III SA/Wa 3868/16

Dnia 16 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za lipiec 2016 r. postanawia: odrzucić skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (zwany dalej: "Naczelnikiem US") postanowieniem z dnia [...] października 2016 r., działając na podstawie art. 216 w zw. z art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) – zwanej dalej: "O.p.", przedłużył termin zwrotu na rachunek bankowy podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia. Skarżąca pismem z dnia 13 października 2016 r. wezwała Naczelnika US do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na uzasadnieniu podstaw prawnych przedłużenia terminu zwrotu, spełniające wymogi wynikające z art. 121, art. 124, art. 125 i art. 217 O.p. Naczelnik US w odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 14 listopada 2016 r. uznał za bezzasadne stanowisko Skarżącej w kwestii naruszenia ww. przepisów prawa. W skardze z dnia 20 listopada 2016 r. Skarżąca, wnosząc o uchylenie postanowienia Naczelnika US z dnia [...] września 2016 r., zarzuciła naruszenie następujących przepisów: art. 121, art. 124, art. 125, art. 180 § 1, art. 194 § 1 i 2 i art. 217 O.p., art. 13 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1 i 3 w zw. z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), art. 2 w zw. z art. 20, art. 31 ust. 3 i art. 217 Konstytucji RP oraz Dyrektywy Rady nr 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. W odpowiedzi na skargę Naczelnik US wniósł o oddalenie skargi w całości z uwagi na bezzasadność zawartych w niej zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 2 i 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Brzmienie przepisu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wyklucza zatem możliwość wnoszenia skarg na innego rodzaju postanowienia, niż te w nim wskazane. Z akt sprawy wynika natomiast, że zaskarżone postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu na rachunek bankowy podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia, zostało wydane w toku kontroli podatkowej w ramach postępowania, o którym mowa w dziale VI ustawy Ordynacja podatkowa. Postanowienie wydane na podstawie art. 216 § 1 O.p. zostało wyłączone z mocy art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego. Natomiast prawidłowość postępowania kontrolnego i dokonywanych w jego toku czynności może być przedmiotem badania przez sąd administracyjny przy ocenie legalności aktu kończącego to postępowanie i wywołanych przez niego skutków prawnych, o ile akt ten podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie może być natomiast przedmiotem odrębnej skargi. Zauważyć przy tym również należy, że zaskarżone postanowienie nie jest ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto możliwość poddania zaskarżonego postanowienia kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. – w szczególności z żadnego z przepisów O.p., ani ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.