III SA/Wa 473/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Honorata Łopianowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej – A. S.A. z siedzibą w W. – kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 30 grudnia 2016 r. A. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z [...] listopada 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. W treści postanowienia Minister pouczył Skarżącą, że na wydane postanowienie stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem tego organu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie doręczono Skarżącej 2 grudnia 2016 r. (vide: dowód potwierdzenia odbioru – karta nr 52 akt administracyjnych sprawy). Pomimo powyższego pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia organu, Skarżąca 30 grudnia 2016 r. wniosła skargę na przedmiotowe postanowienie, kierując ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga została zarejestrowana w dzienniku korespondencji ogólnej pod sygn. III KO 1/17, a następnie pismem z 9 stycznia 2017 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 stycznia 2017 r. przesłana do właściwego organu, o czym poinformowano Spółkę. W odpowiedzi na skargę przesłanej wraz z aktami sprawy administracyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ wniósł o odrzucenie skargi we względu na naruszenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę na postanowienie organu administracji wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie Spółka wniosła skargę na postanowienie Ministra, kierując ją w sposób nieprawidłowy bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu (tak również: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 248 i powołane tam postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów zostało doręczone Skarżącej 2 grudnia 2016 r., natomiast nadanie skargi przez Sąd do właściwego organu administracji nastąpiło pismem z 9 stycznia 2017 r., zatem po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi, który w przedmiotowej sprawie kończył swój bieg w poniedziałek 2 stycznia 2017 r. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem uznać, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.