III SA/Wa 657/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Dudra, Sędziowie sędzia WSA Hanna Kamińska (spr.), sędzia NSA Bogdan Lubiński, Protokolant Anna Zientara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia[...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o podatek dochodowy od osób fizycznych za I-VII.2003r. oddala skargę. Decyzją z [...].12.2003 Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. określił A. M., na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 27 ust. 1 , art. 44 ust. 1 i 2 pkt 1, ust. 3 i 6 ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 14, poz.176 ze zm z 2000 r.), zobowiązanie w zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od stycznia do lipca 2003 r.. W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik strony zarzucił naruszenie art. 122 i art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej i wniósł o uchylenie decyzji. Jego zdaniem nie jest prawdą, że spis z natury nie został wpisany do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Pełnomocnik zarzucił bezzasadne określenie zobowiązania podatkowego za miesiąc czerwiec i lipiec 2003 r. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W., na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit a w zw. z art. 208 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 27 ust. 1, art. 44, ust. 1, 2, 3, , 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzje Naczelnik Urzędu Skarbowego i umorzył postępowanie w sprawie. Według Dyrektora Izby Skarbowej w W. , Naczelnik Urzędu Skarbowego podjął wszelkie niezbędne działania w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy, ustalenia zostały zawarte w protokole kontroli, do którego strona nie wniosła żadnych uwag. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił uwagę na fakt, że zgodnie z treści art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy są zobowiązani do deklarowania i płacenia zobowiązania podatkowego w formie zaliczek w terminach ich płatności. Natomiast z upływem roku podatkowego obowiązek zapłaty zaliczek wygasa i organ podatkowy nie może decyzją określać wysokości zobowiązań w zaliczkach. Wygaśnięcie obowiązku zapłaty zaliczek powoduje, ze po upływie roku podatkowego organ podatkowy ma prawo jedynie określić wysokość zobowiązania podatkowego za dany rok podatkowy. Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit a za względu na to, ze po zakończeniu roku podatkowego nie można wydać decyzji określającej wydać decyzji określającej wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych W skardze do WSA w Warszawie pełnomocnik A. M. zarzucił decyzji Dyrektora Izby Skarbowej naruszenie art. 24 ust. 2 i art. 44 ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wniósł o jej uchylenie. Zdaniem pełnomocnika Dyrektor Izby Skarbowej dokonał błędnej interpretacji wskazanych powyżej przepisów na skutek określania wartości towarów wykazanych jako witryna wystawowa w spisach z natury na dzień[...].01.2003 r. i na[...].06.2003 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej jego rozstrzygnięcie jest zgodne z art. 24 ust. 2 i art. 44 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił uwagę na fakt, że uchylił on decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych za styczeń - lipiec 2002 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy osiągający dochody z prowadzenia działalności gospodarczej są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego ustala się w następujący sposób: 1) obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku, 2) (374) zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 27 i 27b, 3) zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające. Zaliczki miesięczne, od tych przychodów, za okres od stycznia do listopada uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, w wysokości należnej za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia. W terminach płatności zaliczek za miesiące od stycznia do listopada podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym deklaracje według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku. Zdaniem Sądu z treści przepisów ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani z innych przepisów prawa podatkowego, nie wynika uprawnienie organu podatkowego do wydania odrębnej decyzji w sprawie określenia wysokości zaliczki miesięcznej po złożeniu przez podatnika zeznania rocznego. Nie ma podstawy prawnej do żądania, by organ po upływie roku podatkowego ustalał odrębną decyzją zaliczki na podatek dochodowy; postępowanie w sprawie ustalenia zaliczek jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu. Zagadnienie to zostało już rozstrzygnięte w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 20.02.1998 r. sygn. I SA/Łd 935/96 oraz wyrok z 4.12.1997 r. sygn. I SA/Kr 760/97). Należy ponadto zwrócić uwagę na fakt, że po upływie roku podatkowego obowiązek wpłaty zaliczki miesięcznej przestaje istnieć. Wygaśnięcie obowiązku zapłaty zaliczek z upływem roku podatkowego jest związane z powstaniem obowiązku zapłaty podatku za cały rok podatkowy (por. wyrok NSA z 19.04.1996 r. sygn. SA/Lu 991/95). Wynika z tego, że po upływie roku podatkowego nie ma powodu, by określać odrębnie wysokość zaliczki miesięcznej na podatek, skoro i tak istnieje obowiązek strony zapłaty podatku - całego, a nie tylko zaliczki obliczonej na podstawie przewidywanego dochodu. Pełnomocnik skarżącej, podnosi zarzuty, które nie mogą być uwzględnione przez Sąd w badaniu zgodności z prawem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z [...] marca 2004 r. uchylającej decyzję, w której Urząd Skarbowy rozstrzygnął o zaliczkach i umarzającej postępowanie w tej sprawie. Żeby skarga została przez Sąd uwzględniona pełnomocnik powinien wykazać, że Dyrektor Izby Skarbowej - a w wyniku jego kasacyjnego rozstrzygnięcia - także i Naczelnik Urzędu Skarbowego, mogli orzekać o wysokości o wysokości zobowiązania zaliczek pomimo zakończenia roku podatkowego. Argumenty, na które powołuje się pełnomocnik skarżącej mają - hipotetycznie - zastosowanie w sytuacji, kiedy zakwestionowana zostanie decyzja określająca zobowiązanie podatkowe za cały 2003 r.. Mając na względzie powyższe Są, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.