III SA/Wa 701/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach oddala skargę III SA/Wa 701/13 Uzasadnienie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], wszczął postępowanie w stosunku do Skarżącego J. S. w sprawie źródeł przychodów z kytórych Skarżący sfinansował wydatki poniesione w 2003 r. Postępowanie to zostało zakończone decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. , którą Naczelnik Urzędu Skarbowego W. ustalił J. S. wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w wysokości 83.525,00 zł. Skarżacy wniósł odowłanie od tej decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej w W. W odwołaniu Skarżący zawarł także wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił rażące naruszenie: - art. 21 § 1 pkt 2, art. 47 § 1, art. 148 § 1, art. 150, art. 180 § 1 - art. 182 § 1, art. 210 § 4 i art. 211 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm. dalej O.p.), - art. 1, art. 3, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 20 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej u.p.d.o.f.), a także umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Kanady w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie w dniu 4 maja 1987 r. (Dz. U. z 1990 r. Nr 38, poz. 216). Decyzja z dnia [...] grudnia 2009 r. stała się ostateczna, gdyż odwołanie od tej decyzji zostało wniesone z uchybieniem terminu. W toku postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Pełnomocnik Strony przedłożył pismo z dnia 8 października 2010 r., w którym wyjaśnił, że J. S. jest rezydentem i płatnikiem podatku dochodowego w Kanadzie, czego dowodem miały być załączone do tego pochdzące z Kanady dokumenty i ich tłumaczenia przysięgłe na język polski. Po rozpatrzeniu wniosku o stwiersdzednie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji. Od decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. Skarżacy wniósł odwołanie wnosząc jednocześnie o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2010 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Skarżący pismem z dnia 21 lutego 2011 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 15.12.2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1059/11 oddalił skargę. Pismem z dnia 12 lipca 2012 r. Skarżacy wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w W. z wnioskiem o wznowienie, na podstawie art. 245 § 1 pkt 5 Op, postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Skarżacy we wniosku o wznowienie postepowania stwierdził, że wyszły na jaw nowe istotne dla sprawy dowody istniejące w dniu wydania decyzji, które nie były znane organowi, wydającemu decyzję. Do wniosku dołączono potwierdzone przez pełnomocnika Skarżącego jako zgodne z oryginałem kserokopie: - oświadczenie J. S. z dnia 15 września (rok niewidoczny na kopii) z potwierdzeniem własnoręczności podpisu przez Konsulat Generalny Rzeczpospolitej Polskiej w Toronto wraz z kserokopią (1 strony) paszportu i kserokopią dowodu osobistego, - pismo z dnia 15 września 2010 r. N. (podpisane przez doradcę podatkowego J. K. wraz z tłumaczeniem przysięgłym), - pismo z dnia 14 września 2010 r. z T.wraz z tłumaczeniem przysięgłym. - pismo z dnia 14 września 2010 r. z S.- S. Limited wraz z tłumaczeniem przysięgłym, - pismo z dnia 16 września 2010 r. z D. wraz z tłumaczeniem przysięgłym,' - pismo z dnia 8 września 2010 r. z. A. Inc wraz z tłumaczeniem przysięgłym, - pismo z dnia 13 września 2010 r. dr. F. V. wraz z tłumaczeniem przysięgłym. Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...]. Po analizie całości materiału zebranego w aktach sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w W., decyzją z dnia [...] października 2012 r. [...], odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że wymienione powyżej dokumenty nie były nowymi dowodami w sprawie, gdyż zostały złożone w organie przy piśmie z dnia 8 października 2010 r. w toku postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2009 r. O tym, że wskazane dokumenty były znane organowi w dacie wydawania decyzji końcżcej wznowione postepowanie świadczy także okoliczność, że zostały one zwrócone przez organ Skarżącemu przy piśmie z dnia 27 czerwca 2012 r. na jego wniosek z dnia 15 czerwca 2012 r. Od decyzji z dnia [...] października 2012 r. Skarżący wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w W., który decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zaskarzonej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 4a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) – dalej jako "u.p.d.o.f." - art. 23 ust. 2 lit. a w związku z