyskania przychodów za 2007r., w związku z czym wyniki finansowe również nie zostały właściwie obliczone, co stanowiło z kolei podstawę do określenia Skarżącej zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007r. w kwocie 934.050,00 zł. Na tym tle Skarżąca formułuje zarzut naruszenia art. 121 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej - poprzez niepodjęcie działań zmierzających do właściwego wyjaśnienia stanu faktycznego postępowania podatkowego i założenie niekorzystnej dla podatnika tezy dowodowej i tym samym zaburzenie zaufania podatnika do działań organów podatkowych. Odniesienie się do tego zarzutu wymaga analizy reguł postępowania podatkowego. Punktem wyjścia dla takiej analizy jest zasada wyrażona w art. 120 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. W myśl art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Na podstawie art. 188 Ordynacji podatkowej żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Przepisy te stanowią konkretyzację zasady prawdy materialnej, przewidzianej w art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez wprowadzenie dyrektywy zupełności postępowania dowodowego. To bowiem organ podatkowy zabiega w postępowaniu o udowodnienie każdego faktu za pomocą wszystkich dostępnych środków i źródeł dowodowych, by wydać stosowne orzeczenie. W polskiej procedurze podatkowej obowiązuje, wobec uregulowania wynikającego z art. 122 i art. 191 Ordynacji podatkowej, zasada swobodnej oceny dowodów polegająca na pozostawieniu organom prowadzącym postępowanie swobody w ocenie materiału dowodowego i samodzielności w ocenie wagi i mocy poszczególnych dowodów. Ocena przydatności danego dowodu dla ustalenia stanu faktycznego sprawy jest weryfikowana wyłącznie wskazaniami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego (wyrok NSA z 30 stycznia 2013 r., II FSK 1212/11, LEX nr 1269916). Zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Z kolei na podstawie powołanego już art. 191 Ordynacji podatkowej organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Zgodnie zaś z art. 192 Ordynacji podatkowej okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Zarówno materiał dowodowy, jak i jego ocena winny, zgodnie z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji podatkowej. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Uzasadnienie prawne musi zaś zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne winno być spójne i logiczne, tak by z jego treści w sposób niebudzący wątpliwości wynikał ustalony przez organ podatkowy stan faktyczny, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia podatkowego. Zaskarżona decyzja nie narusza zarzucanych w skardze przepisów postępowania. Przede wszystkim organy podatkowe działały praworządnie oraz wnikliwie, zebrały obszerny materiał dowodowy, mianowicie zgromadziły materiał dowodowy zebrany w trakcie postępowania, przedstawiony w protokole badania ksiąg podatkowych Skarżącej, jak również uzyskały informacje pochodzące od zagranicznych organów podatkowych. Organy, stosownie do art. 180 Ordynacji podatkowej, dopuściły mieszczące się w granicach prawa dowody, które zgodnie z art. 188 Ordynacji podatkowej mogły się przyczynić do wyjaśnienia sprawy. Należy podkreślić, że organy podatkowe mogą korzystać ze wszystkich dowodów zebranych nie tylko w postępowaniach, jakie toczyły się z udziałem strony, ale ze wszystkich innych postępowań, w których mogą znajdować się materiały pozwalające na odtworzenie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym dla zastosowania norm prawa materialnego. Dotyczy to także dowodów, które zostały przeprowadzone w ramach pomocy prawnej. Brak podstaw do uznania za zasadny zarzutu naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, skoro zdaniem Sądu organy podatkowe podjęły wszelkie działania niezbędne w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Nie można uznać za zasadny zarzutu naruszenia przepisów postępowania poprzez odmowę uwzględnienia wnioskowanych przez stronę dowodów. Przypomnieć należy, że stosownie do art. 122 Ordynacji podatkowej w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Przepisy art. 122, art. 187 i art. 188 Ordynacji podatkowej są przepisami dotyczącymi postępowania podatkowego. W świetle tych regulacji organy podatkowe przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy powinny kierować się zasadami w nich ustanowionymi, przy jednoczesnym poszanowaniu praw podatnika, które również możemy w tych regulacjach odnaleźć. Jedną z gwarancji procesowych podatnika jest możliwość przeprowadzenia dowodu. Prawo to wynika m.in. z art. 188 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Samo zgłoszenie wniosków dowodowych nie powoduje automatycznie konieczności ich uwzględnienia i przeprowadzenia. Nakaz taki nie wynika z brzmienia art. 188 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe nie mają obowiązku dopuszczenia każdego dowodu proponowanego przez stronę, jeżeli wnioskowany dowód nie przyczyni się do wyjaśnienia sprawy, a dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego adekwatne i wystarczające są inne dowody. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy w sposób przekonujący wyjaśniły przyczyny odmowy przeprowadzenia wnioskowanych przez Stronę dowodów. Przypomnieć zatem należy, że holenderska administracja podatkowa informację co do przedmiotu sprzedaży i przebiegu transakcji Skarżącej z J. B.V. posiadała od firmy J. B.V., a więc wystawcy spornych faktur. Z tego względu trudno uznać za zasadne przeprowadzenie dowodu z oświadczenia holenderskiej Spółki J. B.V. z dnia 18.01.2013r., zwłaszcza że brak dowodu na to, że osoba podpisująca oświadczenie – K. W. jest umocowana do działania w imieniu J. B.V. Zasadnie zatem organy przyjęły, że faktury o numerach [...],[...],[...],[...] były fakturami proforma do faktury nr [...], jak również że dokonany przez Spółkę zakup udokumentowany fakturami nr [...] oraz[...] dotyczył zakupu całych automatów, a nie komponentów do automatów. Fakt uzyskania przez holenderską administrację podatkową od J. B.V. informacji dotyczących transakcji udokumentowanych ww. fakturami przemawia również za uznaniem za bezzasadny zarzutu Skarżącej dotyczącego niepowołania biegłego, który oceniłby, czy od J. B.V. zostały w rzeczywistości kupione kompletne automaty, czy też części zamienne. Skoro sprzedawca stwierdził, że dokonany przez Spółkę zakup dotyczył całych automatów, a nie komponentów do automatów, to nie ma potrzeby powoływania biegłego w celu ustalenia przedmiotu transakcji. Podobnie w odniesieniu do zarzutu Skarżącej dotyczącego nieprawidłowego zrekonstruowania przez organy podatkowe przebiegu transakcji z czeską spółką E. a.s. należy zauważyć, że czeska administracja podatkowa udzieliła informacji po uzyskaniu w trakcie ustnego postępowania informacji od przedstawiciela podatnika, zgodnie z którymi: "Przedmiotem transakcji była dostawa automatów do gier, które były w posiadaniu firmy E. a.s. Te automaty do gier zostały zrekonstruowane oraz ulepszone zgodnie z wymaganiami polskiej firmy S. Spółka z o.o. Te zrekonstruowane automaty do gier były dostarczone w całości." Trafnie zauważa organ odwoławczy, że dołączony do odwołania dokument pt. "Oświadczenie", sporządzony w języku polskim i opatrzony datą 05.04.2010r., który według Skarżącej został złożony przez firmę E.., nie może odnosić się do postępowania prowadzonego przez czeską administrację podatkową w celu udzielenia odpowiedzi na wniosek polskich organów podatkowych o udzielenie informacji. Wniosek o udzielenie informacji został bowiem wysłany w dniu 31.05.2011r., zaś odpowiedź została otrzymana w dniu 03.10.2011r. O tym, że przedmiotem zakupu udokumentowanego fakturami handlowymi nr [...] z dnia [...].08.2007r. oraz nr [...] z dnia [...].04.2007r. były kompletne automaty do gier, świadczy również informacja zawarta w opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację nr [...] z dnia [...].03.2007r. wydanej przez Politechnikę [...] z której wynika, że przedmiotem badania było 15 automatów Kajot Multigame o numerach fabrycznych: [...], które zostały wyprodukowane przez firmę E.. Sąd nie podziela zarzutu Skarżącej opartego na kwestionowaniu oceny dowodów przeprowadzonej przez organy podatkowe i poczynionych ustaleń faktycznych. Skuteczne zarzucenie