III SA/Wa 4167/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. wskutek wniosku o zmianę postanowienia z 9 marca 2018 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: zmienić postanowienie z 9 marca 2018 r., w ten sposób , że wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. T.F. (dalej: skarżący) w skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] października 2017 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten uzasadnił koniecznością licytacji majątku skarżącego, co spowodowałoby niemożliwe do odwrócenia skutki zarówno dla skarżącego, jak i jego rodziny. Pismem z 30 stycznia 2018 r. skarżący uzupełnił argumentację zawartą we wniosku wskazując, iż jest jedynym opiekunem żony, która choruje na stwardnienie rozsiane, zespół [...] oraz zaawansowaną [...], w związku z czym nie porusza się samodzielnie. Skarżący wskazał, że wraz z żoną utrzymują się wyłącznie z emerytur i ponoszą wysokie koszty leczenia żony skarżącego w wysokości 20 000 zł rocznie, dlatego też prowadzenie egzekucji w toku postępowania sądowego pozbawia małżonkę skarżącego możliwości leczenia, a także naraża skarżącego i jego małżonkę na poważny uszczerbek w zaspakajaniu swoich podstawowych życiowych potrzeb. Postanowieniem z 9 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T.F. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż skarżący nie przedstawił dokumentów, wskazujących wysokość uzyskiwanych dochodów (emerytury), ani nie przedłożył dokumentów dotyczących dochodów uzyskiwanych przez małżonkę. Ponadto podkreślono, iż zły stan zdrowia małżonki skarżącego przedstawiony we wniosku nie stanowi sam w sobie podstawy do wstrzymania zaskarżonej decyzji, wobec nie wykazania przez skarżącego okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z 25 września 2018 r. skarżący ponownie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na znaczne pogorszenie sytuacji rodzinnej skarżącego. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, iż tylko w okresie od lutego 2018 r. do sierpnia 2018 r. dodatkowe wydatki związane z leczeniem żony skarżącego wyniosły 5500 zł. Przypomniał, iż jego żona jest chora na [...], a zaniedbanie dalszego leczenia grozi jej utratą [...] (z uwagi na możliwość [...]) oraz wystąpieniem [...]. Skarżący wskazał, ze jego żona otrzymuje emeryturę w wysokości 2410 zł na rękę, a on sam w wysokości 1960 zł do wypłaty po dokonaniu potrąceń (wg. oświadczenia skarżącego w kwocie 742,84 zł miesięcznie). Skarżący wskazał również, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji, skutkująca dalszym prowadzeniem egzekucji będzie stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia jego małżonki oraz uczyni niemożliwym zaspokojenie potrzeb życiowych małżonków. W dołączonym do wniosku oświadczeniu skarżący wskazał ponadto, iż prowadzona egzekucja administracyjna, pozbawiła skarżącego i jego małżonkę środków niezbędnych na badania i leczenie wzroku małżonki skarżącego w związku z ryzykiem utraty [...] oraz na jej roczną rehabilitację. Do wniosku dołączono zestawienie kosztów leczenia żony skarżącego, orzeczenie o niepełnosprawności żony skarżącego w stopniu znacznym, dokumentację medyczną wraz z rachunkami wskazującymi poniesione koszty leczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 , ze zm., dalej: "p.p.s.a"), postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Przez zmianę okoliczności należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, jakie sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio. Na stronie domagającej się zmiany lub uchylenia postanowienia spoczywa ciężar wykazania takiej zmiany okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (por. postanowienie NSA z 5 czerwca 2008r., II OZ 569/08, Lex nr 493611). Na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. sąd administracyjny może zmienić postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. Podstawę zmiany będą zatem stanowić okoliczności wskazujące na wzrost lub osłabienie zagrożenia tymi zjawiskami albo tylko na potrzebę zmiany zakresu wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z 9 lipca 2014r., sygn. akt I OSK 2495/13, CBOSA). W ocenie Sądu w przedmiotowym przypadku skarżący wykazał, iż pojawiły się nowe okoliczności, które uzasadniały uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać bowiem należy, iż skarżący przedłożył dokumentację, która potwierdza, iż jego żona z uwagi na liczne jednostki chorobowe, w tym [...], wymaga stałego leczenia, które wiąże się z koniecznością ponoszenia znacznych nakładów finansowych, jak również wykazał iż stan zdrowia jego małżonki od chwili złożenia pierwotnego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, uległ pogorszeniu. Ponadto z przedmiotowego wniosku wynikało, iż uszczuplenie dochodów skarżącego i jego małżonki, poprzez potrącanie części emerytury, wiąże się z koniecznością rezygnacji z zabiegów leczniczych i niezbędnych badań jego żony, co w rezultacie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych takich jak [...]. W takim stanie rzeczy należało więc uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji, w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd mogłoby doprowadzić do nieodwracalnych skutków postaci zagrożenia zdrowia i życia małżonki skarżącego. Mając na względzie powyższe należało na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.