III SA/Wa 679/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. Skarżący A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Następnie, pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowa decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa postępowania podatkowego, jak i przepisów prawa materialnego. Dlatego też, w jego ocenie, istnieją podstawy, że zostanie ona uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w toczącym się postępowaniu. Ponadto podniósł, że z uwagi na jego wiek, dochody oraz stan zdrowia, wykonanie przez organ egzekucyjny przedmiotowej decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i mogłoby zagrozić jego egzystencji i niezbędnym potrzebom materialnym. Wskazał, że jest rencistą, którego podstawowym źródłem dochodów jest renta w wysokości 1.230 zł brutto miesięcznie i nie jest aktywny zawodowo, zaś z uwagi na to, że zobowiązanie podatkowe zostało ustalone w wysokości 38.870 zł wraz z odsetkami w wysokości w przybliżeniu 15.000 zł, spełnienie tego zobowiązania przekracza jego możliwości finansowe bez narażenia go na istotne negatywne konsekwencje. Nadmienił, iż nie był świadomy tego, że dokonywane przez niego czynności mogą być uznane przez organ podatkowy za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co wynikało, z faktu, że przepisy w tym zakresie są niejasne, a ich interpretacja w latach 2005-2008 była niejednolita. Z tych też względów Skarżący określa swój wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji jako zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym Sygn. akt III SA/Wa 679/11 przez stronę. Oznacza to, że wniosek taki powinien być wszechstronnie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W postanowieniu z 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich pełną wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i FZ 87/04 oraz z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04. NSA podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Poglądy wyrażone w wyżej przywołanych postanowieniach Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. W ocenie Sądu, Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący uzasadniając wniosek wskazał, że na skutek wydania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. zobowiązany jest do zapłaty kwoty w wysokości przekraczającej 53.870 zł. Następnie nadmienił, że aktualnie uzyskuje przychód jedynie z tytułu otrzymywanej renty, nie ma więc możliwości aby uiścić wszystkie należności. W konsekwencji uregulowanie, dobrowolne lub Sygn. akt III SA/Wa 679/11 przymusowe w drodze egzekucji administracyjnej, należności publicznoprawnych spowoduje wyrządzenie znacznej szkody w jego majątku. Skarżący nie podał jednak żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jego sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Skarżący nie wykazał, że potencjalna egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jego sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby, co odnosi się bezpośrednio do sytuacji Skarżącego, zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, niepubl.). Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Skoro zatem Skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie Sygn. akt III SA/Wa 679/11 wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Dodatkowo zaś nieświadomość Skarżącego co do faktu, że czynności dokonywane przez niego mogą być uznane przez organ podatkowy za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie może być uwzględniona przy rozpatrywaniu przedmiotowego wniosku z uwagi na zamknięty katalog przesłanek art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących możliwość uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.