naruszenia przepisu art. 191 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania, że organy podatkowe uchybiły zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, jedynie to bowiem może być przeciwstawione uprawnieniu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie o innej, niż przyjęta doniosłości poszczególnych dowodów i ich ocenie odmiennej, niż przeprowadzona przez organy podatkowe. Dokonana przez organ odwoławczy ocena materiału dowodowego może być bowiem skutecznie podważona tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami, lub gdy rozumowanie organu wykracza poza reguły logiki albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia związku przyczynowo-skutkowego. Spółka nie przedstawiła jednak argumentów mogących prowadzić do konkluzji, że ocena dowodów przeprowadzona przez organy podatkowe nie korzysta z ochrony przewidzianej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Nie wykazała wadliwości rozumowania organów podatkowych w aspekcie powyższych kryteriów. Co do zasady stanowisko skarżącej spółki sprowadza się do odmiennej oceny materiału dowodowego, ale ta jest fragmentaryczna, oparta na pojedynczych dowodach, a nie na całości materiału dowodowego. Podsumowując należy stwierdzić, że dokonana przez organ odwoławczy ocena materiału dowodowego jest prawidłowa. Organ odwoławczy szczegółowo, wyczerpująco i przekonywająco przedstawił przeprowadzony zgodnie z wymogami art. 191 Ordynacji podatkowej przebieg procesu oceny zebranych dowodów. Nie można zarzucić tej ocenie braku logiki, sprzeczności, tendencyjności. Ocenie podlegał każdy dowód z osobna oraz wszystkie dowody we wzajemnej ze sobą więzi. Podstawę ustaleń faktycznych stanowiły nie pojedyncze fakty, ale całość zebranego materiału dowodowego. Z powyższych względów nie jest zasadny zarzut naruszenia zasady zaufania oraz zasady prawdy obiektywnej, unormowanych w art. 121 §1 i art. 122 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 193 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej poprzez zakwestionowanie rzetelności prowadzenia ksiąg podatkowych w sytuacji, gdy księgowość Spółki prowadzona była prawidłowo i w pełni odzwierciedlała zdarzenia gospodarcze, należy stwierdzić, że w świetle powyżej przedstawionych ustaleń dotyczących spornych transakcji również i ten zarzut Skarżącej nie jest zasadny. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nadmierne przedłużenie czasu trwania postępowania kontrolnego należy zauważyć, że zgodnie z art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej stronie służy ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wskazuje zaś, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie również w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy. Skarżąca posiadała zatem prawne możliwości kwestionowania nadmiernego przedłużenia czasu trwania postępowania, z których jednakże nie skorzystała. Na marginesie należy zauważyć, że skarga na bezczynność staje się bezprzedmiotowa po wydaniu określonego aktu lub dokonaniu określonej czynności przez organ administracji publicznej. W przypadku bezczynności chodzi przede wszystkim o doprowadzenie wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Pod pojęciem "bezczynności" rozumie się bowiem stan, w którym organ nie załatwia sprawy w określonym terminie (patrz J. P. Tarno, Bezczynność organu a przewlekłe prowadzenie postępowania, w: Casus 2013, nr 3 (69) str. 11 oraz podana tam literatura, także R. Suwaj, Sądowa ochrona przed bezczynnością administracji publicznej, Warszawa 2014, str. 216). W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli jest zatem nie określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć określone działanie w określonej formie i terminie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym (art. 149 § 1 zd.1 p.p.s.a.). Takie rozstrzygnięcie sądu zapaść może wyłącznie do czasu wydania decyzji lub dokonania czynności w sprawie. Podsumowując, w ocenie Sądu organy obu instancji w prawidłowy sposób przeprowadziły postępowanie, jak również we właściwy sposób zastosowały przepisy prawa materialnego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.