III SA/Wa 572/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz - Szyjko, , , po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo Handlowego "S". w R. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić Stronie Skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wnioskiem z dnia 30 września 2007r. P.P.U.H. "S" (Skarżąca w niniejszej sprawie) złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji w zakresie podatku od towarów i usług. Minister Finansów [...] listopada 2007r. wydał interpretację, w której uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Skarżąca, zgodnie z pouczeniem, wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 11 stycznia 2008r. Minister Finansów stwierdził, że brak jest podstaw od zmiany wydanej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Doręczając ww. odpowiedź pouczył Skarżącą, iż przysługuje jej prawo do wniesienia skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia [...] listopada 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, który wydał interpretację, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa decyzji. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono Skarżącej w dniu 15 stycznia 2008r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). W dniu 14 lutego 2008r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga na powyższą interpretację z dnia [...] listopada 2007r. Przesyłkę, zawierającą skargę, nadano w urzędzie pocztowym w dniu 12 lutego 2008r. Następnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie z 14 lutego 2008r. (sygn. akt III KO/Wa 32/08) skarga ta została przekazana do organu (przesyłka wysłana w dniu 15 stycznia 2008r.). W dniu 14 marca 2008r. organ zwrócił Sądowi skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W myśl art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), w sprawach dotyczących pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. do 31 grudnia 2005r., skargę wniesioną w terminie, bezpośrednio do Sądu administracyjnego, Sąd przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Tym samym wobec skarg wnoszonych po dniu 1 stycznia 2006r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania. Brak jest też przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu administracji oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć Sąd. Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej w analogicznym stanie prawnym, odnoszącego się do sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks podstępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Zgodnie ze stanowiskiem zarówno judykatury (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987r. sygn. III CZP 33/87), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Podobne poglądy były formułowane również odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sądu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Odpowiednie zastosowanie ww. stanowiska nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania tejże skargi przez Sąd w urzędzie pocztowym. Sąd wskazuje, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, że termin do wniesienia skargi - za pośrednictwem organu, a więc w sposób przewidziany w prawidłowym pouczeniu zawartym w treści odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - upływał z dniem 14 lutego 2008r. (czwartek). Skargę, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 12 lutego 2008r., wniesiono jednak bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym za datę wniesienia skargi do Sądu należało uznać dzień 15 lutego 2008r., kiedy Sąd przekazał ją Ministrowi Finansów. Przyjęcie takiego stanowiska oznacza, iż Skarżąca, nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu, wniosła skargę z przekroczeniem terminu, wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.