III SA/Wa 462/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Bożena Dziełak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Skarżący – A. M. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2015 r. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] października 2015 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] października 2015 r. z uwagi na możliwość wyrządzenia mu oraz jego rodzinie znacznej szkody. Zwrócił przy tym uwagę na prawdopodobieństwo wydania zaskarżonego postanowienia w sposób nielegalny. Jego zdaniem argumentacja przedstawiona w treści skargi przemawia za uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Reasumując stwierdził, że wykonanie decyzji jawić się będzie jako niesprawiedliwe oraz polegające na przedkładaniu interesu publicznego nad słusznym interesem podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści powyższego przepisu przede wszystkim wynika, iż pierwotnym przedmiotem wstrzymania jest akt, na który wniesiona została skarga (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1835/10). Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, str. 122). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Podkreślić należy, iż przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. W rozpatrywanej sprawie Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego, stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od tej decyzji. Postanowienie to nie obliguje Skarżącego do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie można rozstrzygnąć o wstrzymaniu wykonania ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] października 2015 r., albowiem instytucja wstrzymania dotyczy tylko zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności. Co prawda art. 61 § 3 p.p.s.a rozszerza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże rozszerzenie to dotyczy aktów wydanych w pierwszej instancji oraz aktów w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W związku z powyższym należy podkreślić, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] października 2015 r., o której wstrzymanie wniósł Skarżący nie mieści się w zbiorze aktów prawnych, które mogłyby być objęte w toku niniejszego postępowania wstrzymaniem wykonania. Przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Zdaniem Sądu, pomiędzy postępowaniem dotyczącym stwierdzenia uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, a postępowaniem w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Zakres przedmiotowy sprawy toczącej się przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w P. obejmował kwestię określenia wysokości zobowiązania podatkowego, zaś zakres przedmiotowy sprawy, w której zapadło zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. , obejmował kwestę stwierdzenia uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Jakkolwiek nie budzi wątpliwości, że wskazane sprawy pozostają w związku chronologicznym i podmiotowym, ale ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, iż tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Powyższe oznacza, że w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie można orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji wymiarowej, wydanej przez organ pierwszej instancji. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 grudnia 2011 r. sygn. akt I FZ 403/11 oraz postanowienie z 6 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 138/12, dostępne na: http://orzeczenia.nsa. gov.pl). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji.