III SA/Wa 414/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty oraz określenia kwoty nadpłaty w podatku od towarów i usług za maj i listopad 2004 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe G. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty oraz określenia kwoty nadpłaty w podatku od towarów i usług za maj i listopad 2004 r. Jak wynika z akt sprawy, istotą sporu pomiędzy stroną skarżącą a Dyrektorem Izby Skarbowej w W. jest kwestia - czy w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt C-414/07 w sprawie "Magoora" sp. z o.o. w Krakowie przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Krakowie, przy ocenie naruszenia zasady stałości określonej w art. 17 ustęp 6 akapit 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej, należy uwzględniać normy ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z eksploatacją samochodów wynikające z przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 z późn. zm.) obowiązującej do dnia 30 kwietnia 2004 r., czy też należy uznać, że naruszenie tej zasady skutkuje brakiem ograniczeń w zakresie możliwości stosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku wydatków związanych z eksploatacją każdego samochodu. Wskazane wyżej zagadnienie jest przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie I FSK 1099/09, który postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. przedstawił je do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu. W myśl art. 187 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", rozstrzygnięcie to następuje drodze uchwały. Podkreślić należy, że z art. 269 § 1 P.p.s.a. wynika, że uchwały podejmowane przez Naczelny Sąd Administracyjny mają moc ogólnie wiążącą inne sądy administracyjne. W związku z powyższym, rozstrzygnięcie zapadłe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie miało istotne znaczenie dla załatwienia niniejszej sprawy. Z tego też powodu, w oparciu o art. art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zawieszenie niniejszego postępowania do czasu wydania wskazanej uchwały było konieczne. Zgodnie z tym przepisem, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.