III SA/Wa 608/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. S.A. z siedzibą w R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Skarżąca – Z. S.A. w R. złożyła wniosek z 20 sierpnia 2007 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Zdaniem Skarżącej, zainteresowanej uzyskaniem środków na rozwój działalności, może ona do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia zaliczyć wydatki na analizę wsparcia ze źródeł wspólnotowych, sporządzoną przez firmę doradczą oraz koszty sporządzenia wniosku i biznesplanu, nawet wtedy gdy dotacji nie otrzyma lub z dotacji zostanie sfinansowany zakup środków trwałych. Wniosek ten wpłynął do organu podatkowego 24 sierpnia 2007 r. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] listopada 2007 r. Minister Finansów stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe. Przesyłka zawierająca interpretację nadana została na poczcie 23 listopada 2007 r. Doręczono ją Skarżącej 26 listopada 2007 r. Po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Skarżąca wniosła skargę zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy przez błędną wykładnię art. 15 ust. 1 oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.). W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd z urzędu ustalił, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 635/07 Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, odroczył rozprawę i w trybie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów następujące zagadnienie: "czy w stanie prawnym obowiązującym w 2005 r. pojęcie - niewydanie postanowienia - określone w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), oznacza brak jego doręczenia w terminie 3 miesięcy, od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w § 1 powołanego artykułu". Cytowany w ww. postanowieniu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej w 2005 r. posiadał następujące brzmienie "W przypadku niewydania przez organ postanowienia, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14a § 1, uznaje się, że organ ten jest związany stanowiskiem podatnika, płatnika czy inkasenta zawartym we wniosku". Obowiązujący od 1 lipca 2007 r. przepis art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej stanowi natomiast, że "W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie", przy czym art. 14d tej ustawy przewiduje, iż interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, a do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 Ordynacji podatkowej, które w tej sprawie nie wystąpiły. Zasadne jest więc przyjęcie, że przepisy art. 14b § 3 w brzmieniu z 2005 r. i art. 14o w brzmieniu wprowadzonym od 1 lipca 2007 r. zawierają analogiczną treść normatywną. Oznacza to, że zarówno w sprawie sygn. akt I FSK 635/07, jak i w sprawie niniejszej występuje to samo zagadnienie prawne, a zatem uchwała wydana przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie dotyczyła również zagadnienia, które wystąpiło w niniejszej sprawie. Jest nim, jak wyjaśniono, kwestia - czy użyty w art. 14o Ordynacji podatkowej, zwrot "wydanie interpretacji indywidualnej" oznacza jedynie jej sporządzenie i podpisanie przez osobę uprawnioną czy też również jej doręczenie. W uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano rozbieżności istniejące w tej kwestii w orzecznictwie sądowym oraz różnice w piśmiennictwie. Między innymi, przywołano glosę Andrzeja Kabata do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2007 r. sygn. akt I FSK 700/07 (Jurysdykcja podatkowa 2007/6/53), w której autor podkreślił, że "......charakter gwarancyjny interpretacji będzie zachowany, jeżeli podmiot, który zwrócił się do właściwego organu o udzielenie interpretacji, będzie posiadał pełną wiedzę o dacie jej udzielenia bądź o "wejściu w życie" milczącej interpretacji. Wskazał także na problem skutków występujących w sytuacji "wydania" postanowienia przed upływem 3 miesięcy a jego "doręczeniem" po upływie tego terminu. W podsumowaniu A. Kabat stwierdził, że wykładnia gramatyczna art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej uzasadnia przyjęcie, że wykonanie przez organ podatkowy ustawowego obowiązku wynikającego z tego przepisu obejmuje zarówno sporządzenie informacji oraz nadanie jej formy postanowienia, jak i przekazanie jej treści wnioskodawcy. Interpretacja ta realizuje także postulat zapewnienia gwarancyjnego charakteru i funkcji ochronnej interpretacji prawa podatkowego." Tożsamość problemu pomimo, że dotyczy on różnych stanów prawnych, będących ustawową podstawą wydawania interpretacji podatkowych skłania skład orzekający w niniejszej sprawie do stwierdzenia, że wydana przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwała będzie zawierała ocenę prawną od której zależy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Zaskarżona interpretacja została bowiem doręczona stronie dopiero 26 listopada 2007 r. Od sposobu rozstrzygnięcia przedstawionego wyżej zagadnienia prawnego zależy uznanie, czy zachowany został termin określony w art. 14d Ordynacji podatkowej oraz czy wydano zaskarżony akt w sytuacji, gdy należało przyjąć domniemanie z art. 14o, iż została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zawiesił postępowanie do czasu uzyskania stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego co do przedmiotowego zagadnienia prawnego.