III SA/Wa 3918/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenie w całości postanowienia w sprawie czynności kontrolnych i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. uchylające w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w sprawie czynności kontrolnych i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia. Spółka pismem z dnia 1 kwietnia 2015 r. zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej postanowienia. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. kontynuuje postępowanie kontrolne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej: "P.p.s.a."), Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdza jednak, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Tym samym nie do wszystkich aktów administracyjnych można zastosować instytucję o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. – wstrzymanie wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. W doktrynie stwierdza się też, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest postanowienie DIS, na mocy którego uchylono w całości ww. postanowienie Naczelnik Urzędu Skarbowego w sprawie czynności kontrolnych i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania, nie nakłada ono na zobowiązanego (Spółkę) żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych. Sąd zauważa ponadto, że również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd, z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.