III SA/Wa 691/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-05-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Anna Wesołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji podatkowej, jeśli skarżący nie przedstawił wystarczających dowodów na uprawdopodobnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo przekonanie skarżącego o zasadności zarzutów nie jest wystarczające.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. określającą wysokość zobowiązania podatkowego. Następnie, w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a., wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji i zwrot środków zabranych z konta firmy jako zabezpieczenie, argumentując, że jest to jego jedyne źródło utrzymania. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska, po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Pismem z 16 lutego 2010 r. Skarżący A. K. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2009r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
Następnie pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. skarżący w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniósł o wydanie postanowienia o zwrocie 5540,66 EURO zabranych z konta firmy skarżącego jako zabezpieczenie jego roszczeń do czasu sądowego rozpoznania skargi, co pozwoli Skarżącemu na utrzymania działalności firmy, która jest jego jedynym źródłem utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazane przesłanki są zwrotami niedookreślonymi, klauzulami generalnymi odsyłającymi do ocen pozaprawnych. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2009r. sygn. akt II FZ 39/09).
W tym miejscu, wskazać należy, że w art. 61 § 3 chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556).
Oznacza to, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż Skarżący nie wykazał inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego. Nie uzasadnił bowiem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Skarżący nie przedstawił żadnych informacji ani dowodów pozwalających na ustalenie, w jakiej kondycji finansowej jest prowadzona przez niego firma, czy istotnie jest ona jedynym źródłem utrzymania. Samo zaś przekonanie skarżącego o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd, biorąc pod uwagę całość przedstawionej wyżej argumentacji, na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło