III SA/Wa 615/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. z dnia 3 lutego 2012 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z 12 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. ("Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed tutejszym Sądem lub sądami administracyjnymi. Skarżący wniósł skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 18 stycznia 2012 r. o sygn. akt I FSK 2088/11 oddalił skargę kasacyjną. Wnioskiem z 3 lutego 2012 r. pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi odrzuconej wymienionym wyżej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 maja 2011 r. We wniosku o przywrócenie terminu, po przytoczeniu przebiegu dotychczasowego postępowania sądowego, podkreślił, że otrzymane przez pełnomocnika Skarżącego w dniu 14 marca 2011 r. wezwanie zawierało tylko jedną stronę, tj. pismo zatytułowane "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu". We wniosku o przywrócenie terminu wskazano ponadto na art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Pełnomocnik Skarżącego uznał, że poprzedni pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi bez własnej winy, gdyż po otrzymaniu w dniu 14 marca 2011 r. tylko jednej strony pisma nie znał treści wezwania do załączenia pełnomocnictwa. Pełnomocnik nieprawidłowe doręczanie pism sądowych uznał za przyczynę niezawinionego uchybienia terminu. Doręczenie tylko jednego, opisanego wyżej pisma, wskazuje - w jego ocenie - na szczególne okoliczności niniejszej sprawy. Te szczególne okoliczności powinny wpłynąć na ocenę braku winy w uchybieniu terminu. O braku winy świadczy, według pełnomocnika, fakt, że poprzedni pełnomocnik, do którego wystosowano wezwanie odebrane 14 marca 2011 r., poinformował Sąd o otrzymaniu pisma bez załączników i sam nadesłał konieczne pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl powołanego we wniosku art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Sąd podziela pogląd pełnomocnika, iż odrzucenie skargi nie wyklucza wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia jej braków formalnych. Niemniej zasadniczą przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak takiej winy należy co najmniej uprawdopodobnić. We wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano wprost przyczyny jego uchybienia, ale dokładna analiza wniosku wskazuje, że – według pełnomocnika – tą przyczyną jest wadliwe wezwanie Sądu do złożenia pełnomocnictwa (w istocie brak takiego wezwania) oraz, będące tego konsekwencją, "szczególne okoliczności niniejszej sprawy". Wobec tego wypada zauważyć wewnętrzną sprzeczność wniosku – jeśli w przesyłce otrzymanej przez poprzedniego pełnomocnika w dniu 14 marca 2011 r. nie znajdowało się wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa, to termin na uzupełnienie braku formalnego nie został uchybiony, gdyż w ogóle się nie otworzył. Warunkiem otwarcia terminu jest bowiem skuteczne doręczenie prawidłowego wezwania do uzupełnienia braku formalnego. Ta argumentacja wniosku musi być więc odrzucona jako niespójna logicznie. Powtórzyć należy stanowisko Sądu zaprezentowane w postanowieniu o odrzuceniu skargi, że w dniu 14 marca 2011 r. doręczone zostało prawidłowe wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa. Jednocześnie jednak taka argumentacja wniosku o przywrócenie terminu przeczy przyjętym w prawomocnych postanowieniach tutejszego Sądu oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z 12 maja 2011 r. oraz z 27 stycznia 2012 r.) ustaleniom faktycznym, iż w dniu 14 marca 2011 r. doradca podatkowy W. A., podający się za umocowanego pełnomocnika Skarżącego, otrzymał wezwanie do złożenia pełnomocnictwa w terminie 7 dni. Sądy obydwu instancji przyjęły ponadto, że spóźnione złożenie w dniu 22 marca 2011 r. pełnomocnictwa nastąpiło w wykonaniu prawidłowo wystosowanego wezwania Sądu Wojewódzkiego. Wniosek o przywrócenie terminu nie da się pogodzić także i z tym stanowiskiem Sądów obydwu instancji, dlatego nie mógł być uwzględniony, jako godzący w zasadę związania prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego (art. 170 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Uznając, że we wniosku nie została podana niezawiniona przyczyna uchybienia terminu 7 dni na uzupełnienie braku formalnego skargi w postaci braku pełnomocnictwa, na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.