III SA/Wa 441/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2017 r. sprawy ze skargi J.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia 1. Sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 441/16 przez zastąpienie na str. 7 w wierszu siódmym od góry wyrazów "art. 22 ust. 6a u.p.d.o.f." wyrazami "art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f."; 2. umieścić wzmiankę o sprostowaniu na oryginale sentencji wyroku. Na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do treści art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Przepisy P.p.s.a. nie stanowią wprost o tym, że możliwe jest sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu wyroku. W piśmiennictwie i w orzecznictwie przyjmuje się, że wykładnia celowościowa art. 156 § 1 P.p.s.a prowadzi do wniosku, że możliwe jest sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu wyroku (zob. B. Dauter w B. Dauter., A. Kabat, M. Niegódka-Medek, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2016, System informacji prawnej LEX, Postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. (Postanowienie NSA z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 631/12, System informacji prawnej LEX nr 1252132). W rozpoznanej sprawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 lutego 2017 r. w miejscu wskazanym w pkt. 1 sentencji niniejszego postanowienia wpisano art. 22 ust. 6a u.p.d.o.f. i przytoczono treść art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. Przytoczenie treści art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. wskazuje, że intencją Sądu było powołanie tego przepisu a nie art. 22 ust. 6a u.p.d.o.f. Świadczą o tym także wskazane na stronie 7 powołanego wyroku okoliczności faktyczne sprawy, które zdaniem Sądu powinny być ocenione pod kątem możliwości uwzględnienia w decyzji kosztów uzyskania przychodów, które są wskazane w art. 22 ust. 6a u.p.d.o.f. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podzielając powołane poglądy na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.