III SA/Wa 623/15

Dnia 29 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. s.c. K. G. , L.B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 22 października 2014 r. Nr IPPP1/443-896/14-4/JL w zakresie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe D. s.c. K. G., L.B. – dalej "Spółka", zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. We wniosku przedstawiła zdarzenie przyszłe, z którego wynikało, że świadczy usługi za wynagrodzeniem na rzecz Zakładów Ubezpieczeniowych w zakresie oferowanych przez te podmiotu ubezpieczeń. W ramach tych usług zajmuje się oceną ryzyka medycznego kandydatów do ubezpieczenia w ubezpieczeniach na życie, działaniem pomocniczym przy realizacji roszczeń/likwidacji szkód dotyczących oceny ryzyka stanu zdrowia ubezpieczonego/poszkodowanego, wydawaniem kompleksowych opinii lekarskich dotyczących oceny rozmiaru uszkodzeń ciała lub rozstroju zdrowia oraz oceny roszczeń osób poszkodowanych w wyniku zdarzeń objętych odpowiedzialnością w ramach umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Wobec przedstawionych okoliczności sprawy Spółka zapytała czy wskazane czynności są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.13 w zw. z art. 43 ust.1 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. – o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – dalej "ustawy o VAT". W ocenie Skarżącej ww. usługi korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 13 w zw. z art. 43 ust.1 pkt 37 ustawy o VAT. Spółka podkreśliła, że wykonywane na rzecz zakładu ubezpieczeń usługi, są właściwe dla usługi głównej, tj. działalności polegającej na świadczeniu usługi ubezpieczenia, gdyż realizują cele usługi zasadniczej, pełnią specyficzne (istotne) funkcje charakteryzujące usługi ubezpieczenia, wiążą się nierozerwanie z istotą instytucji umowy ubezpieczenia, tj. z oceną ryzyka w ubezpieczeniach osobowych, wypłacaniem świadczenia (likwidacją szkody) w związku z wystąpieniem zdarzenia losowego, o której mowa w takiej umowie. Zdaniem zaś Ministra Finansów wykonywane czynności nie stanowią usług wskazanych w art. 43 ust.13 ustawy o VAT, gdyż nie są elementem usługi wskazanej w art. 43 ust.1 pkt 37 ustawy o VAT, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej. Czynności świadczone przez Spółkę stanowią czynności pomocnicze, świadczone na zlecenie zakładu ubezpieczeń. Usługi te stanowią element usługi ubezpieczeniowej, której wykonanie zakład ubezpieczeń może zlecić innym podmiotom. Ponadto usługi wykonywane przez Spółkę na rzecz zakładów ubezpieczeniowych stanowią odrębną całość oraz są niezbędne do wykonywania usługi ubezpieczeniowej przez zakład. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Postępowanie sądowe należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1563/13, skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następującego przepisu prawa unijnego: Czy art. 135 ust.1 lit. a dyrektywy 2006/112/WE Rady należy interpretować w ten sposób, że usługi takie jak w niniejszej sprawie, świadczone na rzecz zakładu ubezpieczeń przez podmiot trzeci, w imieniu i na rzecz ubezpieczyciela, który to podmiot nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym z ubezpieczonym, objęte są zwolnieniem, o którym mowa w tym przepisie? Sąd zauważa, iż wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości, jednakże nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. W świetle obowiązujących przepisów prawa nie ulega ponadto wątpliwości, że orzeczenie TSUE dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08). W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na ww. pytanie prejudycjalne dotyczy kwestii prawnej stanowiącej istotę sporu w rozpoznawanej sprawie. Uznając więc, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej na skutek pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem dotyczy ona tożsamego problemu prawnego, który jest przedmiotem ww. pytania prejudycjalnego, Sąd skorzystał z uprawnienia do zawieszenia postępowania sądowego i na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.