III SA/Wa 591/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-08-14
Skład orzekający: Alojzy Skrodzki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług jest uzasadnione, gdy skarżąca twierdzi, że egzekucja tej kwoty pozbawi wspólników środków do życia i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, mimo że spółka generuje znaczne przychody?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, uznając, że sama dolegliwość finansowa związana z egzekucją zobowiązań podatkowych nie stanowi "znacznej szkody" ani "trudnych do odwrócenia skutków" w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca nie wykazała dodatkowych okoliczności uzasadniających zastosowanie środka tymczasowego, a przepisy prawa pracy i ubezpieczeń społecznych chronią wspólników przed całkowitym pozbawieniem środków do życia.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej określającej jej zobowiązanie podatkowe w VAT za 2008 r. na kwotę 383.744 zł. Argumentowała, że kwota ta przekracza jej możliwości płatnicze, a egzekucja pozbawi wspólników środków do życia, co spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Spółka przedstawiła dokumenty dotyczące swojej sytuacji finansowej, dochodów wspólników oraz toczących się postępowań egzekucyjnych.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. s.c. K.U. , R. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. G. s.c. K. U., R.U. , dalej jako Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając wniosek podniosła, że spełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaznaczyła, iż podatek jaki ma zapłacić na podstawie zaskarżonej decyzji wynosi 383.744 zł. Zdaniem Skarżącej kwota ta przekracza jej możliwości płatnicze, bowiem posiada majątek na kwotę zaledwie 400,- zł a jej wspólnicy uzyskują dochody na średnim poziomie 2.300,- zł brutto miesięcznie i nie posiadają oszczędności. Zaznaczyła, iż zajęcie tak niskich dochodów wspólników skutkować będzie pozostawieniem ich bez środków do życia a w konsekwencji doprowadzi co wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto Skarżąca jak i jej wspólnicy nie posiadają nieruchomości ani innego rzeczowego majątku, który mogliby zbyć.
Skarżąca w postępowaniu dotyczącym wniosku o przyznanie prawa pomocy przedłożyła zeznania o wysokości osiągniętego dochodu poniesionej straty, z których wynika, ze wspólnicy spółki w 2012 r. uzyskali przychód w kwotach po 1728.110,90 zł natomiast dochód w przypadku wspólnika R. U. wyniósł 28.052,70 zł, koszty uzyskania przychodu wyniosły natomiast 1.700.058,20 zł. W przypadku wspólnika K.U. dochód wyniósł 33.484,30 zł natomiast koszty uzyskania przychodu wyniosły 1.748.418,38 zł. Skarżąca przedłożyła również wyciągi z rachunków bankowych w [...] Spółki oraz wspólników Spółki, zestawienie dochodów Spółki w roku 2013, zestawienie przychodów i rozchodów oraz dochodu za lata podatkowe 2011 i 2012, zawiadomienia o zajęciu praw majątkowych, tytuły wykonawcze, zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego, zajęcie wierzytelności, zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, wypowiedzenia umów rachunków bankowych w [...] SA, informację o kredycie restrukturyzacyjnym, przedsądowe wezwanie do zapłaty, opinie bankowe, pisma w sprawie umowy leasingu, oraz zawiadomienie o wystawieniu bankowego tytułu egzekucyjnego. Ponadto w aktach sprawy o sygn. III SA/Wa 143/13 znajdują się deklaracje VAT.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2009, s. 206).
Użyty w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.
W ocenie Sądu, okoliczność, na którą powołuje się pełnomocnik Skarżącej, a mianowicie, że na skutek egzekucji wobec wspólników Skarżącej zostaną pozostawieni bez środków do życia, co doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie świadczy jeszcze o zaistnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania aktu administracyjnego.
Pogorszenie sytuacji finansowej podmiotu na skutek prowadzonej egzekucji jest normalnym i zakładanym przez ustawodawcę skutkiem. W związku z tym, bez zaistnienia dodatkowych okoliczności nie może być ono rozpatrywane w kategorii szkody ani trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie takich okoliczności mogłoby polegać na uprawdopodobnieniu, że w konkretnej sytuacji wyegzekwowanie zobowiązań podatkowych na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, spowoduje szkodę inną niż tylko pomniejszenie majątku o kwotę tych zobowiązań lub wywoła skutki niemożliwe do odwrócenia przez zwrot tych kwot, w sytuacji gdyby w wyniku kontroli sądowej okazało się, iż decyzje podatkowe ustalające ich wysokość były wadliwe.
Analiza sytuacji majątkowej Skarżącej wskazuje, iż na Skarżącej ciąży zadłużenie z tytułu niespłaconych kredytów ([...] , [...] , [...] ), umów leasingowych ([...] , [...] ) czy podatków, wskutek czego toczą się przeciwko niej postępowania egzekucyjne. Skarżąca w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą, która generuje znaczne przychody - w samym tylko styczniu 2013 r. przychody te wyniosły 285.209,43 zł. W ubiegłym zaś roku przychody wyniosły 3.456.221,79 zł. Skalę tej działalności obrazują deklaracje VAT za ostatnie 6 miesięcy (deklaracje przedłożone przy sprawie III SA/Wa 143/13). Wynika z nich, że miesięcznie sprzedaż kształtuje się na poziomie od 135.255 zł do 632.028 zł. Wyciągi bankowe Skarżącej wskazują, że w grudniu 2012 r. na koncie w [...] dokonywano operacji (wpływy i wypływy) i to na znaczne kwoty (przykładowo 4 grudnia 2012 r. na kwotę 156.013,20 zł, 12 grudnia 2012 r. na kwotę 100.368,00 zł). Ponadto z przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego wspólników Spółki, wynika, że na ich konto wpływają znaczne kwoty (przykładowo 4 grudnia 2012 r. pięć wpłat po 30.000 zł, jedna wpłata 29.000 zł oraz jedna wpłata 20.200 zł).
Sąd wskazuje, że Skarżąca nie wykazała, by prowadzenie egzekucji spowodowałoby dla niej trudne do odwrócenia skutki czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Wskazać także należy, iż egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego", który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji we wskazywanej we wniosku o wstrzymanie wykonania formie, czy też, spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot. (por.: postanowienie NSA
Z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11)
Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Skarżącej, że prowadzenie egzekucji może pozbawić wspólników Skarżącej środków do życia. Obowiązujące przepisy prawne wprowadzają szereg ograniczeń w możliwości dokonywania potrąceń z egzekwowanych świadczeń właśnie po to, żeby do takiej sytuacji nie dopuścić. Tytułem przykładu można wskazać przepisy art. 139 - 141 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.) lub art. 87 - 90 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), które wyznaczają maksymalne progi potrąceń egzekucyjnych (z renty co do zasady jest to 25% świadczenia, z wynagrodzenia za pracę co do zasady jest to połowa świadczenia). Należy również mieć na uwadze, że prowadząc postępowanie egzekucyjne organy administracji mają obowiązek przestrzegania wielu zasad jak: zasada gospodarczego prowadzenia egzekucji, zasada poszanowania minimum egzystencji, zasada stosowania racjonalnych środków i in.. Tym samym brak podstaw do uznania, że skutki wykonania decyzji, o której wstrzymanie wnosi Skarżąca, będą trudne do odwrócenia lub że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wspólnikom Skarżącej znacznej szkody.
W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności nie wypełniają, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło