III SA/Wa 616/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... grudnia 2006 r. Nr ... w przedmiocie - orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę Z akt sądowych wynika, iż w dniu 14 stycznia 2007 r. Skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... grudnia 2006 r. Nr... w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych "potwierdzenie odbioru przesyłki" (karta akt administracyjnych nr...) wynika natomiast, że zaskarżona decyzja została doręczona na wskazany przez Skarżącego adres w dniu 18 grudnia 2006 r. Przedmiotowa skarga została - zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału WSA w Warszawie z dnia 26 stycznia 2007 r., na podstawie art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") - przekazana do Dyrektora Izby Celnej w W. w dniu 26 stycznia 2007 r. (data stempla pocztowego - karta nr... akt sądowych). Dyrektor Izby Celnej w W. w dniu 26 lutego 2007 r. przesłał Sądowi skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. W myśl art. 53 § l p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Wskazany w przywołanym przepisie dwuletni okres, w trakcie którego skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu, z zachowaniem terminu do jej wniesienia, uznawana była za wniesioną za skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r. Dlatego też wobec skarg wnoszonych w okresie od 1 stycznia 2006 r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania. Niemożliwość zastosowania wskazanego przepisu i przyjęcia skutku wniesienia skargi określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. spowodowała, iż w stanie prawnym obecnie obowiązującym brak jest regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określała czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Z tego też względu za zasadne Sąd uznał przyjęcie poglądu ukształtowanego na gruncie procedury cywilnej, odnoszącego się do analogicznej sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks podstępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze. zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa (por. uchwała połączonych Izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r., sygn. III CZP 33/87) jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. I, C.H. BECK, Warszawa 2002, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) [w:] Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, t. I, Warszawa 2004, s. 684.) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Odpowiednie zastosowanie powyższego rozumowania nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W takiej sytuacji dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd administracyjny do organu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi zaczął biec w dniu 18 grudnia 2006 r. i upłynął z dniem 18 stycznia 2007 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdził także, że we wskazanym wyżej terminie skarga nie została przekazana do Dyrektora Izby Celnej. Jak już wspomniano, została ona przesłana przez Sąd do organu w dniu 26 stycznia 2007 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd biorąc pod uwagę uchybienie terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.