art. 4 ust. 2 lit. a umowy - art. 91 ust 1 w związku z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP - art. 245 § 1 pkt 1 w zw. z art. 243 § 2 Op i art. 240 § 1 pkt 5 O.p. W skardze podnoszono, że organ wydając decyzję nie uwzględnił przedstawionych przez Skarącego dokumentów, z których wynika, że w okresie objętym decyzją wymiarową z dnia [...] grudnia 2009 r. Skarżący był rezydentem Kanady i uzyskane przez niego dochody nie podlegały opodatkowaniu w Polsce. Skarżący podniósł, iż organ administracyjny nie biorąc pod uwagę przy podejmowaniu decyzji, powołanej wyżej ratyfikowanej umowy międzynarodowej naruszył porządek konstytucyjny. Bowiem obowiązek stosowania tej umowy wynika bezpośrednio z art. 91 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, a związanie się przez państwo umową międzynarodową powoduje, z chwilą jej wejścia w życie, powstanie zobowiązania międzynarodowego. Oczywistym zatem jest, według Skarżącego, że organ administracyjny powinien był ją zastosować w stosunku do Skarżącego. Zdaniem Skarżącego Organ naruszył art. 245 § 1 pkt 1 O.p. w zw. z art. 243 § 2 O.p. i art. 240 § 1 pkt 5 O.p. przez wydanie decyzji bez przeprowadzenia postępowania co do przesłanek wznowienia określonych w art. 240 § 1 O.p. Do akt sprawy zostały przedłożone przez Skarżącego, jako załączniki do wniosku o wznowienie postępowania podatkowego dokumenty będące istotnymi dla sprawy nowymi dowodami, istniejącymi w dniu wydania uprzedniej ostatecznej decyzji, nieznane organowi, który wydał ostateczną decyzję. Zatem, została spełniona przesłanka wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. i tym samym zasadne było uchylenie dotychczasowej decyzji. Organ w odpowiedzi na skargę zarzuty w niej podniesione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyujny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Skarga nie mogła zostać uwzględniona z uwagi na to, że dowody przedstawione przez Skarżącego przy wniosku o wznowienie postępowania nie były nowymi dowodami nieznanymi organowi wydającemu decyzję, która zkończyła wznowione postepowanie. Także potwierdzone tymi dowodami okoliczności faktyczne nie były okolicznościami nowymi, których organ nie znał wydając decyzję konćzącą wznowione postępowanie. Z treści decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r. (karty 120-124 akt administracyjnych), która zkończyła postępowanie objęte wnioskiem o wznowienie postępowania wynika, że organ wydając tę decyzję znał wszystkie dokumenty dołączone do wniosku o wznowienie postępownania oraz znał okoliczności faktyczne, które te dokumenty potwierdzały. Na stronie 2 tej decyzji wymienione są wszystkie dokumenty, które zostały wskazane we wniosku o wznowienie postępowania z dnia 12 lipca 2012 r. oraz dołączone w formie kserokopii do tego wniosku. Z pisma Skarącego z dnia 15 czerwca 2012 r. (karta 156 akt administracyjnych) i pisma organu z dnia 27 czerwca 2012 r. (karta 157 akt administracyjnych) wynika, że organ dysponował tymi dokumentami w dniu wydania decyzji z [...] stycznia 2011 r. Organ wydając decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. znał także stanowisko Skarącego, według którego w okresie, którego dotyczy sprawa, Skarżący był rezydentem Kanady i uzyskane przez niego dochody nie podlegały opodatkowaniu w Polsce. W tym stanie rzeczy organ zasadnie uznał, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka do wznowienia postępowania wskazana w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Wobec niewystępowania w niniejszej sprawie przesłanki do wznowienia postępowania organ na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 O.p. obowiązny był do wydania decyzji odmawiającej uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r. W tej sytuacji, wobec niemożności uchylenia decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie postępowania, nie mogły być uwzględnione zawarte w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 4a u.p.d.o.f., art. 23 ust. 2 lit. a w związku z art. 4 ust. 2 lit. a umowy i art. 91 ust 1 w związku z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP. Zasadnośc tych zarzutów mogłaby być poddana ocenie jedynie w sytuacji, gdyby w sprawie wystąpiła przesłanka do wznowienia postępowania. Skoro jednak w niniejszej sprawie nie wystąpiła wskazana przez Skarżącego przesłanka do wznowienia postepowania, to Sąd nie mógł ocenić zasadności tych zarzutów. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał za niezasadne zarzuty podniesione w skardze i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) skargę oddalił.