III SA/Wa 3913/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska, , po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] przedmiocie: podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej W wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydziału III z 6 lipca 2016 r., Skarżący, pismem z 7 lipca 2016 r., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 1.237 zł. Wezwanie zostało wysłane 7 lipca 2016 r. na adres kancelarii pełnomocnika Skarżącego i doręczone 29 lipca 2016 r. W dniu 8 sierpnia 2016 r Skarżący wniósł do Sądu o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że 29 lipca 2016 r. otrzymał od swojego pełnomocnika wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Podniósł, że bez swojej winy nie był w stanie uiścić w terminie wpisu ponieważ był w bardzo złym stanie psychicznym. Skarżący wskazał, że ma zdiagnozowaną [...] i nie był w stanie dokonać stosownej opłaty. Skarżący oświadczył, że ma zdiagnozowane [...] które objawiają się zaprzestaniem normalnego funkcjonowania i oderwaniem od rzeczywistości. Taka sytuacja miała miejsce w terminie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Skarżący był w bardzo złym stanie [...] i praktycznie nie komunikował się ze światem. Dopiero [...] sierpnia 2016 r. trafił do poradni zdrowia [...] , w której leczy się od lipca 2014 r. Ponadto Skarżący przedstawił zaświadczenie wystawione przez lekarza [...] z [...] sierpnia 2016 r. stwierdzające, że Skarżący [...] o długotrwałym, przewidywanym leczeniu. Wraz z pismem o przywrócenie terminu Skarżący uiścił, 8 sierpnia 2016 r. kwotę 1.237 zł tytułem wpisu należnego od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) – dalej powoływana jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Pełnomocnik Skarżącego otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej 29 lipca 2016 r. termin zatem do dokonania tej czynności upłynął 5 sierpnia 2016 r. (piątek). Pełnomocnik Skarżącego 29 lipca 20016r. przekazał Skarżącemu wezwanie do uiszczenia przedmiotowego wpisu. Skarżący ze względu na chorobę psychiczną nie mógł uiścić wpisu w terminie do dokonania tej czynności. Mógł zgłosić się do poradni zdrowia psychicznego dopiero 8 sierpnia 2016 r. Zatem przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała 8 sierpnia 2016 r., uznać zatem należało, że Skarżący, uiszczając wpis od skargi kasacyjnej 8 sierpnia 2016 r., spełnił przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, doszło do przekroczenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z uwagi na chorobę psychiczną Skarżącego, która – według oświadczenia Skarżącego – spowodowała, że Skarżący znajdował się w bardzo złym stanie psychicznym i "praktycznie nie kontaktował się ze światem". Zdaniem Sądu w opisanym wyżej zachowaniu Skarżącego nie sposób doszukać się winy. Skarżący choruje [...] o długotrwałym przewidywanym leczeniu, co zostało potwierdzone zaświadczeniem lekarza [...] z [...] sierpnia 2016 r. Konieczną i jednocześnie podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność sądową. Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiąc o tej przesłance nie określają, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 października 2010 r. (II FZ 534/10) ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który brak winy w uchybieniu terminu powinien oceniać z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W ocenie Sądu opisane wyżej okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie. Sąd zważył także, iż odmowa jego przywrócenia wiązałaby się z dolegliwym skutkiem w postaci pozbawienia Skarżącego prawa do sądu. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż Skarżący uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, a zatem spełnił również przesłankę wynikającą z art. 87 § 2 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.