III SA/Wa 552/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bogdan Lubiński Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak – Osetek Asesor WSA Jolanta Sokołowska (spr.) Protokolant Robert Powojski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Specjalistycznego Szpitala Wojewódzkiego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w C. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych dotyczących zaległości we wpłatach na PFRON oddala skargę Pismem z dnia [...].01.2003r. Specjalistyczny Szpital Wojewódzki w C. wniósł o rozłożenie na 12 rat zaległości z tytułu należnych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w kwocie [...] zł. Wniosek uzasadnił wyjątkowo trudną sytuację finansową Szpitala. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych decyzją z dnia [...].06.2003r. nr [...]rozłożył płatność należnych wpłat w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w kwocie [...]zł za okres od listopada 2001r. do czerwca 2002r. na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, na 12 miesięcznych rat, płatnych począwszy od [...] czerwca 2003r. do [...] maja 2004r.. W odwołaniu Specjalistyczny Szpital Wojewódzki wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w części dotyczącej naliczenia odsetek w kwocie [...] zł. Podniósł, iż wnioskując o rozłożenie zaległości na raty jego zamiarem było również zredukowanie zadłużenia poprzez umorzenie odsetek za zwłokę. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...].02.2004r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zwrócił uwagę, że podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 48 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), zaś organ pierwszej instancji uwzględnił wniosek strony i rozłożył, zgodnie z jej żądaniem, płatność zaległości wraz z odsetkami za zwłokę na 12 miesięcznych rat. Skoro zatem zaskarżona decyzja wydana została na wniosek strony, w całości uwzględniając jej żądanie, brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia rozstrzygnięcia organu I instancji. Zarzut strony dotyczący braku umorzenia odsetek uznał za niezasadny, zgodnie bowiem z art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej organ może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe i odsetki za zwłokę wyłącznie na wniosek podatnika. Natomiast z treści wniosku z dnia [...].01.2003r., na który powołuje się w odwołaniu strona, nie wynika, by żądała ona umorzenia odsetek za zwłokę. Wniosek ten dotyczył jedynie rozłożenia na 12 rat płatności zaległości za okres od listopada 2001r. do czerwca 2002r. wraz z odsetkami. Jeżeli zatem zamiarem wnioskodawcy było zredukowanie poprzez umorzenie odsetek za zwłokę, powinien on wystąpić do organu I instancji z wnioskiem, precyzując konkretne żądanie. W skardze Specjalistyczny Szpital Wojewódzki wniósł o uchylenie ww. decyzji Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...].02.2004r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji jako niezgodnych z prawem. Powtórzył argumenty odwołania. Stanowisko zawarte w tych decyzjach uznał za niezasadne, gdyż ulga w spłacie należności powinna objąć nie tylko ratalną jej spłatę, ale również redukcję odsetek. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Decyzjom tym skarżący zarzuca brak rozstrzygnięcia w sprawie umorzenia odsetek od zaległości z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej twierdzi natomiast, iż takie rozstrzygnięcie nie mogło być wydane, gdyż w piśmie z dnia [...].01.2003r. Specjalistyczny Szpital Wojewódzki nie zawarł wniosku o umorzenie odsetek. Rację należy przyznać Ministrowi. Istotnie w przywołanym piśmie wniosku takiego nie było. W jego petitum wyraźnie zostało sformułowane żądanie rozłożenia zaległości na 12 rat, zaś w uzasadnieniu wskazywano na trudną sytuację Szpitala. Treść pisma nie budziła wątpliwości, więc organ do którego ono wpłynęło, nie miał obowiązku ustalania zakresu żądania. Prawidłowo rozstrzygnął w zakresie objętym wnioskiem, zresztą zgodnie z wolą wnioskodawcy. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy, decyzja w sprawie rozłożenia na raty jest wydawana na innej podstawie prawnej niż decyzja w sprawie umorzenia zaległości. W pierwszym przypadku jest nią art. 48 Ordynacji podatkowej, w drugim - art. 67 § 1 tej ustawy, a w każdym z nich ustawodawca uzależnia wydanie decyzji w tych sprawach od złożenia wniosku przez podatnika. Jak już wykazano, wniosek o umorzenie odsetek od zaległości nie był złożony, zatem nie można czynić organom orzekającym w niniejszej sprawie zarzutu, iż go nie rozpatrzyły. Ponieważ w odwołaniu i skardze Szpital utrzymuje, iż jego zamiarem było ubieganie się o umorzenie odsetek, zauważyć należy, że zamiar ten nie został zrealizowany, nie był bowiem wyartykułowany. Generalnie, organy są związane żądaniem, a to oznacza, iż mogą orzekać tylko w jego granicach. Wydaje się, że przyjęcie trybu zaskarżania de facto korzystnej decyzji wynika z niezrozumienia procedury i przysługujących Szpitalowi uprawnień, chociaż wskazywał na nie Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej. Szpital może bowiem w każdym czasie złożyć wniosek o umorzenie odsetek od zaległości. Nie stoi temu na przeszkodzie zaskarżona decyzja, gdyż nie obejmuje ona swym rozstrzygnięciem tej kwestii. Inaczej mówiąc, decyzja w sprawie rozłożenia zaległości na raty nie stanowi żadnej bariery do ubiegania się o umorzenie odsetek od tej zaległości. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowiono jak w sentencji.