III SA/Wa 3835/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-27
Skład orzekający: Ewa Radziszewska-Krupa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne dotyczące prawa gminy do odliczenia podatku naliczonego w podobnym stanie faktycznym. Uchwała NSA w tej sprawie będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.Stan faktyczny
Gmina G. złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku od towarów i usług. Minister Finansów uznał, że gmina nie ma prawa do korekty podatku naliczonego w związku z wydzierżawieniem infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, mimo późniejszego wykorzystania jej do działalności opodatkowanej. Gmina zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 86 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 7 i 7a u.p.t.u.Rozstrzygnięcie
Sąd zawiesił postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lipca 2015 r. sprawy ze skargi Gminy G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 3 września 2014 r. nr IPPP2/443-522/14-2/MT w przedmiocie skargi na interpretację indywidualną w zakresie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe
Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z 3 września 2014r. uznał stanowisko Skarżącej - Gminy G. w zakresie opodatkowania czynności dzierżawy infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej pomiędzy Skarżącą a Z. – dalej "Z." wg podstawowej stawki podatku od towarów i usług (dalej zwany: "p.t.u.") za prawidłowe, a w zakresie prawa do korekty podatku naliczonego w związku z wydzierżawieniem przez Skarżącą ww. infrastruktury za nieprawidłowe. Zdaniem organu Skarżąca dokonując zakupów towarów i usług celem realizacji inwestycji, nie nabywała ich do działalności gospodarczej i tym samym nie działała w charakterze podatnika p.t.u., o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; zwana dalej: "u.p.t.u."), zatem nie spełniła przesłanki z art. 86 ust. 1 ww. ustawy. Udostępnienie przez Skarżącą ww. infrastruktury w dzierżawę jest czynnością wykonywaną przez Skarżącą w ramach jej działalności gospodarczej i dla tej czynności Skarżąca uzyskała przymiot podatnika p.t.u. Jednakże nawet jej późniejsze wykorzystanie do czynności opodatkowanej p.t.u., dla której Skarżąca posiada status p.t.u., nie oznacza, że w momencie zakupu towarów i usług dla potrzeb realizacji inwestycji, nabyła prawo do odliczenia p.t.u. Tym bardziej, że w momencie ponoszenia tych wydatków nie była czynnym podatnikiem p.t.u. Nawet późniejsze włączenie infrastruktury do działalności gospodarczej i nabycie statusu podatnika dla czynności dzierżawy oraz przeznaczenie zrealizowanych inwestycji do czynności opodatkowanych nie daje Skarżącej prawa do odliczenia podatku naliczonego w zw. z inwestycją, a zatem nie istnieje podatek, który można odliczyć przez dokonanie korekty.
Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. interpretację zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. a) art. 86 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 7 i 7a u.p.t.u. przez uznanie, że w związku z wydzierżawieniem infrastruktury na rzecz ZGK nie będzie uprawniona do korekty podatku naliczonego na zasadach określonych ww. przepisach, pomimo zmiany przeznaczenia i wykorzystania infrastruktury do działalności opodatkowanej p.t.u. prowadzonej bezpośrednio przez Skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1725/14 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?"
Uznając zatem, że problem będący przedmiotem skargi wiąże się bezpośrednio z zagadnieniem przedstawionym do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, Sąd stwierdził, że podjęta w tej kwestii uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło