III SA/Wa 497/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant u.h., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie określenie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 5.600 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...] grudnia 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) oraz art. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] kwietnia 2005 r. określającą Spółce A. w W. zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. w kwocie [...] zł. W motywach powyższej decyzji wyjaśniono m. in., że decyzją z [...] kwietnia 2005 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. określił Spółce zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. w kwocie [...] zł, w konsekwencji czego nie wystąpiła strata, którą Spółka wykazała w ostatniej wersji zeznania CIT-8, lecz powstał dochód. Tym samym Spółka odliczając od dochodu za 2003 r. 50 % straty za 2002 r. w kwocie [...] zł naruszyła przepisy art. 7 ust. 2 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez co zaniżyła podatek należny za 2003 r. o kwotę [...] zł. W odwołaniu od decyzji organu podatkowego I instancji Spółka wyjaśniła, że zdaniem Spółki za rok podatkowy 2002 wystąpiła strata, co potwierdza odwołanie złożone od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 121, 122 w związku z art. 292, art. 210 §4 Ordynacji podatkowej oraz art. 7 ust. 5 u.d.o.p. poprzez niewłaściwe ustalenie straty za rok 2002 do odliczenia w rozliczeniu za rok 2003. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej Naczelnik Urzędu Skarbowego nie naruszył art. 210 §4, art. 121 oraz 122 w związku z art. 292 Ordynacji podatkowej. Organ I instancji przed wydaniem decyzji przeprowadził postępowanie podatkowe, wydając decyzję wyjaśnił dokładnie stan faktyczny, powołał przy tym podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz uzasadnił swoje stanowisko. W dniu [...] grudnia 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję, w której określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. w wysokości [...] zł. Zatem i na tym etapie postępowania nie wystąpiła strata ale powstał dochód. W związku z czym nie ma podstaw do odliczenia od dochodu 2003 r. 50 % straty za 2002 r. wykazanej przez Spółkę w korekcie zeznania CIT-8 za 2002 r. Zgodnie z art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty. Dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów różnica jest stratą. Skoro za 2002 r. określono Spółce dochód, to stanowisko organu I instancji o niemożności odliczenia od dochodu 2003 r. straty za 2002 r. jest prawidłowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o uchylenie wydanej decyzji jako naruszającej art. 72 §1 pkt 1 i §2, art. 74a, art. 75 §2 pkt 1 lit. a) Ordynacji podatkowej oraz art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał w całości poglądy wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych ( w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu zaskarżonego aktu. Z akt wynika, że skarżąca Spółka w dniu 30 lipca 2004 r. złożyła do [...] Urzędu Skarbowego w W. skorygowane zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) CIT-8 za 2003 r., w którym wykazała : Przychody – [...] zł Koszty uzyskania przychodów – [...] zł Odliczenia od dochodu z lat ubiegłych – [...] zł. Do odliczenia w roku 2003 r. wykazano kwotę [...] zł ( 50 % straty poniesionej w 2000 r. ) oraz kwotę [...] zł ( 50 % straty poniesionej w 2002 r. ). Wraz ze skorygowanym zeznaniem CIT-8 za 2003 r. Spółka wniosła o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. w kwocie [...] zł. Zdaniem Spółki poniosła ona stratę w 2002 r. w wysokości [...] zł. Zdaniem natomiast Dyrektora Izby Skarbowej Spółki nie miała prawa do odliczenia 50 % straty poniesionej w 2002 r., ponieważ w dniu 9 grudnia 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. w wysokości. [...] zł. Zatem i na tym etapie postępowania nie wystąpiła strata ale powstał dochód, w związku z czym nie ma podstaw do odliczenia od dochodu 2003 r. 50 % strata za 2002 r. wykazanej przez Spółkę w korekcie zeznania CIT-8 za 2002 r. Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 496/06, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. Sąd uznał zatem, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej określająca zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. powinna być również uchylona, bowiem ustalenia podjęte w postępowaniu dotyczącym roku podatkowego 2002 mogą mieć istotny wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego roku 2003. Sąd w wyroku III SA/Wa 496/06 stwierdził, że w przypadku kredytów, w których wykorzystano mechanizm umownego przeliczenia na walutę obcą złotowych wartości udzielonego kredytu koszty ryzyka kursowego powinny być rozpatrywane poprzez pryzmat art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze u.p.d.o.p., zaś wydatki na spłatę kredytu, o których stanowi art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) obejmują jedynie spłatę nominalną kredytu. Właściwe zakwalifikowanie kosztów wpłynie na ustalenie wielkości dochodów, które podlegają opodatkowaniu. Natomiast jeżeli koszty uzyskania przychodów przekroczą sumę przychodów, różnica jest stratą. Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych o wysokość straty poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód (nadwyżkę sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania) w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 % kwoty tej straty. Sąd ponadto wyjaśnia, że zarzut strony skarżącej - podniesiony na rozprawie - dotyczący naruszenia przez organ podatkowy I instancji art. 201 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest niezasadny. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie miała miejsca, bowiem chociaż decyzje organu podatkowego I instancji określające zobowiązanie podatkowe za rok 2002 i 2003 zostały wydane tego samego dnia, to nie stanowiło to zagadnienia wstępnego w rozumieniu powyższego przepisu. Organ podatkowy zobligowany jest bowiem do zawieszenia postępowania, gdy rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd pozostaje w takim związku z postępowaniem podatkowym, że bez jego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy. Ustalenie zaś tego związku należy do organu podatkowego. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a ), art. 152, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm), orzekł, jak w sentencji.