III SA/Wa 38/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia z dnia 25 lutego 2016r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za okresy rozliczeniowe od czerwca do października 2010r. postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 38/16 Skarżący M. M. pismem z 1 grudnia 2015r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2015r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za okresy rozliczeniowe od czerwca do października 2010r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 38/16 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji motywując, że Skarżący nie podał żadnych argumentów ani nie przedstawił dokumentów uzasadniających przyznanie mu ochrony tymczasowej. W dniu 26 lutego 2016r. do Sądu wpłynęło pismo Skarżącego wraz z kolejnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że nie dysponuje majątkiem, który pozwalałby na zapłatę ciążącego na nim zobowiązania podatkowego, w związku z czym obecnie nie jest możliwe wykonanie tej decyzji. Ponadto stwierdził, że w wyniku egzekucji Skarb Państwa uzyskałby tylko część należności, ale doprowadziłoby to Skarżącego do utraty całego majątku. Wyjaśnił, że obecnie jego jedynym źródłem utrzymania jest pełnienie funkcji Prezesa Zarządu oraz księgowego w spółce D. sp. z o.o. Wskazał także, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę wiarygodności, co spowoduje utratę pracy, a w konsekwencji może wiązać się z jego bezdomnością oraz poważną utratą zdrowia. Skarżący podniósł również, że wykonanie decyzji spowoduje szkody i skutki nieodwracalne także dla osób trzecich, bowiem egzekucja może doprowadzić firmę "D. " do bankructwa, w której Skarżący pełni funkcję członka zarządu za bardzo niskie wynagrodzenie. Wyjaśnił, że wykonanie decyzji może pozbawić go zatrudnienia, a to spowoduje konieczność zatrudnienia innej osoby na stanowisku Prezesa za dużo większym wynagrodzeniem, co z kolei mogłoby spowodować upadłość ww. spółki, która jest obecnie w złej sytuacji finansowej. Powyższe oznacza więc, że wykonanie decyzji może doprowadzić nie tylko do szkód w życiu Skarżącego, ale także faktycznie może zaszkodzić życiu wielu innych osób zatrudnionych w tej spółce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że z uwagi na fakt, iż przedmiotowy wniosek jest w sprawie drugim wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, natomiast pierwszy został załatwiony przez sąd odmownie postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r., powtórny wniosek został potraktowany, na zasadzie wynikającej z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), jako wniosek o zmianę tego postanowienia Sądu. Stosownie do art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Użyty w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrot: "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. W postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Kierując się zatem przedstawionym stanowiskiem należy stwierdzić, że Skarżący nie uzasadnił należycie spełnienia przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Przedstawiona argumentacja nie prowadzi do wniosku, że wykonanie decyzji wiązać się będzie z nieodwracalnymi skutkami prawnymi. Bez przedstawienia stosownej argumentacji - popartej stosownymi dokumentami - potwierdzającej istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne jego załatwienie. W ocenie Sądu, Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową i finansową, wyjaśniając jedynie, iż uzyskuje niewielki dochód z tytułu pełnienia funkcji Prezesa Zarządu w sp. z o.o. D. . Wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może – hipotetycznie – spowodować utratę przez niego pracy, a także przyczynić się do pogorszenia stanu zdrowia. Stwierdzić należy, że okoliczności powołane we wniosku nie odpowiadają ustawowemu pojęciu niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków. Strona powołuje we wniosku okoliczności tylko potencjalne i określa je w sposób ogólny. Bez przedstawienia natomiast stosownych dokumentów, które potwierdzałyby wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zauważyć ponadto należy, że egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który ponoszony przez Skarżącego przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji Skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011r., sygn. akt II GSK 1562/11). Bez wątpienia kwota określonego zobowiązania jest znaczna, a zatem wykonanie tejże decyzji może mieć wpływ na kondycję finansową Skarżącego. Jednakże wpływ ten nie jest równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy też wyrządzeniem znacznej szkody. W przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi. Biorąc to wszystko pod uwagę, a także nowe okoliczności faktyczne, na które powołał się Skarżący należy stwierdzić, że również w chwili obecnej Sąd nie doszukał się uzasadnionych podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, czyli w efekcie, że nie wystąpiła możliwość zmiany wydanego postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 4 w zw. z art. 61 § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.